Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Boża pomoc dla rodziny

Zmienia się struktura polskich rodzin – coraz więcej rozbitych małżeństw, coraz więcej pokrzywdzonych dzieci, matek i ojców. Bo coraz dalej od Boga. Na szczęście, na ratunek rodzinie wychodzą parafie, różne stowarzyszenia, organizacje, a nawet szkoły

Niedziela sosnowiecka 5/2016, str. 6-7

[ TEMATY ]

rodzina

Archiwum SP w Dąbrowie Górniczej - Tucznawie

Piknik rodzinny "W starych nutach babuni"

Piknik rodzinny W starych nutach babuni

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przykładem jest wspólna inicjatywa parafii Przemienienia Pańskiego w Dąbrowie Górniczej-Tucznawie oraz miejscowej Szkoły Podstawowej nr 23, które postanowiły swoimi pomysłami i wspólnymi przedsięwzięciami zaaplikować pigułkę, wypisać sprawdzoną receptę, która pozwoli formować rodzinne życie pod Bożym okiem.

– Owoce tych starań i działań napawają nadzieją i otuchą, że mimo współczesnego rozchwiania wartości jesteśmy w stanie stworzyć zdrową, kochającą się rodzinę. Wszystko zależy od nas samych. Wszystko w naszych rękach – mówi proboszcz parafii, inicjator akcji „Rodzina” ks. Adam Pasierb.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Na ratunek rodzinie

Reklama

– Projekt szkolno-parafialny „Rodzina”, którego celem jest zjednoczenie rodzin naszej parafii poprzez wspólne spędzanie wolnego czasu, modlitwę, zabawę, walkę ze słabościami, odkrywanie swoich możliwości przy wsparciu najbliższych powstał na początku 2013 r. Proboszcz ks. Adam Pasierb po wizycie duszpasterskiej podzielił się refleksją na temat kondycji rodzin w parafii. Nie wyglądała ona najlepiej, w każdym razie nie wróżyła niczego dobrego na przyszłość. Najbliżsi współpracownicy Księdza Proboszcza – organista Marcin Chudy, ja – katechetka w miejscowej podstawówce, przy wsparciu grupy parafian chętnych do współpracy, postanowiliśmy coś spróbować zrobić. Powstał projekt, który miał za zadanie włączyć dzieci, rodziców, dziadków w różne wspólne zadania, modlitwę, uroczystości w parafii, szkole i w domach – mówi mgr Urszula Szymiec, katechetka. – I tak to się zaczęło. Akcja „Rodzina” ruszyła na całego w październiku 2013 r. i trwa do dziś – dodaje.

W kościele gęściej, w rodzinach cieplej

Rodzinna akcja rozpoczęła się na kolanach przed Najświętszym Sakramentem. W grudniu 2013 r. we wspólnocie parafialnej miała miejsce Godzina Łaski dla całego świata. Podczas tego nabożeństwa odbyło się indywidualne błogosławieństwo ponad 80 rodzin. Ksiądz Proboszcz podarował tym rodzinom obrazy Świętej Rodziny.

W lutym 2014 r. zorganizowano akcję „Razem łatwiej dźwigać krzyż”. Dzieci na lekcjach religii otrzymały zadanie wykonania własnych krzyży, a podczas adoracji w kościele wszyscy składali przysięgę na wierność krzyżowi. Miesiąc później całe rodziny uczestniczyły w adoracji Drzewa Krzyża. W tym samym czasie miała miejsce rodzinna Droga Krzyżowa, podczas której rozważania poszczególnych stacji, według św. Ojca Pio, czytali na przemian dorośli i dzieci. I przyszła wiosna, a z nią kanonizacja Ojca Świętego Jana Pawła. W wigilię tego wydarzenia odbyło się rodzinne czuwanie. W miesiącu różańcowym rodzina zjednoczyła się przy Różańcu. Wtedy odbyła się adoracja z bł. Bartolo Longo. Roczny plan został wykonany. W kościele zaczęło robić się gęściej, a w rodzinach cieplej.

Po prostu być razem

W marcu 2015 r. w parafii odbyły się rekolekcje wielkopostne ukierunkowane na rodzinę. Wtedy też wystawiony został spektakl teatralny z udziałem rodziców, dzieci i nauczycieli „Tajemnica Eucharystii”. Widowisko ukazywało duchowy wymiar Mszy św. oraz rolę kapłana we wspólnocie Kościoła.

Reklama

„Obietnice Najświętszego Serca Pana Jezusa” – to z kolei tytuł konkursu plastycznego dla klas 3-6. Z początkiem nowego roku szkolnego, we wrześniu 2015 r. rodzice i ich pociechy adorowały Jezusa w Najświętszym Sakramencie. A w listopadzie na zakończenie oktawy uroczystości Wszystkich Świętych, 8 listopada w ramach projektu pt. „Niebo istnieje naprawdę” wszyscy udali się w procesji na cmentarz parafialny, gdzie odmówiono Różaniec za zmarłych z udziałem całych rodzin. Warto zaznaczyć, że na wszystkie uroczystości wierni otrzymują zaproszenia, które rozdawane są przed Mszami św., przy kościele. Każdy więc może zapoznać się z programem i celami, i tak zagospodarować sobie czas, by po prostu być.

Nie sposób, mówiąc o projekcie „Rodzina”, pominąć tego, co działo się w szkole. Był i piknik rodzinny pt. „W starych nutach babuni”, i Biesiada świąteczna, i jasełka.

Zaangażowanie ludzi we wspólny rodzinny projekt jest olbrzymie. Ze strony rodziców padają pomysły, oni współtworzą scenariusze imprez, występują ze swoimi dziećmi. Nauczyciele zaś w kościele razem z dziećmi czytają rozważania podczas nabożeństw, w szkole współpracują przy organizowaniu imprez. Dzieci zapewniają oprawę muzyczną wszystkich uroczystości. Są głównymi aktorami w przedstawieniach, wykonują też prace plastyczne do adoracji, biorą udział w konkursach, np. „Brat Różaniec” czy „Obietnice Najświętszego Serca Pana Jezusa”. Są i nagrody sponsorowane przez Księdza Proboszcza, który czuwa i kieruje przebiegiem uroczystości w kościele. – Nasz dobry Pasterz w osobie Proboszcza ufundował np. dla uczniów maszynę do robienia waty, zorganizował też zbiórkę darów dla dzieci potrzebujących z naszej szkoły, a i słodyczy nie brakuje dla dzieciaków – zaznacza katechetka Urszula Szymiec.

Projekt „Rodzina” łączy pokolenia

Reklama

Realizowany ponad 2 lata program „Rodzina” powinien już przynosić owoce. – Jak mówi Pismo Święte, po owocach ich poznacie. W wymiarze duchowym nie jestem w stanie tego zmierzyć, ale wiem, że ludzie ośmielili się do występowania w kościele, bardzo chętnie przychodzą sami do mnie, gdy proszę o współpracę, dzieci uwielbiają Jezusa pięknym, z serca płynącym śpiewem, a co najważniejsze – dzieci widzą modlących się rodziców, mało tego, całe rodziny wspólnie modlą się przed Najświętszym Sakramentem. Trzy pokolenia łączą się w modlitwie. Fajnie wygląda, jak dziadek staje np. do rozważań stacji Drogi Krzyżowej ze swoją wnuczką. Przecież to najpiękniejsze świadectwo – cieszy się katechetka.

A w przeżywanym Roku Miłosierdzia rodzinne wspólnoty zgromadzą się na Godzinie Uwielbienia oraz Drodze Krzyżowej ulicami dzielnicy. Będą też uczestniczyli w „Postnej Jałmużnie” na rzecz dzieci potrzebujących oraz w przygotowaniach do Światowych Dni Młodzieży.

Postawić na Jezusa

– Spotykamy się z ciepłymi słowami pod naszym adresem, a wzrost frekwencji na nabożeństwach, Eucharystiach i rozmaitych uroczystościach mówi sam za siebie. Dla Jezusa zawsze warto pracować, a jak On stanie się centrum naszego życia, to wszystko będzie na swoim miejscu w naszych rodzinach, domach, społeczeństwie, parafii i Kościele – podkreśla proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Dąbrowie Górniczej-Tucznawie, ks. Adam Pasierb.

2016-01-28 10:12

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pomoc rodzinie

Niedziela częstochowska 25/2021, str. I

[ TEMATY ]

rodzina

Julia Słuszniak

Poradnia to owoc Roku Świętej Rodziny i Roku św. Józefa – przyznaje Ewa Słuszniak

Poradnia to owoc Roku Świętej Rodziny i Roku św. Józefa – przyznaje Ewa Słuszniak

Rodzina odgrywa bardzo ważną rolę – mówił bp Antoni Długosz, który w parafii św. Józefa w Częstochowie poświęcił poradnię rodzinną.

Uroczystość poprzedziła Msza św. połączona z udzieleniem sakramentu bierzmowania 24 młodym osobom.
CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Dwie dekady świętowania Prostego Życia, czyli jubileusz Golgoty Młodych

2026-07-16 14:53

[ TEMATY ]

jubileusz

Golgota Młodych

Proste Życie

Materiał organizatora

Golgota Młodych

Golgota Młodych

20 lat spotkań, 20 tematów dotyczących życia młodych ludzi, 20 lat budowania przestrzeni dla młodych dorosłych w Kościele. W dniach 20-23 sierpnia 2026 roku w Serpelicach nad Bugiem odbędzie się dwudziesta edycja Golgoty Młodych pod hasłem „Proste Życie”. Spotkanie organizowane jest przez braci z Warszawskiej Prowincji Braci Mniejszych Kapucynów.

Jubileuszowy powrót do korzeni
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję