Reklama

Polska

Wielka Pokuta Polaków

Pod nazwą Wielka Pokuta odbyła się 15 października br. na Jasnej Górze całodniowa modlitwa przebłagalna z udziałem ponad 100 tys. osób

Niedziela Ogólnopolska 43/2016, str. 4-5

[ TEMATY ]

pokuta

Bożena i Marian Sztajner/Niedziela

Zgromadzeni przepraszali Boga za grzechy swoje i za grzechy społeczne

Zgromadzeni przepraszali Boga za grzechy swoje i za grzechy społeczne

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wszystkim zgromadzonym towarzyszyły intencje przebłagania za grzechy społeczne, w tym za aborcję, pijaństwo, zawiść – Wielka Pokuta to modlitwa pokutna za wszystkie grzechy popełnione w Polsce, przeproszenie Pana Boga za grzechy swoje i całego narodu.

Inicjatywa tego modlitewnego spotkania wyszła od świeckich, a organizatorem była Fundacja Solo Dios Basta. – Wielka Pokuta jest zaproszeniem do przebłagania Boga za nasze grzechy, ponieważ tylko pokuta ma moc uwolnić Boże błogosławieństwo i Boże Miłosierdzie – powiedział ks. Dominik Chmielewski, salezjanin, prowadzący spotkanie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Program jasnogórskiej modlitwy został podzielony na trzy części: najpierw dziękowano Stwórcy za wszelkie dobro, które dokonało się w historii naszego narodu. Konferencje i modlitwy prowadzili o. Antonello Cadeddu i o. Henrique Porcu – misjonarze z Brazylii, przełożeni wspólnoty Przymierze Miłosierdzia – oraz ks. Piotr Glas – egzorcysta. Potem sprawowana była Msza św. Wieczorem odbyła się część pokutna, w której przepraszano Boga za grzechy naszego narodu – wyjaśnił reżyser Lech Dokowicz, pomysłodawca i współorganizator ogólnonarodowej pokuty.

– Jesteśmy szczęśliwi, że przybyliście dziś tutaj – powitał pielgrzymów o. Mariusz Tabulski – definitor generalny Zakonu Paulinów. – To jest najlepsze miejsce na taką modlitwę, na modlitwę waszą osobistą i modlitwę całego narodu.

Reklama

Mszy św. przewodniczył abp Stanisław Gądecki – metropolita poznański, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, w koncelebrze ok. 250 kapłanów, wraz z abp. Andrzejem Dzięgą – metropolitą szczecińsko-kamieńskim, bp. Janem Wątrobą – ordynariuszem rzeszowskim, arcybiskupem seniorem Stanisławem Nowakiem z Częstochowy.

W homilii abp Gądecki powiedział m.in.: – Kościół, głosząc naukę o grzechu, mówi jednocześnie o Bogu przebaczającym i wskazuje drogę powrotu do Niego. Dlatego też Kościół nawołuje czasami do szczególnej pokuty społecznej, by przypomnieć nam, że pokuta indywidualna w pewnych sytuacjach nie wystarcza. Są grzechy zbiorowe, gdy ludzie publicznie grzeszą. A więc potrzebna jest pokuta publiczna za publicznie popełniane grzechy, za które odpowiada społeczeństwo, ponieważ je pochwala, nie protestuje przeciwko nim, nic nie czyni w tym kierunku, aby się z nich wyzwolić. Nikt się na to nie oburza – na tym polega społeczny grzech. Chociaż ja tego nie uczyniłem, nie powiedziałem, to potrzeba, aby wszyscy razem odpowiedzieli za społeczne zło i publicznie czynili pokutę. Taka pokuta może być dla niektórych denerwująca. Ale pokutowanie, które byłoby przez nas społecznie czynione, jest właśnie potrzebne, aby ci, którzy się zupełnie nie denerwują i z największym spokojem obrażają Pana Boga, zaczęli się denerwować i stracili ten spokój grzechu. Musimy się modlić, aby ludzie zdobywali się na publiczną pokutę.

Bożena i Marian Sztajner/Niedziela

O. Antonello Cadeddu

O. Antonello Cadeddu

Reklama

Arcybiskup Gądecki podkreślił także, że pokuty społecznej nie należy utożsamiać z teoriami propagowanymi w niektórych grupach charyzmatycznych i środowiskach związanych z celebrowaniem nabożeństw o uzdrowienie ani też z teoriami o tzw. grzechu pokoleniowym czy uzdrowieniem międzypokoleniowym. Przypomniał nauczanie Kościoła, które mówi o tym, że grzech jest zawsze czymś osobistym i wymaga decyzji woli, każdy też osobiście ponosi karę za swój grzech. Jedynym grzechem, który jest przekazywany z pokolenia na pokolenie, jest grzech pierworodny.

Na zakończenie Mszy św. zgromadzeni pod przewodnictwem abp. Gądeckiego odmówili Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana, który zostanie uroczyście wypowiedziany 19 listopada 2016 r. w Krakowie-Łagiewnikach.

Maciej Bodasiński – jeden z organizatorów Wielkiej Pokuty – zwrócił uwagę, że jasnogórskie spotkanie jest „odpowiedzią na zaproszenie papieża Franciszka, by wstać z kanapy, by podjąć działanie, by coś robić”. – Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że to księża muszą coś zorganizować, a my mamy tylko pójść do kościoła, słuchać kapłanów i koniec, a przecież oni po to nas formują, żebyśmy wyszli i zaczęli coś robić – zaznaczył Bodasiński i wskazał na słowa św. Siostry Faustyny, która powiedziała, że konfesjonał jest trybunałem Bożego Miłosierdzia. – Dlatego spowiedź odbywa się tutaj dosłownie wszędzie – wyznajemy swój grzech, ale drugim krokiem jest pokuta, czyli uczynienie pewnego wysiłku, który ma przebłagać Boga za nasze winy i słabości – podkreślił.

Korzystano ze strony BPJG.

2016-10-19 08:56

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Marek Mendyk: Wzywam do modlitwy w intencji o oddalenie od Polski demonów kłamstwa, nienawiści i zemsty

[ TEMATY ]

modlitwa

bp Marek Mendyk

diecezja świdnicka

pokuta

Ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Biskup Marek Mendyk, biskup świdnicki, wzywa wiernych do szczególnej modlitwy i postu. Ten apel, będący odpowiedzią na szerzące się zło, ma na celu skonsolidowanie duchowej siły wiernych w obliczu wyzwań współczesnego świata.

Inicjatywa biskupa Mendyka jest wyrazem głębokiego zatroskania o losy Polski i świata. W kontekście narastającej przemocy, konfliktów zbrojnych oraz coraz częstszego naruszania godności człowieka i wolności religijnej, wezwanie do modlitwy staje się aktem duchowego oporu wobec tych negatywnych zjawisk. Biskup zwraca uwagę na to, że w obliczu zła, które dotyka wielu aspektów życia, nie można pozostawać biernym. Apel hierarchy to przypomnienie o mocy, jaką niesie wspólna modlitwa i post, które są środkami duchowej walki z siłami ciemności.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję