Potrzebujemy Chrystusa, Jego obecności, wybaczenia, uzdrawiającej pociechy i miłości miłosiernej. Wszyscy bez wyjątku. Bo bez Niego nasze życie na ziemi nie miałoby sensu i wartości. Ale potrzebujemy też tych, którzy będą nas ku Niemu prowadzić i Go ukazywać, prostować nasze ludzkie ścieżki.
Nasza diecezja stoi u progu ważnego wydarzenia: ingresu nowego biskupa zielonogórsko-gorzowskiego Tadeusza Lityńskiego. To on od 5 stycznia będzie nam przewodzić na drodze wiary. Znamy go, bo to kapłan z nas wzięty, wieloletni proboszcz, pracownik Sądu Biskupiego w Gorzowie. W dzisiejszym numerze „Aspektów” polecamy wywiad z Księdzem Biskupem o jego kapłańskiej drodze, jak również wspomnienia tych, którzy się z nim w tym czasie zetknęli. Wyłania się z nich obraz człowieka, który zawsze był dla ludzi i blisko ludzi.
A że ta uroczystość ma miejsce dzień przed świętem Trzech Króli, również i do nas płynie wskazówka: my także jesteśmy posłani do głoszenia Dobrej Nowiny, by Chrystus mógł się dalej objawiać.
Ponad 30 małżeństw wzięło udział w rekolekcjach ewangelizacyjnych
„W blasku Miłości Miłosiernej” – to hasło pierwszej sesji rekolekcji ewangelizacyjnych dla rodzin, które miały miejsce w dniach 31 marca – 3 kwietnia
Małżeństwa z Ostrowca Świętokrzyskiego i okolic miały możliwość udziału nie tylko w konferencjach czy Mszy św., ale również w spotkaniach w małych grupach oraz nabożeństwach ewangelizacyjnych. Był czas na modlitwę wspólnotową i indywidualne spotkanie z Bogiem. Miejscem modlitwy była kolegiata św. Michała Archanioła w Ostrowcu Świętokrzyskim oraz sale spotkań przy domu „Michael”. Organizacji rekolekcji podjął się Domowy Kościół, gałąź rodzinna Ruchu Światło-Życie wraz z rejonowym duszpasterzem ks. Janem Sarwą oraz Diakonia Ewangelizacji. Z pełnych czterodniowych spotkań korzystało ponad 30 małżeństw z dziećmi, natomiast na niektóre punkty dnia przychodziły osoby z całego miasta. Jak zaznaczają Wiesława i Mirosław Bąk organizujący pierwszą sesję: – Rekolekcje ewangelizacyjne to wyjątkowy czas spotkania Boga i wspólnoty małżeńskiej. W tym szczególnym Roku Miłosierdzia Bożego to wyjątkowe zaproszenie dla każdego małżeństwa, które pragnie odnowić wzajemną miłość i umocnić więź małżeńską w Chrystusie. Natomiast Anna Wójciak dodaje: – Na rekolekcjach dla małżeństw jako Diakonia Ewangelizacji staraliśmy się głosić Jezusa swoją postawą i zaangażowaniem. Głosząc konferencje, ukazywaliśmy Jego nieskończoną miłość do każdego człowieka oraz niepojęte miłosierdzie Boże względem Niego. Przybliżaliśmy Jezusa, jako naszego jedynego Zbawiciela oraz ukazywaliśmy dobro, jakie płynie z bycia we wspólnocie. Ponadto, jako diakonia wychowawcza, zajmowaliśmy się dziećmi, by rodzice mogli w pełni czerpać z rekolekcji, nie martwiąc się w tym czasie o swoje pociechy – zaznacza Anna.
Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.
Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
Zabezpieczenie głównego ołtarzaw Bazylice św. Piotra
W Bazylice św. Piotra na Watykanie zainstalowano zabezpieczenie ołtarza.
W Watykanie wprowadzono nowe środki bezpieczeństwa wokół ołtarza głównego. Jest to reakcja na szereg incydentów, w których osoby wtargnęły na ołtarz niszcząc go i profanując.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
