Zbliżające się lato to dobry moment na to, żeby szczególnie zadbać o stopy. Skóra na stopach jest dużo grubsza (od dwóch do nawet ośmiu razy!) niż w innych miejscach na ciele. Ma jednak znacznie mniej gruczołów łojowych i więcej potowych. Z tych powodów potrzebuje częstszego mycia i odpowiedniej pielęgnacji – usuwania zrogowaciałego naskórka, nawilżania i natłuszczania. Latem, kiedy stopy są odkryte, te zabiegi trzeba powtarzać znacznie częściej. Zrogowacenia można usuwać pumeksem, tarką albo peelingiem, ale znacznie wygodniejsze są kremy po pięt. Można też co jakiś czas założyć na noc, kupione w drogerii, skarpetki zmiękczające i złuszczające zniszczoną skórę. Na pięty skłonne do pękania warto co jakiś czas nałożyć odżywczą maseczkę. Jeśli planujesz odpoczynek nad morzem, dużo spaceruj po mokrym piachu, który pielęgnuje stopy lepiej niż najdroższe spa.
Kiedy na stopie pojawia się odcisk (bolesne zrogowacenie w kształcie stożka, wbijające się w ciało jak gwóźdź, które zwykle jest skutkiem noszenia niewygodnych butów), większość osób stosuje plastry na odciski. Dużo wygodniejsze i skuteczniejsze są jednak płyny na odciski kupione w aptece, które wyglądają jak bezbarwny lakier do paznokci. Taki płyn nanosi się dołączonym pędzelkiem albo aplikatorem i po dwóch, trzech dniach odcisk po namoczeniu odpada albo daje się łatwo usunąć.
Inny popularny problem to nadmierne pocenie się stóp. Na rynku są specjalne dezodoranty i talki do stóp, a nawet blokery potu. Do tych ostatnich jednak lepiej podchodzić ostrożnie, bo całkowite blokowanie produkcji potu jest niefizjologiczne i zwykle bardzo drażniące dla skóry. Lepiej używać łagodniejszych środków kosmetycznych (np. naparu z kory dębu albo szałwii) i często zmieniać oraz czyścić buty.
Paznokcie powinny być wypielęgnowane, wyczyszczone i równo obcięte. Pamiętaj, żeby nie obcinać ich zbyt głęboko po bokach, bo będą miały tendencję do bolesnego i uciążliwego wrastania. Jeśli decydujesz się na pomalowanie paznokci, musisz zharmonizować kolor z lakierem na rękach i ubraniem (np. strojem kąpielowym). W tym roku moda paznokciowa daje duże pole do popisu – modne są barwy neonowe, czerń, wzory geometryczne i malowanie każdego paznokcia na inny kolor. Mniej popularny jest natomiast francuski manicure i pedicure.
Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.
Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
W Izraelu i na terytoriach okupowanych mnożą się incydenty wymierzone w chrześcijan: napady, zastraszanie, akty wandalizmu. Chrześcijanie muszą ukrywać własną tożsamość. By nie zdradzić kim są, kapłani rezygnują z noszenia stroju duchownego, a wierni świeccy krzyżyków czy medalików. Inaczej grozi im pobicie, oplucie czy ataki gazem pieprzowym.
O nasileniu wrogości wobec chrześcijan informuje La Croix. Cytowany w dzienniku izraelski jezuita o. David Neuhaus zauważa, że rząd stara się przedstawiać te ataki jako odosobnione incydenty. Prawda jest jednak inna. „Wpisują się one w klimat niespotykanej dotąd przemocy, która dotyka nie tylko chrześcijan. W Izraelu wyczuwa się odrzucenie innych, podsycane przez bardzo silną politykę etnocentryczną i nacjonalistyczną” – mówi o. Neuhaus.
Obraz Matki Bożej Niepokalanej z Dzieciątkiem w Przemyślu
Nasza jubileuszowa wędrówka sprowadza nas z kalwaryjskich wzgórz do serca Przemyśla, do barokowej świątyni Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, w centralnym punkcie wspaniałego ołtarza, spoczywa skarb tego miasta – cudowny obraz Matki Bożej Niepokalanej. Choć nazywamy Ją Niepokalaną, wizerunek ten ukazuje nam Maryję w najpiękniejszej z Jej ról: jako Matkę trzymającą na ramieniu Boskie Dziecię.
Gdy stajemy przed tym obrazem, nasze oczy spotykają się z łagodnym, a jednocześnie pełnym powagi wzrokiem Maryi. Jej twarz, namalowana z niezwykłą precyzją na lipowej desce, emanuje pokojem. Jezus, spoczywający na Jej lewym ramieniu, prawą rączkę wznosi w geście błogosławieństwa, jakby chciał pobłogosławić każdy trud naszej pielgrzymki. W drugiej dłoni Maryja dzierży berło – znak, że jest Królową, ale Królową bliską, która nie panuje, lecz służy i kocha.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
