Obudź w sobie Miłość „Pod drzewem grzechu człowiek uśpił w sobie miłość do Boga. Pod drzewem Krzyża Bóg obudził miłość w człowieku” – te słowa poruszyły moje serce, gdy weszłam na stronę XV Karmelitańskich Dni Młodych (KDM), aby zapoznać się z programem na najbliższe, jubileuszowe spotkanie, które odbędzie się 25-28 lipca w Czernej koło Krakowa
Uśpiona miłość, umysł niechętny do wysiłku, ręce ociężałe do pracy, przygaszone spojrzenie – pisze o. Jakub Przybylski OCD na stronie Karmelu. Kto z nas nie zna tego z autopsji? Jak odzyskać chęci do pracy, nauki, może – do życia? Przezwyciężyć własne słabości, niechęci, a może – smutek? Jak, mimo rozczarowań lub braku zrozumienia, odnaleźć w życiu to, co ważne, a może nawet – sens istnienia?
Jest ich trzy
– Karmelitańskie Dni Młodych są propozycją odzyskania duchowej witalności dla wszystkich, którzy ją utracili, oraz tych, którzy szukają sposobów rozbudzenia w sobie nowych pokładów kochania – mówi o. Jakub. Tłumaczy, że nie chodzi o rozdmuchanie uczuć, które zapalają się szybko i równie szybko gasną. – Wpierw trzeba odnaleźć drogę do swojego serca i uruchomić w nim zdolność do kochania: najpierw przez przyjęcie Miłości, która nie stawia warunków, tzn. miłości Boga, u stóp Krzyża – wyjaśnia kapłan. Następnie, przez obudzenie trzech ważnych cnót: pokory, wolności i wytrwałości. Miłość, odmieniana we współczesnym języku na wszystkie sposoby, bez tych trzech wartości staje się jedynie pustym słowem. Wiedziała to już w XVI wieku św. Teresa od Jezusa, patronka tegorocznego spotkania młodych, która głosiła, że do zaistnienia miłości pokora, wolność i wytrwałość są niezbędne.
Każdy z czterech dni KDM-u odpowiadać będzie kolejnemu etapowi rozbudzania miłości, przypasowanemu konkretnej cnocie – czwartek: ziarno (pokora); piątek: obumieranie (wolność); sobota: wzrost (wytrwałość); niedziela: owoc (miłość). – Żeby prawdziwie kochać, trzeba być wolnym – wyjaśnia o. Jakub. Ziarno miłości, które odnajdziemy w sobie dzięki pokorze, może zostać zagłuszone przez różnego rodzaju zniewolenia. – Dzisiaj są to np. nałogi czy skupienie na sobie, w czasach Teresy było to zbytnie przywiązanie do sławy, ambicji. Jeśli patrzę tylko na siebie, nie potrafię otworzyć się i kochać drugiego człowieka. To dlatego potrzebujemy obumierać z własnych przywiązań, żeby stawać się wolnym i zdolnym do miłości – mówi karmelita.
Czas pustyni
KDM to przede wszystkim czas rekolekcji, dialogu z Bogiem i samym sobą w niezwykłym miejscu, gdzie położone są klasztor i sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej. Będzie okazja do spotkania ze świadkiem wiary, adoracji Najświętszego Sakramentu, codziennej Eucharystii. Nie zabraknie wspólnego świętowania. Ponadto, w ramach warsztatów tematycznych przewidziane są m.in. zajęcia rozeznawania duchowego, pustelnicze, biblijne, uzdrowienia, modlitwy karmelitańskiej, psychologiczne, rozwoju duchowego, a także pszczelarskie i taneczne. – Oprócz dwóch ostatnich, nasze warsztaty są skierowane na wnętrze człowieka. Dotyczą przede wszystkim osobistej relacji z Bogiem, także powołania i modlitwy – mówi o. Jakub Przybylski. Dodaje: – Warsztat pustelniczy prowadzimy od trzech lat. Co roku przyjeżdża do nas ojciec karmelita bosy, który dzieli się doświadczeniem życia z braćmi w pustelni. Możemy dowiedzieć się np., jak pomaga milczenie w kontakcie z Bogiem albo jak radzić sobie ze stanami, które pojawiają się, gdy wychodzę na pustynię, i zamiast ciszy i rozmowy z Bogiem, wszystko, co jest we mnie, np. złe myśli, pokusy, wychodzi na zewnątrz.
XV Karmelitańskie Dni Młodych „Obudzić miłość!” to czas duchowej wędrówki dla tych, którzy pragną doświadczyć nowości życia, obudzić w sobie miłość, sens i witalność; droga z egoizmu do kochania, z ciemności do światła, ze śmierci do życia. Spotkanie przeznaczone jest dla osób od 17 do 35 lat. Program i formularz zgłoszeniowy na stronie: www.kdmczerna.pl. Serdecznie zachęcamy do udziału!
Brak finansów? Za duża odległość? To żadne przeszkody! Światowe Dni Młodzieży odbędą się nie tylko w Panamie. Miejscem spotkania młodych będzie także Kraków, Warszawa, Gliwice, Ełk, Kalisz oraz wiele innych polskich miast. Wspólne spotkania w duchu ŚDM to propozycja dla tych, którzy z różnych powodów nie będą mogli wybrać się w podróż do Panamy
W wielu polskich diecezjach są organizowane wydarzenia, podczas których wszyscy młodzi – wiekiem i duchem – mogą wspólnie przeżyć czas spotkania w duchowej łączności z uczestnikami ŚDM w Panamie. Prezentujemy niektóre z propozycji wspólnego przeżycia czasu ŚDM.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
W sobotę 18 lipca odbędzie się „Koncert ku czci Ojca Świętego Leona XIV”
W najbliższą sobotę 18 lipca o godz. 21.00 na dziedzińcu Pałacu Apostolskiego w Castel Gandolfo odbędzie się wyjątkowe wydarzenie - „Koncert ku czci Ojca Świętego Leona XIV”. To prezent miejscowej diecezji Albano dla Papieża, który weźmie udział w tym wydarzeniu - informuje Vatican News.
Koncert ma na celu okazanie Papieżowi bliskości poprzez muzykę. „Powrót Ojca Świętego na terytorium naszej diecezji – wskazał ordynariusz Albano bp Vincenzo Viva – napełnił radością nasz lokalny Kościół i mieszkających tu ludzi. Chcemy ofiarować ten koncert symfoniczny jako gest miłości i wspólnoty, a program, który przygotowaliśmy, otworzy przed słuchaczami utwory o wyjątkowej wspaniałości”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
