W okresie Wielkiego Postu, gdy coraz częściej zwracamy oczy na Krzyż Chrystusa, uświadamiamy sobie znaczenie Jego bezcennych relikwii, które od wieków odbierają cześć w klasztorze na Świętym Krzyżu. Z
tego między innymi powodu klasztor na Łyścu (Łysicy) oraz cały region nazwano Świętokrzyskim.
Relikwie zostały przywiezione przez królewicza węgierskiego - św. Emeryka, który do Polski przybył na zaproszenie Bolesława Chrobrego. Obdarował go nimi ojciec - św. Stefan, aby strzegły syna w dalekiej
podróży do kraju Piastów. Podczas polowania św. Emeryk został oślepiony blaskiem, jaki bił od krzyża, widniejącego między rogami okazałego jelenia. Odzyskawszy wzrok, królewicz zobaczył anioła, który
polecił mu zostawić relikwie na pogańskim Łyścu. Od tego czasu zaczęły tu przybywać pielgrzymki, nazywając klasztor "świętokrzyskim", a Łysiec - Górą Świętego Krzyża.
Relikwie, umieszczone w XVII-wiecznym relikwiarzu w formie owalnego słońca, przechowywane są w tabernakulum. Wewnątrz relikwiarza uformowany jest podwójny krzyż (wysokość 20 cm, grubość 2 cm, ramiona
poprzeczne 12 i 6 cm) oprawiony w złoto. Nienaruszalność relikwii zabezpiecza opieczętowany futerał, posiadający na przecięciu ramion wzierniki, przez które widać drzewo. Drewniane cząsteczki relikwii
pokryto srebrną blaszką, z charakterystycznym wzorem grawerskim. Zdaniem prof. Kurpika jest to grawerka typowa dla XII-wiecznych przedstawień maryjnych na Węgrzech.
W ubiegłym roku relikwiarz oraz relikwie zostały poddane gruntownej konserwacji, której dokonał prof. Wojciech Kurpik. Skrupulatne analizy specjalistyczne okazały się jeszcze jednym potwierdzeniem
autentyczności "drogi węgierskiej", którą relikwie przybyły do Polski.
Bez wątpienia drzewo iglaste, określone jako czarna sosna, to gatunek występujący w Ziemi Świętej, używany m.in. do robienia krzyży (jego zastosowanie do budowy Krzyża Chrystusa potwierdza tradycja
chrześcijańska i badania Całunu Turyńskiego). Krzyż, na którym zmarł Chrystus, przeleżał ponad dwa wieki w ziemi jerozolimskiej. Odnalezienie relikwii w 326 r. przypisuje się św. Helenie.
Publikujemy kalendarz uroczystości i świąt kościelnych w 2026 roku.
Wśród licznych świąt kościelnych można wyróżnić święta nakazane, czyli dni w które wierni zobowiązani są do uczestnictwa we Mszy świętej oraz do powstrzymywania się od prac niekoniecznych. Lista świąt nakazanych regulowana jest przez Kodeks Prawa Kanonicznego. Oprócz nich wierni zobowiązani są do uczestnictwa we Mszy w każdą niedzielę.
Ustalenie daty obchodów uroczystości Objawienia Pańskiego nie dokonało się przypadkowo. Choć nie została wskazana przez Pismo Święte, to posiada symbolikę opartą na tekstach biblijnych
Zanim przejdziemy do omówienia symboliki kryjącej się pod datą dzienną 6 stycznia, należy najpierw wyjaśnić nazwę uroczystości, którą wówczas obchodzi Kościół. Ta najbardziej rozpowszechniona wśród wiernych w Polsce to święto Trzech Króli. Z kolei w polskiej edycji ksiąg liturgicznych figuruje określenie Objawienie Pańskie. Natomiast w księgach łacińskich i w całej tradycji chrześcijańskiej od początku funkcjonuje nazwa Epifania, pochodząca z języka greckiego (epifaneia), która oznacza „objawienie”, „ukazanie się”. Chodzi o objawienie się Jezusa Chrystusa, Wcielonego Syna Bożego jako Zbawiciela świata. Nazwą „epifania” określano narodzenie Jezusa, Jego chrzest w Jordanie i dokonanie pierwszego cudu na weselu w Kanie Galilejskiej. Taką treść miało pierwotne święto Epifanii, które powstało ok. 330 r. w Betlejem. Obejmowało ono początkowe tajemnice zbawienia, o których informują nas pierwsze rozdziały Ewangelii ze skupieniem się na tajemnicy narodzenia Chrystusa. Epifania ulegała ewolucji wraz z jej rozszerzaniem się poza Palestynę. Na Wschodzie stanie się pamiątką chrztu Jezusa w Jordanie, a na Zachodzie będzie stanowić obchód trzech cudownych wydarzeń (tria miracula) stanowiących początkowe objawienia chwały Bożej Zbawiciela: pokłon Mędrców ze Wschodu, chrzest w Jordanie i cud w Kanie Galilejskiej, przy czym z czasem hołd magów rozumiany jako objawienie się Chrystusa poganom zdominuje niemal wyłącznie łacińską celebrację Epifanii. W ludowej świadomości stanie się ona zatem świętem Trzech Króli ze względu utożsamienie mędrców z królami na podstawie niektórych biblijnych tekstów prorockich, a ich liczba zostanie ustalona w związku z trzema darami, jakimi zostało obdarowane Dzieciątko Jezus. Te różnice między Wschodem a Zachodem nie przekreślają jednak faktu, że istotną tematyką tego obchodu liturgicznego pozostaje objawienie się Boga w Chrystusie.
Do poszukiwania dróg i sposobów realizacji intuicji II Soboru Watykańskiego zachęcił Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Zapowiedział, iż właśnie tej tematyce pragnie poświęcić nowy cykl swych katechez.
Papież podkreślił, iż celem tych katechez będzie odkrycie na nowo znaczenia Soboru nie przez interpretacje i „pogłoski”, lecz przez bezpośredni kontakt z jego nauczaniem, które pozostaje aktualnym Magisterium i punktem odniesienia dla drogi Kościoła. Leon XIV stwierdził, że zakończony przed 60 laty Sobór Watykański II, był wielką łaską dla Kościoła: ukazał Boga jako Ojca wzywającego ludzi do synostwa w Chrystusie, przedstawił Kościół jako misterium komunii i sakrament jedności, zapoczątkował reformę liturgiczną oraz zachęcił do czynnego udziału całego Ludu Bożego. Jednocześnie otworzył Kościół na dialog ze światem, ekumenizm i współodpowiedzialność za sprawy ludzkości. „Ten duch, ta postawa wewnętrzna muszą cechować nasze życie duchowe i działalność duszpasterską Kościoła, ponieważ powinniśmy jeszcze pełniej zrealizować reformę kościelną w wymiarze posługi, a w obliczu dzisiejszych wyzwań jesteśmy wezwani do pozostawania bacznymi interpretatorami znaków czasu, radosnymi głosicielami Ewangelii, odważnymi świadkami sprawiedliwości i pokoju” - powiedział Ojciec Święty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
