Jedna z posłanek KO będzie walczyła z całowaniem kobiecych rąk. Twierdzi, że to molestowanie. Nie wiemy, czy to pomoże, ale może Pani dałaby sobie siana.
Klops
Koalicja Obywatelska ma kłopot z kandydatami na kandydata w wyborach prezydenckich. W prawyborcze szranki stanęła dwójka. Szału więc nie ma. Dodatkowo kandydatka szybko się zużywa, a kandydat, z racji swoich poglądów na temat rodziny, przynajmniej w Polsce, na razie i oby jak najdłużej jest niewybieralny. Po prostu klops.
Tymczasem .Nowoczesna ma nowego szefa. Dotychczasowa szefowa zrezygnowała. Wybrano więc nowego przewodniczącego. W sumie to wydarzenie zupełnie bez znaczenia. Jedyne bowiem, czym zarządza nowy szef, to spore długi.
Fajni ludzie lewicy
Słyszeliśmy, jak jeden z polityków lewicy zadowolony chwalił się, że lewica wprowadziła do Sejmu fajnych ludzi. Otóż jeden z tych „fajnych ludzi” przekonywał w telewizji, że sowieccy żołnierze wyzwolili Polskę. Poczują jeszcze trochę wiatru w żaglach i będą na powrót stawiali pomniki Stalinowi i Dzierżyńskiemu.
Samoograniczenie
Inny, młodszy lider lewicy najchętniej chciałby od zaraz wsadzić szefa NIK do więzienia. Wzorem swoich historycznych ideowych mentorów, mógł przecież z mety zaproponować szafot albo pluton egzekucyjny.
Prześladowany
Z kolei inny fajnoeurolewicowiec poskarżył się w Parlamencie Europejskim, że w Polsce jest mu źle i nie wszędzie go wpuszczają. Biedaczek. Jeszcze chwila i poprosi o azyl polityczny, a najbardziej groteskowe będzie, jak mu go udzielą.
Po św. Ignacym Loyoli był najwybitniejszą postacią Zakonu Jezuitów.
Franciszek (imię otrzymał na cześć Biedaczyny z Asyżu) pochodził z rodziny Borgiów – jednego z najznamienitszych rodów w Hiszpanii, z tej racji otrzymał znakomite wykształcenie. Rodzice roztaczali przed nim perspektywę wielkiej kariery politycznej. Posłuszny woli ojca, jako młodzieniec trafił na dwór Karola V Habsburga, cesarza rzymsko-niemieckiego i króla Hiszpanii. Pobożny Franciszek mimo pokus dworskiego życia zachował umiar i wielką pobożność. Na dworze poznał swoją przyszłą żonę, z którą wychowali ośmioro dzieci.
Finał Księgi Hioba jest krótki jak wyrok po długim procesie. Hiob, który przez dziesiątki rozdziałów domagał się rozprawy, po teofanii z wichru mówi: „wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Dodaje zdanie, które jest kapitulacją innego rodzaju niż ta, do której namawiali go przyjaciele: „mówiłem, nie rozumiejąc, o rzeczach zbyt cudownych dla mnie”. Hiob przyznaje się jedynie do granic poznania. To wielka różnica. Bóg zresztą za chwilę oświadczy przyjaciołom, że to oni „nie mówili o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob”. „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko”. Cała księga zmierza do tego jednego wersetu, od teologii referowanej do spotkania. Hiob otrzymał zamiast odpowiedzi obecność i ona wystarczyła. „Odwołuję i żałuję w prochu i popiele”. Proch i popiół są tu miejscem człowieka, który zobaczył miarę rzeczy. Grzegorz Wielki, którego Moralia in Iob są największym starożytnym komentarzem do tej księgi, widział w tym pokłonie początek prawdziwej mądrości. Więcej wie ten, kto wie, przed Kim stoi, niż ten, kto ma odpowiedzi. Epilog przywraca Hiobowi dobra w dwójnasób. Czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, siedmiu synów i trzy córki, którym, rzecz w Biblii wyjątkowa, nadano imiona i dano dziedzictwo „pomiędzy ich braćmi”. Ta podwójna restytucja bywa czytana płasko, jakby Bóg wyrównywał rachunek. Tekst mówi ostrożniej. Pan „przywrócił Hioba do dawnego stanu” (dosłownie odwrócił jego los), gdy ten „modlił się za swoich przyjaciół”. Odnowa przychodzi przez wstawiennictwo za tych, którzy zawinili wobec niego. Hiob umiera „stary i pełen dni”, jak brzmi formuła patriarchów. Jego historia pozostaje otwarta ku większej odpowiedzi. Da ją dopiero Ten, który sam przejdzie przez niesprawiedliwy proces i grób aż do restytucji poranka wielkanocnego.
Są sytuacje, w których trudno uwierzyć, że cokolwiek może się jeszcze zmienić. Zmartwychwstanie Chrystusa przypomina jednak, że Bóg potrafi otworzyć drogę tam, gdzie człowiek widzi tylko koniec. Jeśli dziś brakuje Ci nadziei, odmów tę tajemnicę właśnie w tej intencji.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
