W parafii Matki Bożej Różańcowej gościły niedawno relikwie bł. Karoliny Kózkówny, które wraz z obrazem Błogosławionej wypożyczył ks. Paweł Adres z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w Legnicy. Aby przybliżyć jak najszerszej grupie uczniów postać młodej dziewczyny, która wolała umrzeć niż zgrzeszyć, ks. Paweł przeprowadził szereg katechez dla młodzieży Zespołu Szkół Ogólnokształcących. Oprócz tego „gościnnie” katechizował gimnazjalistów. Na spotkania przynosił obraz i relikwie, które uczniowie mieli okazję zobaczyć z bliska, a nawet wziąć w dłonie i ucałować. Poza podaniem niektórych faktów z życia Błogosławionej, ks. Paweł cytował jej słowa: „Wolę bardziej umrzeć niż zgrzeszyć” i ku refleksji postawił pytanie: Czy jest coś, za co oddałbym życie? Następnie wraz z uczniami zatrzymał się nad problemem braku czystości, która stopniowo niszczy godność człowieka i jest jednym z grzechów głównych. Jej źródłem są myśli, które w porę nieuporządkowane mogą prowadzić do wyobrażeń, pragnień, pożądliwości i działania, nierzadko skutkującego przedmiotowym traktowaniem i seksualnym wykorzystaniem drugiej osoby. Sprzyja temu brak skromności w stroju i mowie czy wręcz prowokacyjne zachowania. Wiele zła w prawidłowym kształtowaniu sfery płciowości może spowodować też niewłaściwe korzystanie z Internetu i łatwy dostęp do stron pornograficznych. Seksualność, która jest darem Pana Boga, wymaga, aby kierować się rozumem i sercem zanim w małżeństwie podejmie się aktywność w tej dziedzinie.
Uczniowie z zainteresowaniem i aktywnie uczestniczyli w katechezie. Dopełnieniem omawianych treści, związanych z wychowaniem do wartości, ma być wyjazd z młodzieżą do kina na film „Zerwany kłos”, który ks. Paweł planuje niebawem zorganizować.
Uroczystości instalacji relikwii bł. Jana Pawła II w Otyniu
W uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny 8 grudnia w sanktuarium Matki Bożej w Otyniu obchodzono szczególną uroczystość. W 7. rocznicę ustanowienia kościoła parafialnego sanktuarium Matki Bożej do świątyni wprowadzono relikwie bł. Jana Pawła II
W tym roku otyńskie sanktuarium przeżyło wielką tragedię. Zawaliła się część wieży kościelnej. Od samego początku podjęto prace zmierzające nie tylko do zabezpieczenia reszty świątyni, ale zaczęto także myśleć o przyszłej odbudowie. W tym roku uroczystości rocznicowe były zatem okazją do głębokiej modlitwy za sanktuarium i czekające jeszcze prace. Od teraz patronować im będzie kolejny orędownik - bł. Jan Paweł II. Relikwie błogosławionego otrzymano z Krakowa od kard. Stanisława Dziwisza. Jan Paweł II był znany ze swojego szczególnego nabożeństwa do Matki Bożej.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.
To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
