Metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski, który objął spotkanie patronatem honorowym, przypomniał w swym liście do uczestników konferencji, że właśnie „świątynia staje się uosobieniem piękna, dziedzictwa i komunikacji. Piękna dlatego, że człowiek chce ofiarować Bogu to, co wyjątkowe i niepowtarzalne; dziedzictwa dlatego, że świątynia zawsze zostaje w spadku dla nowych pokoleń i jest dla nich wyzwaniem, a także zobowiązaniem; i w końcu komunikacji, gdyż na modlitwie osoba wchodzi w kontakt z Ojcem i uczy się, jak rozmawiać z bliźnim”.

Świątynia

Kościół w Harklowej powstał pod koniec XV wieku. Badania pozwoliły doprecyzować pochodzenie budynku na lata 1488-99. O wykonanych pracach konserwatorskich i badawczych w latach 2005-14 mówił dr Jarosław Adamowicz z Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W odróżnieniu od innych drewnianych świątyń (jak np. w niedalekim Dębnie) budynek w Harklowej jest kompilacją wielu warstw historycznych i gromadzi zasób dziedzictwa kilku wieków. Wnętrze kościoła jest ozdobione polichromią patronową. Oznacza to, że zdobienia są wykonane za pomocą szablonów (patronów). W Harklowej zachowały się najstarsze malowidła pochodzące z przełomu XV i XVI wieku. Symbolikę dekoracji, obejmujących motywy zwierzęce i ornamentalne, w tym monogram Jezusa Chrystusa i motywy florystyczne, omówił w referacie „Komunikacja symboliczna na przykładzie świątyni w Harklowej” ks. dr hab. Robert Nęcek, kierownik Katedry Edukacji Medialnej na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. Wszystkie symbole nawiązują do Pisma Świętego lub żywotów świętych. – Wnętrze kościółka w Harklowej przemawia do ludzi XXI wieku w sposób żywy i nieustannie – przekonywał ks. Nęcek.

Rektor PPWSZ – ks. prof. nadzw. dr hab. Stanisław Gulak w referacie poświęconym digitalizacji (cyfryzacji) dóbr kultury opisał wysiłek pracowników nowoczesnej pracowni digitalizacji, która powstała na uczelni w celu ratowania od zapomnienia kulturowego dziedzictwa narodowego. Aby doceniać wartość dzieł sztuki odziedziczonych po poprzednich pokoleniach, potrzebna jest odpowiednia wrażliwość na piękno. O roli tej wartości w wychowaniu mówił ks. prof. dr hab. Adam Maj z Katedry Dydaktyki i Edukacji Szkolnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. – Piękno jako wartość wychowawcza nie tylko tworzy triadę wartości uniwersalnych obok prawdy i dobra, ale też jest ich ukoronowaniem – powiedział prelegent.

Wszystkie referaty (a było ich kilkanaście) zostaną opublikowane przez wydawnictwo PPWSZ.

Ludzie

Parafię pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Harklowej tworzą mieszkańcy trzech miejscowości: Harklowej, Szlembarka i Knurowa, ale granice tej wspólnoty sięgają znacznie dalej: do Stanów Zjednoczonych i Kanady, gdzie Polonia starannie pielęgnuje tradycję i wiarę ojców. Ks. Nęcek, inicjator naukowej konferencji o Harklowej, mówi o parafianach, że są „ludźmi pięknymi”. – To znaczy, że są bardzo mocno związani z parafią, dbają o honor i swoją godność. Przejawia się to również w trosce o świątynię i w budowaniu relacji między sobą – wyjaśnił. Organizując ogólnopolskie wydarzenie naukowe, ks. Nęcek chciał przede wszystkim podziękować zarówno proboszczowi – ks. kan. Eugeniuszowi Dziubkowi, u którego ponad 20 lat temu odbył praktykę diakońską, jak i parafianom. Z kolei sam proboszcz przyznał, że dla całej parafii, miejscowości, ale też dla regionu konferencja to bardzo wielkie wyróżnienie.

Przybywających do Harklowej gości podejmuje w swym pensjonacie Akiko Miwa, pochodząca z Japonii mieszkanka Podhala, zakochana w kulturze góralskiej i bardzo zżyta z lokalną społecznością. Podczas konferencji ambasador Japonii – Tsukasa Kawada w imieniu japońskiego rządu wręczył p. Akiko Order Wschodzącego Słońca (jest to trzecie najważniejsze odznaczenie państwowe) w podziękowaniu za jej zasługi w promowaniu dziedzictwa narodowego Japonii i Polski.

Na zakończenie wypada jedynie dodać, że Harklową – bogatą w tradycję, ludową pobożność i piękno sakralnej sztuki – po prostu warto zobaczyć osobiście.