Uroczystość poprzedzona była 3-dniowym przygotowaniem duchowym.

Sumie odpustowej przewodniczył biskup rzeszowski senior Kazimierz Górny, w koncelebrze ponad 60 kapłanów – ze Zgromadzenia Księży Saletynów i diecezjalnych. Kazanie wygłosił ks. Andrzej Zagórski, prowincjał Zgromadzenia Księży Misjonarzy Saletynów. Mszę św. poprzedził koncert w wykonaniu chóru „Ave Maryja”. Przez cały dzień słowo Boże głosił ks. Henryk Kaszuba MS z Madagaskaru.

Saletyni dawniej

W 1935 r. ks. prał. Julian Łukaszkiewicz przekazał Zgromadzeniu Księży Misjonarzy Saletynów na własność dom w stanie surowym, pod warunkiem prowadzenia zakładu opiekuńczego dla chłopców. W rok później darowiznę przejął ówczesny prowincjał, dom został wykończony. Zamieszkało w nim trzech kapłanów, którzy prowadzili zakład dla chłopców. Księża Saletyni zadbali, by w budynku była kaplica. Od początku szerzyli kult Matki Bożej Saletyńskiej. Do wybuchu II wojny światowej w zakładzie przebywało 50 chłopców. Wojna zniszczyła prowadzone dzieło, a Saletyni mogli tu wrócić dopiero pod koniec wojny światowej.

W styczniu 1949 r. biskup przemyski Franciszek Barda erygował parafię. Duszpasterstwo powierzył Księżom Saletynom, zobowiązując do budowy kościoła. Pierwszym proboszczem był ks. Franciszek Czarnik, który od razu podjął starania o budowę świątyni. Trwały one aż do1978 r. Oficjalnie zezwolenie Saletyni otrzymali w rok później. Staraniom towarzyszyły, jak w wielu parafiach, szykany ze strony władzy. 3 lipca 1952 r. funkcjonariusze UB wtargnęli na teren parafii, sterroryzowali mieszkańców domu, kleryków odesłano do rodzin, a księży stłoczono do trzech pokoi. Do pustych mieszkań władze wprowadziły starców, otwierając Państwowy Dom Pomocy Społecznej dla Dorosłych. Przez następnych 25 lat część domu zakonnego zajmowały różne urzędy państwowe, uprzykrzając życie Saletynom. Dopiero 6 lipca 1977 r. dom zakonny powrócił do prawowitych właścicieli.

Ważnym wydarzeniem w życiu parafii było przywiezienie z Dębowca figury Matki Bożej Saletyńskiej w postawie stojącej i wybudowanie prowizorycznej kaplicy na placu przed domem zakonnym w celu obrony placu pod budowę świątyni. W nocy z 7 na 8 marca 1978 r. nieznani sprawcy usiłowali spalić kaplicę, ale pożar we wstępnej fazie ugaszono. W latach 1979-83 wybudowano kościół ku czci Matki Bożej Saletyńskiej, którego poświęcenia dokonał 18 grudnia 1983 r. bp Ignacy Tokarczuk.

Saletyni dzisiaj

W dynamicznie rozwijającej się parafii od 1 czerwca 1996 r. za zezwoleniem bp. Kazimierza Górnego wprowadzono całodzienną adorację Najświętszego Sakramentu w dolnym kościele i równocześnie dyżur w konfesjonale. W 3 lata później miała miejsce konsekracja kościoła, Ksiądz Biskup poświęcił prezbiterium z nowym tabernakulum i figurami Matki Bożej Saletyńskiej („tryptyk saletyński”) oraz stacje Drogi Krzyżowej, wykonane w brązie. 27 sierpnia 2000 r. dokonał koronacji na prawach diecezjalnych łaskami słynącej figury Pięknej Pani, Patronki Ludzi Pracy, jednocześnie erygując w parafii sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej.

Podczas uroczystości odpustowej Księża Saletyni przyznali tytuł „Przyjaciel parafii”. Wśród wielu osób, wiernych świeckich, wyróżnienie takie otrzymał ks. prał. Franciszek Dziedzic, dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Rzeszowie.

W parafii saletyńskiej działa wiele grup i duszpasterstw. Przez ponad 20 lat spotykały się tutaj każdego miesiąca siostry zakonne.

Na zakończenie Mszy św. Ksiądz Biskup wspomniał zmarłych kapłanów tutaj pracujących i wyraził wdzięczność Księżom Saletynom za ich służbę, za gotowość i żywy udział w życiu Kościoła rzeszowskiego. Słowem podziękowań uwieńczył uroczystość ks. Zbigniew Wal, proboszcz parafii.