Reklama

Niedziela Częstochowska

Serce kościoła

– Tylko w imieniu Jezusa jest nasze zbawienie i nasza droga do życia wiecznego – powiedział 9 stycznia w parafii św. Józefa w Wieluniu abp Wacław Depo. W odnowionym popijarskim kościele metropolita częstochowski konsekrował nowy ołtarz.

Niedziela częstochowska 3/2020, str. VI

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

konsekracja

ołtarz

Wieluń

Zofia Białas

Pokropienie ołtarza jest nawiązaniem do tajemnicy chrztu

Pokropienie ołtarza jest nawiązaniem do tajemnicy chrztu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W poszczególne etapy liturgii wprowadzał wiernych proboszcz ks. Adam Sołtysiak, mówiąc, że konsekracja ołtarza to jeden z najważniejszych aktów liturgicznych, w którym sam Bóg swoją pieczęcią potwierdza, że tu niebo będzie spotykać się z ziemią.

Akt konsekracji rozpoczął się pokropieniem ołtarza i wiernych wodą święconą. Było to nawiązanie do tajemnicy sakramentu chrztu, który uczynił z nas świątynię Ducha Świętego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Konsekracja ołtarza to jeden z najważniejszych aktów liturgicznych, w którym sam Bóg swoją pieczęcią potwierdza, że tu niebo będzie spotykać się z ziemią.

Podziel się cytatem

W homilii abp Depo zwrócił uwagę na ewangelizacyjną rolę Kościoła i na miłość Boga do wszystkich ludzi, którą ukazał przez swojego Syna. Przywołał starotestamentowe ołtarze ofiarne: Noego, Abrahama i Mojżesza, „pierwowzory współczesnego ołtarza, na którym dokonuje się cud przeistoczenia chleba w Ciało i wina w Krew Chrystusa, cud dla zbawienia człowieka”. – Tylko w imieniu Jezusa jest nasze zbawienie i nasza droga do życia wiecznego – podkreślił metropolita częstochowski.

Reklama

Przybliżył również biografię św. Jana Nepomucena Neumanna, wspominanego 5 stycznia, którego relikwie zostały umieszczone w konsekrowanym ołtarzu. Urodził się w Prachatyczach, w Czechach w 1811 r. Był bardzo zdolny, szczególnie językowo, nie mógł jednak otrzymać święceń kapłańskich z powodu józefinizmu – wrogiej polityki państwa wobec Kościoła. Odkrywając powołanie misyjne, udał się do Stanów Zjednoczonych. Tam został najpierw księdzem diecezjalnym, a później redemptorystą. Jest pierwszym kapłanem, który wstąpił do tego zgromadzenia w USA. Śluby zakonne złożył w Baltimore w 1842 r. Od samego początku współbracia bardzo cenili go za jego świętość, zapał apostolski i miły sposób bycia. Pracował w Baltimore i w Pittsburgu. W 1847 r. został mianowany wizytatorem. Papież Pius IX wyniósł go do godności biskupa Filadelfii. Był społecznikiem, budowniczym i człowiekiem modlitwy. Umarł przedwcześnie na jednej z ulic Filadelfii.

Kolejnym etapem konsekracji ołtarza był uroczysty śpiew Litanii do Wszystkich Świętych, po czym abp Depo wylał na mensę krzyżmo i namaścił nim cały ołtarz, nawiązując do starotestamentowego namaszczania proroków i królów, równoznacznego z powołaniem do wykonania określonych zadań, i do namaszczenia Jezusa, powołanego do odkupienia wszystkich ludzi. Od tej chwili ołtarz stał się miejscem sprawowania Najświętszej Ofiary.

Następnie okadzono ołtarz i wiernych. Jak powiedział prowadzący ceremonię, woń kadzidła przypomina, że od tej chwili modlitwa sprawowana przy ołtarzu ma unosić się do Boga.

Okadzony ołtarz został nakryty obrusem, oświetlony świecami i ozdobiony kwiatami. Na zakończenie Mszy św. wszyscy odśpiewali uroczyste Te Deum.

2020-01-14 10:46

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miejsce spotkania Boga z ludem

W liturgiczne wspomnienie bł. Michała Sopoćki bp Krzysztof Nitkiewicz konsekrował ołtarz oraz poświęcił świątynię pw. Miłosierdzia Bożego w Tarnobrzegu.

Mszę św. wraz z bp. Krzysztofem Nitkiewiczem celebrowali: ks. Jan Zając, proboszcz parafii, ks. Adam Marek, dziekan dekanatu tarnobrzeskiego, oraz kapłani z Tarnobrzega. Na wspólnej modlitwie obecnych było bardzo wielu parafian, którzy własną pracą przyczynili się do budowy świątyni oraz upiększania jej wnętrza.
CZYTAJ DALEJ

Pieszo do Asyżu - część 6

2026-07-13 16:58

Ks. Łukasz Romańczuk

W drodze do Asyżu

W drodze do Asyżu

Szósty dzień zapowiadał się na bardzo intensywny. Widać było, że na pielgrzymów czeka trudny odcinek drogi. Rzeczywistość okazała się prawie inna, a na końcu padały słowa: “Jak było pięknie”.

Pierwsza część drogi przebiegała przez trzy miejscowości połączone ze sobą. W Gubbio znajduje się wiele kościołów, ale na trasie był tylko jeden, taki przy wejściu do parku. Widać, że miał swoją piękną historię, a jest także odwiedzany przez pielgrzymujących do Asyżu, o czym świadczą wpisy w księdze pamiątkowej. Zasadniczo mapa wskazywała, że nic szczególnego w tej części drogi nie miało być. W zasadzie nie było, oprócz tego, że na jednym wzniesieniu obok drzewa wisiała kartka w języku angielskim, aby w razie chęci na kawę, czy wodę zadzwonić w dzwonek. Mając świadomość drogi i dalszej leśnej drogi, nie było lepszej opcji jak skorzystać. Młody Włoch, prowadzący w tym miejscu dom agroturystyczny, z radością przygotował kawę, która dodała energii na dalszą drogę- ostro w górę. Na trasie, już poza cywilizacją, znajdował się Erem San Pietro in Vigneto. To było na 16 km. Bardzo piękne i gościnne miejsce, gdzie służbę dla pielgrzymów odbywają wolontariusze. Szef, pan Benedetto, na starcie częstuje zimną wodą i espresso. A w tym miejscu odpoczynku można było spotkać innych pielgrzymów m.in. z Chorwacji. Zaskoczyło mnie bardzo, gdy usłyszałem łamany język polski. Była to siostra zakonna, która wraz z grupą włoską podąża także do Asyżu. (Jeżeli dobrze zrozumiałem). Po krótkim odpoczynku przyszła pora na ostatni etap. Najtrudniejszy, ale bardzo malowniczy. Jezioro di Valfabbrica dodawało uroku pięknym, górskim widokom. Minusem było to, że ¾ tego etapu szło się ostro w górę. Pod koniec drogi czekała mnie miła niespodzianka. Wyczerpany kilkoma kilometrami w górę, nagle dotarłem do zabudowań. Starsze małżeństwo zaczęło machać do mnie, żebym usiadł i odpoczął. Skorzystałem z tego zaproszenia. Niestety niefortunnie promienie słoneczne, a było w tym momencie tylko 31 stopni, zaczęły nagrzewać moją sutannę, lecz udało mi się wygospodarować kawałek cienia pod parasolem. Pani gospodyni zaproponowała tradycyjną włoską kawę, z domu słychać było intro “Mody na sukces”, gospodarz wskazał mi źródełko z chłodną wodą dla pielgrzymów. Dowiedziałem się, że w ich parafii posługuje ksiądz z Polski, ksiądz Krzysztof i, że bardzo tego kapłana szanują, wręcz kochają. Miło słyszeć takie słowa. Nie można też nadużywać gościnności, więc po wypiciu kawy i krótkiej rozmowie poszedłem dalej, w górę, kończąc ten etap drogi. Na zakończenie dnia Eucharystia. Asyż coraz bliżej.
CZYTAJ DALEJ

Jeżów odkrywa swoje tajemnice

2026-07-14 09:30

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Archiwum parafii

Ogniwa historii parafii w Jeżowie - książka ks. Krzysztofa Nalepy

Ogniwa historii parafii w Jeżowie - książka ks. Krzysztofa Nalepy

„Ogniwa historii parafii w Jeżowie” to najnowsza książka ks. Krzysztofa Nalepy, proboszcza parafii św. Józefa Oblubieńca NMP w Jeżowie. Publikacja, będąca kolejną pozycją w dorobku autora poświęconą dziejom miejscowej wspólnoty, powstała dzięki odnalezieniu nieznanych dotąd źródeł historycznych, które rzucają nowe światło na ponad osiem wieków historii parafii.

Autor prowadzi czytelnika od początków obecności benedyktynów w Jeżowie, którzy przybyli tu w 1108 roku, przez kolejne wybrane etapy rozwoju parafii, aż po współczesne wydarzenia. Ukazuje dzieje świątyni, przemiany architektoniczne oraz ludzi, którzy przez wieki tworzyli duchowe i kulturowe dziedzictwo tej wyjątkowej wspólnoty oraz miejscowości. Książka przypomina także o ciągłości tradycji, której symbolem są połączone ze sobą stary gotycki kościół i neogotycka świątynia – niezwykły znak historii zapisanej w murach Jeżowa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję