Ekumeniczne koncerty, wystawy, spotkania i modlitwy składają się na 13. Festiwal Ekumeniczny, który zainaugurowano 23 czerwca w Muzeum Ustrońskim im. Jana Jarockiego.
Na inaugurację złożył się wernisaż wystawy malarstwa, ceramiki oraz rękodzieła artystycznego pt. „Beskidzkie akcenty” autorstwa Agnieszki Pawlitko oraz koncert Zespołu Pieśni i Tańca „Goleszów” z Goleszowa pod kierownictwem muzycznym Gabrieli Targosz. Sobota 24 czerwca była już koncertowa. Reprezentacyjny Chór Uniwersytetu Śląskiego „Harmonia” oraz Chór Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej zaśpiewały w głównym koncercie festiwalu pt. „Śpiewajmy Panu” w kościele ewangelickim Apostoła Jakuba Starszego. W sobotę wieczorem odbył się jeszcze koncert w wykonaniu God’s Property w parafii św. Klemensa w Ustroniu. W tym dniu wikariusz ks. dr Mirosław Szewieczek świętował 25-lecie kapłaństwa (przyjął święcenia z rąk bp. Tadeusza Rakoczego 16 maja 1992 r. w Bielsku-Białej). – Droga kapłańska to głoszenia Słowa Bożego. To również służba ludziom. Jestem wdzięczny Bogu za dar powołania kapłańskiego, za dar ludzkiego wsparcia i za obfitość owoców 25-letniej posługi – podkreślił kapłan, który szczególną troską otacza osoby niepełnosprawne, zwłaszcza w założonej przez siebie Fundacji „Drachma”, która w tym roku obchodzi 10-lecie działalności. W jego intencji była sprawowana jubileuszowa Msza św. o godz. 18. A koncert wieńczył to radosne dla Srebrnego Jubilata świętowanie.
Artystyczna inauguracja to dopiero początek festiwalu. Na dalszą część, rozpoczynającą się 9 lipca o godz. 12 Sumą odpustową w kościele św. Klemensa, złożą się jeszcze wernisaże, koncerty i wykłady odbywające się zarówno w kościele katolickim w Ustroniu, jak i w ewangelickim. Całość zwieńczy uroczyste nabożeństwo 23 lipca o godz. 10 w kościele ewangelickim z okazji 179. rocznicy poświęcenia kościoła Apostoła Jakuba Starszego. Festiwal organizuje Chrześcijańskie Stowarzyszenie Ekumeniczne w Ustroniu. Szczegółowy program dostępny jest na stronie internetowej parafii św. Klemensa w Ustroniu.
Prawosławna diecezja lubelsko-chełmska przygotowuje się do przyszłorocznego jubileuszu 30-lecia reaktywowania. To właśnie w marcu 1989 r. o. archimandryta Andrzej Popławski przyjął chirotonię na biskupa lubelskiego i chełmskiego, z siedzibą w Lublinie.
Pierwociny struktur Kościoła obrządku wschodniego sięgają na terenie dzisiejszej Lubelszczyzny do przedjagiellońskich czasów XIII w., gdy historycy odnotowują katedrę prawosławnego władyki w Uhrusku i w Chełmie. Wykopaliska archeologiczne na Górce Chełmskiej, o których Niedziela Lubelska pisała przed kilku laty, potwierdzają istnienie tutejszych ośrodków życia religijnego tradycji wschodniochrześcijańskiej. Po dramatycznym procesie uniatyzacji, który przyniósł faktyczne rozbicie Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej na dwa obrządki, chrześcijanie tradycji wschodniej przeżyli tragedię likwidacji skutków unii brzeskiej w latach 1838-1875.
Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
„Był sługą, który zawsze mówił: damy radę”. W Łękawie uczczono pierwszą rocznicę śmierci ks.
Władysława Pietrzyka
– „Dobra, dobra, damy radę, poradzimy sobie” – te słowa ks. Władysława Pietrzyka przez lata towarzyszyły pielgrzymom zmierzającym na Jasną Górę. W przededniu pierwszej rocznicy jego śmierci w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Łękawie modlono się za zmarłego kapłana, wspominając go jako człowieka wielkiego serca, kapłana-sługę i gospodarza, który zawsze był gotów pomóc drugiemu człowiekowi.
W sobotni wieczór, 22 sierpnia, Eucharystii w intencji śp. ks. Władysława Pietrzyka przewodniczył bp Zbigniew Wołkowicz. Homilię wygłosił ks. Łukasz Tarnawski, proboszcz parafii św. Kazimierza w Łodzi i wieloletni kierownik Pieszej Pielgrzymki Łódzkiej na Jasną Górę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.