Ponad 3,5 tys dzieci i młodzieży uczestniczyło 3 czerwca w Festynie Rodzinnym „Bądźmy razem” zorganizowanym przez diecezjalną Caritas w ramach Diecezjalnego Dnia Dziecka. Festyn tradycyjnie odbył się w sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie
Wszystkie dzieci wraz z opiekunami na rokitniańskim wzgórzu powitał kustosz sanktuarium ks. dr Józef Tomiak, który dokonał otwarcia festynu. Głównym punktem programu była Msza św., której przewodniczył ks. Stanisław Podfigórny, dyrektor diecezjalnej Caritas. Okolicznościową homilię prowadził ks. Łukasz Malec. – Przybyliśmy dzisiaj do Rokitna, aby świętować Dzień Dziecka i spotkać się tutaj z naszą Matką, Maryją. Przyjechaliśmy świętować, ale też po to, bo chce wam przekazać pewną misję, pewne zadanie do wykonania – mówił diecezjalny duszpasterz dzieci i młodzieży, który nawiązał do 100. rocznicy objawień fatimskich. – Matka Boża poprosiła Łucję, Hiacyntę i Franciszka, aby gorąco modlili się na różańcu przede wszystkim o pokój na świecie, bo wtedy trwała wojna, ale także żeby przez swoją modlitwę wynagradzali Panu Bogu za to, że inni Go obrażają – mówił ks. Malec, który polecił dzieciom, aby w życiu zawsze pamiętały o modlitwie. Nawiązał też do św. Brata Alberta, którego rok obecnie obchodzimy. – Św. Brat Albert powiedział, że w życiu potrzeba każdemu z nas, abyśmy byli dobrzy jak chleb, z którego każdy, gdy jest głodny, może wziąć sobie kawałek i się nim nasycić. I to chciałbym, żebyśmy potraktowali jako naszą drugą misję.
W festynie wzięło udział przeszło 3,5 tys. dzieci i młodzieży z całej diecezji. – Cieszymy się, że przyjechało do nas tyle dzieci, które przybyły z opiekunami. Mamy dla nich wiele atrakcji, m.in. zjeżdżalnie, zamki dmuchane, malowanie buziek, różnego rodzaju gry zręcznościowe, salon fryzjerski specjalnie dla małych dziewczynek i mnóstwo innych konkurencji. W tym roku na naszym festynie odbędzie się również pokaz psów, także myślimy, że będzie to dla dzieci bardzo atrakcyjne. Oprócz tego przygotowaliśmy dla każdego dziecka paczki, więc każde wyjedzie z Rokitna obdarowane. Cieszymy się, że jest nas tutaj tak dużo i z roku na rok coraz więcej – mówiła Sylwia Grzyb z diecezjalnej Caritas.
List do Galatów zaczyna się bez zwyczajowego dziękczynienia. Zamiast niego Paweł uderza od pierwszych zdań: „nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii”. Natychmiast koryguje własne słowa: „innej jednak Ewangelii nie ma”. Są tylko „ci, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową”. Sprawa galacka dotyczyła nauczycieli żądających od pogan obrzezania i Prawa. Paweł widzi w tym zamach na samą istotę łaski. Stąd zdanie o mocy anatemy, powtórzone dwukrotnie dla powagi: „gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie przeklęty!” Greckie anathema estō to formuła wyłączenia, oddania pod sąd Boży. Kanonista zatrzyma się tu z zawodowym dreszczem. To zdanie jest praźródłem kościelnych formuł „anathema sit”, którymi sobory przez wieki obwarowywały granice wiary, i dalekim przodkiem dzisiejszych norm o karach za herezję (kan. 751; 1364). Najważniejsze jest w nim jednak co innego. Nawet autorytet osobisty, choćby apostolski, choćby anielski, stoi niżej niż przekazana Ewangelia. Głosiciel pozostaje sługą depozytu (zob. glossę na 17 IX i 23 IX). „Czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga?” Paweł odsłania kryterium, które rozstrzyga o prawdziwości posługi. Kto chce się przypodobać ludziom, nie jest sługą Chrystusa. Dodaje wyznanie o źródle swojej Ewangelii: „nie otrzymałem jej ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus”. Apostoł pogan nie jest uczniem drugiej ręki. Jego posłannictwo pochodzi z tego samego źródła, co posłannictwo Dwunastu. Wspomnienie św. Faustyny kładzie na ten tekst ciekawe światło. Także jej orędzie przeszło próbę badania przez Kościół, łącznie z okresem notyfikacji i zakazu, zanim zostało rozpoznane. Prywatne objawienie nigdy nie poprawia Ewangelii. Może ją tylko przypominać, i po tym Kościół poznaje jego autentyczność.
Papież pobłogosławił figurę Matki Bożej z Tre Fontane
„Z całego serca błogosławię wiernych, którzy dzisiaj z tego Placu udadzą się z pielgrzymką do Sanktuarium Matki Bożej Objawienia przy Via Laurentina, kontynuując tradycję zapoczątkowaną przez Papieża Piusa XII”. Tymi słowami wypowiedzianymi po modlitwie Anioł Pański Leon XIV pozdrowił pielgrzymów, którzy 4 października wyruszali w pielgrzymce do rzymskiej dzielnicy Tre Fontane, gdzie w 1947 r. miały miejsce objawienia Matki Bożej.
Nie wszyscy wiedzą, że w Wiecznym Mieście miały miejsce objawienia maryjne, ale tylko jedno z nich zostało oficjalne uznane przez Kościół. Chodzi o objawienie się Madonny Alfonsowi Ratisbonne 20. stycznia 1842 r. w kościele Sant'Andrea delle Fratte. Ratisbonne, który był bogatym młodym żydowskim bankierem ze Strasburga, natychmiast po objawieniu zapragnął zostać katolikiem - 31 stycznia 1842 roku został ochrzczony w rzymskim kościele Il Gesù, przyjmując imię Maria. 3 czerwca 1842 roku papież Grzegorz XVI oficjalnie uznał to wydarzenie za cudowne działanie Boże za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
