Początki praktykowania Adwentu sięgają IV wieku, a więc czasów, kiedy zaczęto obchodzić Boże Narodzenie. Był wtedy dłuższy. Obecny, czterotygodniowy, obchodzimy od wieku VI. Powstał przez analogię do Wielkiego Postu.

Przez Adwent przypominamy sobie o potrójnym przyjściu Pana Jezusa. Pierwsze to narodziny w Betlejem. Drugie przyjście ma nastąpić na końcu czasów i trzeba się do niego solidnie przygotować. Trzecie to przejście Jezusa pośród nas dzisiaj.

O to modlimy się każdego dnia, kiedy powtarzamy słowa modlitwy, którą nam podpowiedział sam Jezus: „Adveniat regnum tuum” – Przyjdź królestwo Twoje!

„Przyjdź królestwo Twoje!” Przyjdź. Przemień świat w Twoje królestwo – mówił papież Franciszek – bo wciąż „jest tylu ludzi cierpiących, osób, które się ze sobą nie jednają i sobie nie przebaczają, wojen i wielu form wyzysku, pomyślmy tytułem przykładu o handlu dziećmi. (...) To przede wszystkim w tych sytuacjach na ustach chrześcijanina pojawia się drugie wezwanie «Ojcze nasz»: «Przyjdź królestwo Twoje!». To jakby powiedzieć: «Potrzebujemy Ciebie, Jezu; potrzebujemy, abyś wszędzie i na zawsze był Panem pośród nas!». «Przyjdź królestwo Twoje!», bądź między nami”.

Nie myślmy o Adwencie jak o kolejnej opresji. Przyjmijmy ten czas jako wielką duchową szansę, z której warto skorzystać. Pośród naszych dramatów, cierpień i zmagań zwróćmy się ku przychodzącemu Chrystusowi ze słowami: „Przyjdź królestwo Twoje!”. Powtarzajmy te słowa pośród naszych grzechów i upadków. I tak jak zachęcał nas obecny Ojciec Święty, „podarujmy je osobom pokonanym i złamanym przez życie, tym, którzy zasmakowali więcej nienawiści niż miłości, którzy przeżyli bezużyteczne dni, nigdy nawet nie rozumiejąc dlaczego”.

Rozpalmy w sobie pragnienie spotkania Jezusa. Wypatrujmy Go i wołajmy do Niego z zapałem i gorliwością niewidomego spod Jerycha, z determinacją Zacheusza, z bezkompromisowością Piotra i Andrzeja, Jakuba, Jana czy Mateusza. Powtarzajmy słowa nadziei, które Duch umieścił jako pieczęć całego Pisma świętego: „Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22, 20).

Jezus przychodzi na swój sposób każdego dnia. Zaufajmy. Zawierzmy, by usłyszeć w sercu: „Tak, przyjdę, i to wkrótce przyjdę” (Ap 22, 20).