Wydarzenie poprzedziła konferencja pt. „Otworzyć serce na życie: duchowy i społeczny wymiar adopcji” wygłoszona przez ks. dr. Tomasza Zycha, prefekta sandomierskiego Wyższego Seminarium Duchownego. Prelegent podkreślił, że adopcja nie może wynikać z egoizmu, ale wymaga dojrzałości, przepracowania własnych doświadczeń i autentycznego otwarcia na drugiego człowieka. W perspektywie chrześcijańskiej jest ona obrazem miłości Boga, który przyjmuje człowieka bezwarunkowo.

- Adopcja jest nie tylko aktem miłości wobec konkretnego dziecka, ale także świadectwem wobec całego społeczeństwa, ma swój wymiar społeczny, jest znakiem że życie zawsze zasługuje na przyjęcie. Współczesny świat wciąż zmaga się z problemem dzieci opuszczonych, porzuconych lub wychowujących się w trudnych warunkach. Adopcja staje się konkretną odpowiedzią na ten dramat. Daje dziecku nie tylko dach nad głową, ale przede wszystkim poczucie przynależności i bezpieczeństwa. Każde przyjęte dziecko odzyskuje to, co jest fundamentem jego rozwoju – doświadczenie bycia chcianym i kochanym. Ponadto, adopcja przeciwdziała skutkom wykluczenia społecznego i przerywa często trudny „łańcuch” zaniedbań, przemocy czy odrzucenia, który mógłby powielać się w kolejnych pokoleniach – mówił ks. Zych.

Po prelekcji sprawowana była uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem Biskupa Sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza. Koncelebrowali ją kapłani z Dekanatu Świętokrzyskiego oraz ks. Krystian Musiał, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Małżeństw i Rodzin Kurii Diecezjalnej.

Przed rozpoczęciem liturgii, bp Krzysztof Nitkiewicz wręczył tytuł „Protector Vitae” panu Krzysztofowi Bonarowi. W akcie nadania odczytanym przez ks. Musiała podkreślono, że nagrodzony, wraz ze zmarłą żoną Moniką konsekwentnie promowali wartość życia od poczęcia do naturalnej śmierci, ukazując rodzinę jako pierwsze i najważniejsze środowisko jego ochrony i rozwoju. Przywiązanie do wartości chrześcijańskich wyrażali poprzez formowanie siebie i innych, angażując się w inicjatywy promujące godność człowieka. Od ponad 4 lat w swoim domu organizowali cykliczne spotkania służące formacji małżeństw. Jako doradcy życia rodzinnego z szacunkiem i delikatnością towarzyszyli zarówno małżonkom jak i narzeczonym, dzieląc się swoim doświadczeniem, wiedzą oraz świadectwem życia opartego na trwałych wartościach.

Biskup Nitkiewicz mówił w homilii o istocie Uroczystości Zwiastowania Pańskiego.

– Dzisiejsza uroczystość przywołuje nie tylko zwiastowanie – oznajmienie Maryi przez archanioła Gabriela, że zostanie matką Zbawiciela, ale i poczęcie przez nią Chrystusa za sprawą Ducha Świętego. Odwieczny Bóg zstępuje w ten sposób na ziemię, przyjmuje ludzką naturę, zrównuje się niejako ze swoim stworzeniem, aby je zbawić. Wciela się w to, co ziemskie, by z nami pozostać. W momencie zwiastowania Bóg staje się mały, maleńki, jak widoczne pod szkłem mikroskopu komórki – to jednak nie komórki ale prawdziwy człowiek. Natomiast człowiek rośnie do samego Nieba, nabywając prawa do uczestnictwa w życiu Trójcy Przenajświętszej. W naszych żyłach krąży boska limfa.

W dalszej części homilii, kaznodzieja podkreślił świętość ludzkiego życia.

– W świecie skażonym konsumpcjonizmem, postrzega się nierzadko dziecko jako własność rodziców lub środek do osobistego spełnienia. Takie uprzedmiotowienie człowieka, choćby został dopiero poczęty, jest ze wszech miar błędne i niesprawiedliwe. Dziecko jest bowiem darem, którym Bóg Stwórca obdarowuje rodziców, a zarazem powierzonym im zadaniem. Oni mają się o to życie troszczyć, chroniąc je przed zagrożeniami i zapewniając wszystko, czego dziecko potrzebuje do rozwoju. Na tym polega ich współpraca z Bogiem, co można odnieść także do innych dziedzin. Każde dobre dzieło nosi w sobie ojcostwo Boskie i ludzkie. Jesteśmy powołani do tego, by przyjmując wolę Bożą, dawać początek czemuś dobremu. Niech więc Boskie „TAK” spotyka się zawsze z naszym „tak”, „Niech mi się stanie według Twego słowa” – zakończył biskup.

W procesji z darami do ołtarza zostały przyniesione przyrzeczenia duchowej adopcji.