Nie ma chyba drugiej osoby, która tak dobrze znałaby wszystkie parafie archidiecezji warszawskiej, jak ks. inf. Grzegorz Kalwarczyk, który blisko 40 lat przepracował w warszawskiej kurii, najpierw jako notariusz, a później kanclerz. Wydał on właśnie drugi tom przewodnika po parafiach – tym razem usytuowanych w samej stolicy (pierwszy tom stanowił wędrówkę po tych podwarszawskich).
Bez wątpienia te blisko tysiącstronicowe publikacje mają wartość historyczną, to opracowania odnoszące się do konkretnych faktów, dat, nazwisk. Ale też widać emocjonalne zaangażowanie Autora. Ks. Kalwarczyk dobrodusznie pochyla się nad każdym opisywanym miejscem, skrupulatnie odnajduje w nim warte odnotowania ciekawostki, przywołuje ludzi zaangażowanych w prace przy danej parafii. Potrafi docenić księży, wie, jaki wysiłek wkładali oni w budowę tych kościołów. Wielu wysiłkom zresztą sam towarzyszył i je wspierał. Jednym słowem, Ksiądz Infułat włożył w to opracowanie swoje serce, co widać już na pierwszy rzut oka. I co można wyczytać między wierszami.
Więcej o publikacjach ks. Kalwarczyka – na str. IV.
Co zrobić, gdy nasze dzieci przestają chodzić do kościoła? Zapytaliśmy o radę rodziny, które przeżyły podobne sytuacje.
Ponoć coraz mniej ludzi garnie się do zawodu nauczyciela. Studenci w połowie studiów zmieniają kierunek, a ci, którzy dołączają do gron nauczycielskich, szybko myślą o zmianie profesji. Tak mówią statystyki, medialne doniesienia i tak wieść gminna niesie. A kiedyś – wspomni ktoś nie tak dawno minioną przeszłość – bycie nauczycielem nobilitowało, oznaczało szacunek uczniów i rodziców, spokojną i w miarę pewną przyszłość... Nauczyciel był przewodnikiem, opowiadaczem świata, mistrzem, mentorem i niezaprzeczalnym autorytetem. Gdy się szło do rodziców ze skargą, „bo pani się na mnie uwzięła”, dostawało się najczęściej w ucho. Wielu ludzi sukcesu wspomina dziś swojego belfra jako tego, który obudził w nich pasję, dojrzał diament wart szlifowania, wspierał w zwątpieniach, ocierał łzy, „sklejał połamane skrzydła”. Zapewne i dziś zdarzają się takie historie, mam nadzieję, że nie incydentalnie, ale chyba wszyscy widzą, iż z oświatą w Polsce dzieje się coś złego. I to od dekad.
Setki rodzin przeszły przez Lublin w Marszu dla Życia i Rodziny.
- Wychodzimy na ulice miasta, aby manifestować piękno życia na różnych jego etapach, piękno małżeństwa i piękno rodziny – powiedziała Patrycja Ziarkiewicz z Ruchu Światło-Życie, głównego organizatora marszu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
