„To nie jest książka glamour – lekka, łatwa i przyjemna. Nie może się podobać – ma przeszkadzać, poruszać, przerażać” – pisze autorka książki „Biografie odtajnione – z archiwów literackich bezpieki”. Joanna Siedlecka to autorka i marka, której można wierzyć, choć salony III RP zamilczają jej – oparte na... faktach, a nie emocjach – publikacje. I taka ta – trzecia już opowieść Siedleckiej, po „Obławie” i „Kryptonimie Liryka”, o represjach PRL-u wobec literatów – jest. Porusza i przeraża.

Z jednej strony były represje, dramatyczne losy pisarzy, niekoniecznie niepokornych, którym bezpieka niszczyła życie, a z drugiej – uwikłanie dawnej elity intelektualnej, donoszącej na kolegów, członków rodziny, co często dawało pieniądze, przywileje i miejsce na salonach. Inaczej pewnie nie wydawaliby książek w setkach tysięcy egzemplarzy.

Warto poznać inne oblicze Krystyny Siesickiej, Zbigniewa Nienackiego czy Aleksandra Minkowskiego, na których książkach rosły całe pokolenia. Lekturą szczególnie obowiązkową i porażającą jest fragment o Jerzym Zawieyskim, który swoimi preferencjami i zachowaniem bezpiekę po prostu pasł. Nie jest to łatwa książka, tym bardziej że sprawę komplikuje autorka, pisząc, iż tajna służba niszczyła również tajnych agentów. Warto jednak stanąć w prawdzie.