18 lutego br. zapisał się w pamięci wielu osób związanych ze Szkołą Podstawową w Kadzidle. Tego dnia placówka otrzymała nowe imię i nowego patrona. Szkoła w Kadzidle istnieje od 1819 r. Początkowo była
to jednoklasowa koedukacyjna tzw. Jednoklasowa Początkowa Szkoła Ludowa, która mieściła się wpierw w domu miejscowego proboszcza, a później w budynku rządowym. W innym okresie - ok. 1900 r. mieściła się
w domu prywatnym. Do 1961 r. do momentu oddania nowego budynku zajęcia odbywały się na przemian w różnych miejscach, m.in. w mieszkaniach prywatnych czy na plebanii.
W 50. rocznicę wypowiedzenia przez sługę Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego słów "Wszystko postawiłem na Maryję" dyrekcja szkoły, rada rodziców i uczniowie wybrali na swojego patrona tego wielkiego
Polaka.
Uroczystości nadania Szkole imienia kard. Stefana Wyszyńskiego rozpoczęły się uroczystą Mszą św. w kościele parafialnym w Kadzidle, której przewodniczył biskup łomżyński Stanisław Stefanek. Na początku
dzieci, rodzice i nauczyciele przywitali Pasterza diecezji. Ks. prał. Marian Niemyjski w swoim słowie wspomniał o pobycie Prymasa Tysiąclecia na kadzidlańskiej ziemi, o Jego związkach z kurpiowską ziemią
i pragnieniu modlitwy z ludem kurpiowskim. Następnie Ksiądz Biskup poświęcił sztandar, który ufundował ks. prał. Marian Niemyjski, proboszcz parafii. Na sztandarze został umieszczony napis "DOM, SZKOŁA,
MODLITWA". Po poświęceniu Fundator sztandaru przekazał go dyrektor Ewie Bednarczyk, a pani dyrektor oddała go delegacji uczniowskiej.
Ksiądz Biskup w homilii zwrócił uwagę na potrzebę wiedzy, potrzebę poszukiwania jej, uporządkowania i wykorzystania w życiu. Podkreślił również, iż na wiedzy budowana jest mądrość i o wykorzystaniu
jej w życiu. Na koniec Biskup Stanisław zwrócił się do dzieci, "umiejcie planować, a kardynał Wyszyński niech czuwa".
Na zakończenie Eucharystii wszyscy uczniowie złożyli ślubowanie, które zostało ułożone na podstawie testu Ślubów Jasnogórskich, których autorem jest nowy Patron szkoły.
Po Mszy św. wszyscy uczniowie, nauczyciele, zaproszeni goście przeszli ze sztandarem do budynku szkoły. Tam została odsłonięta i poświęcona tablica pamiątkowa ku czci patrona szkoły Prymasa kard.
Stefana Wyszyńskiego oraz witraż przedstawiający herb Prymasa Tysiąclecia wykonany przez rodziców jednego z uczniów.
W części artystycznej dzieci przedstawiły montaż słowno-muzyczny o życiu i działalności swojego Patrona, zwracając szczególnie uwagę na związek Księdza Prymasa z ziemią kurpiowską.
Cieszy fakt, że następna szkoła otrzymała imię tego, który "umiłował Ojczyznę więcej niż własne serce", i że nowe pokolenie Polaków ma od kogo uczyć się patriotyzmu.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
Z 80 do 25 zmniejszy się liczba miejsc na oddziale ginekologiczno-położniczym szpitala im. Pirogowa w Łodzi. Mniej będzie też łóżek na neonatologii - 25 zamiast 38. Decyzja spowodowana jest narastającym zadłużeniem generowanym przez te oddziały - w ubiegłym roku wyniosło ono ok. 50 mln zł.
Problemy pionu ginekologiczno-położniczego szpitala im. Pirogowa były znane od kilku miesięcy, mówiono nawet o likwidacji oddziałów. Petycję w sprawie ich zachowania podpisało w internecie kilka tysięcy Łodzian. Ostatecznie rada społeczna placówki zadecydowała w ubiegłym tygodniu o reorganizacji placówki, która zostanie wprowadzona w życie w II kwartale br.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.