Wspólnota parafialna parafii Nawrócenia św. Pawła Apostoła w Sandomierzu otrzymała relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Przekazania cennego daru dokonał o. Gabriel Bartoszewski OFMCap, promotor sprawiedliwości w procesie beatyfikacyjnym męczennika
Prawie dwa lata temu w Sandomierzu powstała grupa Misjonarzy bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Wraz z miejscowym proboszczem, ks. Krzysztofem Rusieckim, starali się o pozyskanie relikwii błogosławionego patrona robotników. – Główną ideą powołania Misjonarzy bł. ks. Jerzego Popiełuszki jest modlitwa o kanonizację bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Zabiegaliśmy również o sprowadzenie relikwii męczennika do Sandomierza, do parafii Nawrócenia św. Pawła Apostoła, oraz czynimy starania o nazwanie ulicy w naszym mieście jego imieniem. Dziś mamy relikwie i jesteśmy dumni, że mamy fizyczną obecność błogosławionego w sandomierskiej parafii – powiedział koordynator wspólnoty brat Andrzej Gach.
Wprowadzenie relikwii przekazanych przez kard. Kazimierza Nycza, metropolitę warszawskiego, odbyło się 24 lutego. Relikwie do świątyni wniósł ksiądz proboszcz. Eucharystii przewodniczył o. Gabriel Bartoszewski OFMCap, a koncelebrował ks. Grzegorz Jaszczyk, proboszcz z Milanówka, a prywatnie siostrzeniec o. Bartoszewskiego, oraz ks. Krzysztof Rusiecki. W liturgii uczestniczyli Misjonarze bł. ks. Jerzego Popiełuszki, Rycerze Kolumba oraz wierni z Sandomierza. Ksiądz proboszcz na wstępie zauważył, iż wieloletnim proboszczem świętopawelskiej parafii był ks. Stanisław Bartoszewski, starszy brat głównego celebransa. W homilii o. Bartoszewski często przywoływał postać błogosławionego męczennika. Na zakończenie liturgii wierni mogli uczcić bł. ks. Jerzego poprzez ucałowanie relikwii. Po Mszy św. odbyło się spotkanie zaproszonego gościa ze wspólnotą misjonarzy oraz liczną grupą osób, które pozostały w świątyni.
Sandomierską grupę misjonarzy prawie dwa lata temu zainicjowało dwudziestu ośmiu mężczyzn z różnych środowisk robotniczych miasta. Na dzień dzisiejszy wspólnota liczy 36 mężczyzn i 13 kobiet. Głównym celem działania misjonarzy jest szerzenie kultu ks. Jerzego w Polsce i na świecie. – Przy parafii mamy comiesięczne spotkania formacyjne, podczas których zagłębiamy się w lekturę dzieł ks. Jerzego Popiełuszki. Szerzymy jego kult przez modlitwę oraz dzieła apostolskie wśród ludzi pracy i służby zdrowia. Chcemy, aby osoba ks. Jerzego była znakiem dla Sandomierza i Polski. W zeszłym roku odbyliśmy pielgrzymkę do miejsca urodzenia i chrztu ks. Jerzego oraz nawiedziliśmy grób męczennika – zaznacza duchowy opiekun misjonarzy.
„Bł. ks. Jerzy Popiełuszko – dojrzały chrześcijanin i uczciwy obywatel. Katechetyczne i pedagogiczne implikacje” , to temat konferencji naukowej dla katechetów, która odbyła się 16 kwietnia w Regionalnym Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli „WOM” w Częstochowie.
Wprowadzając w tematykę konferencji ks. dr Roman Ceglarek., dyrektor wydziału przekazu wiary, nauczania i wychowania katolickiego Kurii Metropolitalnej w Częstochowie podkreślił, że „jeszcze dwadzieścia lat temu pamięć o ks. Popiełuszce wykuwaliśmy na kamiennych tablicach, dzisiaj uczynimy to słowami”.
Założył kilkanaście eremów-pustelni. Jest patronem kamedułów.
Pochodził z Rawenny. Wstąpił do Zakonu Benedyktynów, ale tęsknił za samotnym życiem. Dlatego po 3 latach opuścił ów klasztor. Spragniony był doskonalszego skupienia, więc podjął życie pustelnicze. W tym celu udał się na pogranicze Francji i Hiszpanii. Wstąpił do klasztoru benedyktyńskiego w Cuxa. On sam i jego towarzysze, nawiązując do pierwotnej Reguły św. Benedykta, żyli w oddzielnych domkach, uprawiali ziemię i gromadzili się tylko na wspólny posiłek i pacierze. Święty Romuald zakładał pustelnie również we Włoszech. Najsłynniejszy był erem w Camaldoli, stąd nazwa Zakonu Kamedułów. Z czasem Romuald miał coraz więcej uczniów i naśladowców. Do jego uczniów należeli m.in.: św. Bruno z Kwerfurtu (Bonifacy) – kapelan cesarza Ottona III, św. Benedykt z Benewentu i św. Jan z Wenecji, których św. Bruno zabrał ze sobą do Polski, gdzie też obaj ponieśli śmierć męczeńską († 1003), oraz św. Piotr Damiani († 1072).
Tykająca bomba, kula śniegowa, wierzchołek góry lodowej. Niezależnie od tego, jak to nazwiemy, historia Warszawskiego Szpitala Południowego pisze się na naszych oczach każdego dnia. Chodzi oczywiście o jej ciemne karty.
Na szybko podsumujmy. Warszawski Szpital Południowy powstał pod czujnym okiem Rafała Trzaskowskiego – on sam chwalił się tym w kampanii prezydenckiej. Szerokim strumieniem popłynęły tam również środki z KPO. Dziś wiemy, że m.in. pozwoliły one sfinansować 1,6 mln zł rocznego wynagrodzenia dla lekarza i radnego Koalicji Obywatelskiej, którego ojciec jest znanym deweloperem, a matka prokuratorem. Za pokrewieństwo ani przynależność partyjną nikogo nie należy potępiać, ale nie ma też co udawać, że wszystkie te okoliczności nie mogły mieć wpływu na to, jak potoczyła się kariera młodego polityka partii rządzącej po zmianie władzy w Polsce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
