Och, jak byśmy chcieli być oknem na świat dla naszych wschodnich sąsiadów! Zawsze chcieliśmy nim być, nie tylko dla czystej przyjemności. Taka rola daje wszechstronne profity, finansowych nie wyłączając. Z tą naszą potrzebą bycia oknem – szczególnie po 1989 r. czy po akcesji do Unii Europejskiej – konfrontuje nas książka „Jak nas piszą cyrylicą. Białorusini, Rosjanie i Ukraińcy o Polakach” Macieja Pieczyńskiego. Lubimy patrzeć na Białoruś, Rosję i Ukrainę z polonocentrycznego punktu widzenia; oczekujemy, oburzamy się, nie zawsze rozumiemy. A co oni o nas myślą i dlaczego? – zastanawia się autor. Wnioski nie są przyjemne. Niewdzięczni barbarzyńcy, faszyści, okupanci, imperialiści, podnóżki zepsutego Zachodu i psy łańcuchowe Waszyngtonu – takie i wiele innych podobnych opinii pojawiają się w mediach rosyjskich, ukraińskich i białoruskich na nasz temat. Pieczyński analizuje wiele z nich, krok po kroku, program po programie, gazeta po gazecie, co wyczerpuje i temat, i czytelników.
Paweł „przypomina Ewangelię” i czyni to językiem, który dla prawnika brzmi znajomo: „przekazałem wam na początku to, co przejąłem” (gr. paredōka - parelabon; Wulgata: tradidi… quod et accepi). To techniczne słownictwo autoryzowanego przekazu. Tak rabini opisywali łańcuch tradycji, tak prawo rzymskie nazywało wydanie rzeczy, traditio. Apostoł pozostaje ogniwem tego przekazu. Wiara jest depozytem. „Strzeż depozytu” napisze Paweł Tymoteuszowi (1 Tm 6,20), a z tego depositum wyrośnie pojęcie depositum fidei, obecne w prawie Kościoła do dziś (por. kan. 750). Rzymski kontrakt depozytu miał jedną świętą regułę. Rzecz powierzoną oddaje się nienaruszoną. Trudno o lepszy obraz tego, czym jest przekaz wiary.
Zakończono prace konserwatorskie przy kopule Kaplicy Klementyńskiej w Bazylice św. Piotra – jednym z najważniejszych przedsięwzięć dekoratorskich Rzymu początku XVII wieku. Informację tę przekazała dziś Fabryka św. Piotra – urząd odpowiedzialny za zarządzanie, utrzymanie, konserwację i dekorację tej monumentalnej watykańskiej świątyni.
Projekt, rozpoczęty w maju 2025 roku, objął 371 metrów kwadratowych mozaik wykonanych w latach 1601-1604 na podstawie projektów autorstwa Cristofora Roncallego, zwanego „Il Pomarancio” (pochodził z miejscowości Pomarance koło Pizy, w Toskanii). Prace dotyczyły również współczesnych im dekoracji stiukowych, dzięki czemu przywrócono spójność wizualną całego założenia dekoracyjnego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.