Reklama

Wiara

Oswajanie wiary

Niecudowny lek

10 minut, które zmieni całe twoje życie.
Nic nie będzie już takie jak wcześniej. Zaryzykujesz? Podejmiesz wyzwanie?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Bałagan

Słowo, które opisuje wiele w życiu wielu z nas. W twoim pewnie też. Bo bałagan to nie tylko przedmioty nie na swoim miejscu. To nieporządek w relacjach, głowie, emocjach, zarządzaniu czasem. Za dużo albo za mało, za szybko albo za wolno. Niewystarczająco dobrze i sprawnie. Za mało profesjonalnie... Oj, litania może być długa. Każdy ma swoją. Ty też. Łączy je jedno – chaos.

Do tego mnóstwo spraw do załatwienia, telefonów do oddzwonienia, maili i SMS-ów do odpowiedzenia. Jeszcze jedno zaliczenie, kolokwium, zakupy, spotkanie, impreza. Bierzesz na siebie za dużo. Albo przeciwnie – zaniedbujesz pracę, zobowiązania i rośnie góra niezrealizowanych spraw. W końcu w najlepszym wypadku padasz. W najlepszym, bo najgorszy przypadek jest taki – wciąż brniesz do przodu (albo tylko wydaje ci się, że do przodu) bez chwili wytchnienia i w końcu gubisz siebie, życie, ludzi...

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Oszustwo

Jakie znajdujesz wyjście, żeby choć na chwilę odetchnąć? Znaleźć siły? Hmmm, komputer, godziny przed Facebookiem, na różnych portalach. Lepszy lub gorszy film, serial. Emocje zapychane śmieciowym jedzeniem. Byle nie myśleć. Zagłuszyć chaos. Ale jest tylko gorzej. Większe zmęczenie, większa liczba znaków zapytania, większe wątpliwości. I na pewno nie lepsze samopoczucie, relaks. Od takiego odpoczywania od życia jakoś nic nie chce poukładać się samo.

Reklama

Stałym gościem staje się stres, niezadowolenie z siebie i życia, frustracje, strach. Przytłaczają złe wspomnienia, nie taka historia, samoocena, która pozostawia wiele do życzenia.

Nie taki Bóg

I pewnie jeszcze Bóg, który nie reaguje, nie ratuje, nie wskazuje, nie kocha tak mocno jak innych. Gdzieś zagubił się obraz Tego, który przyjmuje jak najlepszy ojciec. Bez komentarza, ze zrozumieniem. Na którego słowo serce drży. A modlitwa – jeśli w ogóle jest – staje się udręką, trudnym do zrealizowania obowiązkiem. Już nie oczekiwanym spotkaniem. Nie zawsze łatwym, ale takim, które życio-dajne.

Reklama

Możesz zmienić swoje życie. Możesz sprawić, że nic nie będzie takie jak wcześniej. Wierzysz w to? Wierzysz, że jest sposób na znalezienie równowagi i spokoju? Brzmi jak promocja cudownego środka albo kursu. Trochę tak, a trochę nie. Chodzi o 10 minut. 10 minut, które zmieniają życie w Życie.

Oddaję głos specjaliście: „Weźmy do ręki Ewangelię i podejmijmy modlitwę kontemplacji. Na przykład dzisiaj spróbujcie przez 10-15 minut, nie więcej – czytać Ewangelię, uruchomcie wyobraźnię i powiedzcie coś Jezusowi. Nie trzeba nic więcej. W ten sposób lepiej poznacie Jezusa i wzrośnie wasza nadzieja” (papież Franciszek).

Recepta

Sprawdziłam ją. Działa. Nie, nie od razu, jak cudowny lek. Ale to chyba dobrze. Bo dzięki temu na dłużej.

Reklama

10 minut naprawdę może zmienić twoje życie. Bo najpierw zmieni ciebie. Zatrzyma w pędzie dnia, pozwoli inaczej spojrzeć na rzeczywistość. Najpierw nie zobaczysz pewnie efektów. Ale chociaż odpoczniesz od zabiegania. Nawet jeśli nie usłyszysz nic, nie usłyszysz Boga, to nic nie szkodzi. Będziesz z Nim. Tylko z Nim. Ty i On.

Wystarczy po prostu usiąść, przeczytać Ewangelię (polecam liturgię z danego dnia) i być. Nawet jeśli myśli uciekają. Dotrwać wiernie do końca. Uwielbiam czynność, którą na koniec swoich rozważań do czytań poleca często ks. Krzysztof Wons SDS: Przytul się do Jezusa i... I mów Mu, co chcesz: proś, dziękuj, wyznawaj, przepraszaj. On ciebie rozumie. I wspiera. I ma moc zmienić twoje życie.

Zachęcam do korzystania z serwisu: niezbednik.niedziela.pl .

2017-02-01 10:02

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościół kojarzy mi się z samymi zakazami... mam rację?

[ TEMATY ]

wiara

zakaz

Niedziela Młodych

Karol Porwich/Niedziela

Irytuje mnie, kiedy ktoś mi coś każe, nie lubię ograniczania mnie w żadnej sferze. Kościół kojarzy mi się z samymi zakazami… Mam rację?

Kto mnie zna, ten wie, że bardzo lubię jeździć samochodem. To mnie odpręża. Najgorzej jednak, gdy trzeba wjechać do centrum miasta – i to jeszcze zakorkowanego, albo gdy jedziesz piękną drogą dwupasmową i widzisz ograniczenie np. do 70 km/h. Z jednej strony mógłbym powiedzieć: „A co mi tam, będę jechał szybciej”. Z drugiej – pojawia się pytanie: „Dlaczego ten znak został tu postawiony?”. Gdy człowiek uświadomi sobie, że w tym miejscu, które wygląda niepozornie, np. zginęło kilkanaście osób, inaczej podchodzi do sprawy. Mając 12-letnie doświadczenie „za kółkiem”, mogę śmiało potwierdzić, że znaki zakazu są bardzo pomocne w trudnych sytuacjach na drogach. Każdy z nas chciałby, by wszystkie drogi były proste, suche i bez „niedzielnych” czy niebezpiecznych kierowców. Tak samo jest w życiu. Nastolatek zarzuca rodzicom, że są staroświeccy i nie rozumieją życia, bo np. nie pozwalają mu po nocach włóczyć się po mieście. Bywa i tak, że pełnoletnia młodzież, która mieszka jeszcze ze swoimi rodzicami, robi im wyrzuty, gdyż czuje się ograniczana zasadami panującymi w domu. To wszystko przekłada się także na wiarę. Ile razy słyszałem: „Kościół mnie ogranicza”; „same zakazy i nakazy”; „to wszystko jest staroświeckie”.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: "Cóż za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?"

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Sukces nie zastąpi duszy. Można mieć wiele rzeczy materialnych, ale stracić to, co najważniejsze.
CZYTAJ DALEJ

Pierwsze wspomnienie liturgiczne bł. Stanisława Streicha

2026-02-27 12:51

[ TEMATY ]

bł. ks. Stanisław Streich

BP Episkopatu

Bł. Stanisław Streich

Bł. Stanisław Streich

27 lutego 2026 r. po raz pierwszy przeżywamy wspomnienie liturgiczne Błogosławionego Stanisława Kostki Streicha.

Urodził się 27 sierpnia 1902 r. w Bydgoszczy w pobożnej, chrześcijańskiej rodzinie. Święcenia prezbiteratu przyjął 6 czerwca 1925 r. Pracował jako wikariusz w Poznaniu i kontynuował studia. Był również kapelanem zgromadzeń zakonnych oraz nauczycielem religii. W roku 1933 objął parafię pw. św. Barbary w Żabikowie, a dwa lata później został proboszczem w nowoutworzonej parafii pw. św. Jana Bosko w Luboniu, z zadaniem wybudowania kościoła. Wszędzie dał się poznać jako gorliwy i sumienny duszpasterz, wspierający potrzebujących i odważnie głoszący Ewangelię. Zatroskany o zbawienie swoich parafian, poświęcał się im bez reszty, czerpiąc siły ze sprawowanych sakramentów św. 27 lutego 1938 r. został zamordowany w czasie Mszy św., w lubońskim kościele, przez zagorzałego komunistę.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję