Jednym z nich była comiesięczna modlitwa wstawiennicza za całą diecezję świdnicką. To cykliczne wydarzenie zostało zapoczątkowane we wrześniu ubiegłego roku z inicjatywy Ojców Paulinów i ma związek z Nadzwyczajnym Rokiem Świętego Józefa Kaliskiego. Stąd też nabożeństwo odbywa się każdego 19. dnia miesiąca, odnośnie do dnia liturgicznego wspomnienia św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, które przypada 19 marca. Jak relacjonuje proboszcz świdnickiego Sanktuarium św. Józefa – ojciec Samuel Pacholski, modlitwa wstawiennicza za naszą diecezję cieszy się dużym zainteresowaniem, o czym świadczy liczny udział wiernych w tym nabożeństwie. Podczas tej modlitwy w sposób szczególny poleca się rodziny, małżeństwa w kryzysie i ich dzieci, całe duchowieństwo diecezji, prosząc o nowe i święte powołania do życia kapłańskiego oraz zakonnego. Lokalnych urzędników i władze, służbę zdrowia, szkolnictwo, służby mundurowe. Nie zapomina się we wspomnianej modlitwie o osobach chorych, samotnych, cierpiących, opuszczonych oraz bezdomnych. W szczególny sposób poleca się również wszystkie wspólnoty z całej diecezji, które na co dzień działają przy naszych parafiach.

Do modlitwy wstawienniczej za diecezję świdnicką są zaproszeni wszyscy, którzy do niej przynależą. Stąd zachęta, aby to nabożeństwo cieszyło się jeszcze większym zainteresowaniem wśród mieszkańców naszej diecezji, nie tylko tych ze Świdnicy, ale również z różnych jej zakątków. Mamy w swoich rodzinach, parafiach, wspólnotach wiele trosk i intencji, dlatego idąc za pełnym nadziei słowem Chrystusa, zawartym na kartach Ewangelii Mateusza: „Proście a będzie Wam dane...”, bierzmy udział w comiesięcznej modlitwie za całą naszą diecezję.

Kolejnym sobotnim wydarzeniem w sanktuarium św. Józefa w Świdnicy był wykład dr Wiesławy Stefan, cenionej terapeutki i pedagoga, która w szczególny sposób zaangażowana jest terapię rodzinną. Temat wykładu nie był prostu, ze względu na swoje dramatyczne znamiona. Kiedy umiera dziecko w rodzinie... Jak sobie z tym poradzić? Jak o tym rozmawiać? Ten temat i pytania do niego adekwatne były sednem wygłoszonego wykładu. Pani doktor podczas swojej wypowiedzi przytaczała różne sytuacje z życia wzięte, a jednocześnie podkreślała konieczność przeżycia żałoby po utracie dziecka, również nienarodzonego. Podkreślając dalej istotę żalu, zwracała uwagę, że często niewypłakany żal po utracie osoby bliskiej, daje uczucia takie jak: apatia, smutek, zgorzknienie, przygnębienie, które mają bardzo złe skutki w codziennym funkcjonowaniu człowieka, a także źle oddziałują na jego kondycję psychiczną. Po zakończeniu wykładu ojcowie paulini przeprowadzili wspólną modlitwę za wszystkie matki, które utraciły swoje dzieci.

Na zakończenie sobotniego dnia, który był również dniem wigilii przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego, odbyło się w świdnickim sanktuarium czuwanie modlitewne, które zostało zorganizowane przez ojców paulinów i wspólnotę „Przymierze Miłosierdzia”.