Zakopane

W kościele pw. Najświętszej Rodziny na Krupówkach otwarta została Brama Miłosierdzia. Jej otwarcia dokonał ks. inf. Jan Maciej Dyduch, który przewodniczył również Mszy św. odprawionej z tej okazji 13 grudnia 2015 r. w zakopiańskiej świątyni. Uroczystość poprzedzona została krótką modlitwą przy grocie Matki Boskiej oraz procesją wokół kościoła.

– Chrzest obmywający nas z grzechu, czyniący nas dziećmi Bożymi obdarowanymi łaską Jezusową, jest źródłem Miłosierdzia Bożego. Tę prawdę przypomina nam dzisiejsza uroczystość. Otwarcie Bramy Miłosierdzia, którego dokonaliśmy na początku Mszy św., ogłasza nam orędzie Miłosierdzia – podkreślił podczas kazania ks. Jan Dyduch. – To wielki zaszczyt i wyróżnienie dla tej parafii i Zakopanego, że właśnie ten kościół został wybrany jako kościół jubileuszowy, po to, by tutaj w ciągu całego Roku Miłosierdzia wierni mogli otrzymywać rozliczne łaski.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Przemysław Mosur

Kraków

Reklama

13 grudnia w Godzinie Miłosierdzia została otwarta Brama w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Uroczystości przewodniczył ks. kard. Stanisław Dziwisz. Jak podają organizatorzy, wzięło w niej udział blisko cztery tysiące osób z całej Polski. Homilię podczas Eucharystii wygłosił bp Jan Zając. Jak wyjaśnił, ikona symbolizująca Rok Miłosierdzia uświadamia nam, że Chrystus dźwigający na swoich ramionach Adama, pragnie przytulić do serca każdego z nas. – Jak mamy odpowiedzieć na dar Bożej miłości? Odpowiedź daje nam Jezus: Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest wasz Ojciec. Sposoby wyrażania tej ojcowskiej miłości ilustrują nam boczne ramiona Bramy Miłosierdzia, ukazujące uczynki miłosierdzia co do ciała i co do duszy. Symbolika Bramy Miłosierdzia jest prosta, ale bogactwo łaski jest ogromne – podkreślił kustosz honorowy sanktuarium.

Również tego samego dnia, rano, Metropolita Krakowski otworzył Bramę Miłosierdzia w katedrze wawelskiej, a dzień wcześniej – w sanktuarium św. Jana Pawła II, gdzie zainaugurowano Rok Miłosierdzia w naszej archidiecezji. Kolejne krakowskie świątynie, w których można uzyskać jubileuszowe odpusty, to kościół Mariacki na Rynku Głównym oraz Opactwo Cystersów w Mogile.

Małgorzata Cichoń

Nowy Targ

Przy Bramie Miłosierdzia, stojącej przed kaplicą Wieczystej Adoracji, rozpoczęła się uroczysta Eucharystia, otwierająca Rok Miłosierdzia w niedzielę 13 grudnia w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nowym Targu. Kościół ten jest jedną z jedenastu świątyń jubileuszowych w Archidiecezji Krakowskiej. Mszy św. przewodniczył ks. inf. Stanisław Olszówka, a koncelebrowali ją księża z regionu, wśród których byli m.in. dziekani dekanatów Nowy Targ, Rabka, Biały Dunajec, Jabłonka i Niedzica.

W homilii ks. Stanisław Olszówka przypomniał, że Ojciec Święty zezwolił biskupom na otwarcie Bram Miłosierdzia nie tylko w katedrach, ale również w wybranych kościołach stacyjnych. – Chciał jak najbardziej przybliżyć ludziom możliwość jednania ich z Bogiem i zyskiwania odpustów – mówił. Kapłan zaznaczył, że w Roku Jubileuszowym trzeba pochylić się nad tajemnicą Miłosierdzia Bożego, czego owocem ma być praktykowanie miłosierdzia względem bliźnich poprzez słowo, modlitwę i czyn. Podkreślał także, iż Rok Miłosierdzia daje nam szansę odkrycia na nowo sakramentu pokuty i pojednania. Kazanie oparte było na bulli papieża Franciszka „Misericordiae vultus”, ogłaszającej Nadzwyczajny Rok Święty.

Po uroczystej Eucharystii parafianie i pielgrzymi przeszli przez Bramę Miłosierdzia. Każdy z nich otrzymał na pamiątkę nawiedzenia kościoła jubileuszowego obrazek z wizerunkiem Jezusa Miłosiernego i modlitwą Roku Jubileuszowego.

Katarzyna Sikora

2015-12-23 13:28

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zmagania o świętość

Niedziela przemyska 17/2016, str. 8

Marek Sebastianka

[ TEMATY ]

Rok Miłosierdzia

Panie Boże, proszę Cię, wspomnij na mnie i przywróć mi siły przynajmniej na ten jeden raz! Boże, niech pomszczę raz jeden na Filistynach moje oczy” (Sdz 16, 28), prosi Samson. Ta biblijna postać jest chyba znana wszystkim. To jeden z sędziów przewodzących Izraelowi w czasie bezkrólewia. Człowiek ogromnej siły, który ten przymiot swojej natury wykorzystywał do walki z Filistynami, ale też nie stronił od zachowań niegodnych modlitwy matki i wybraństwa Boga. Kiedy śledzimy jego losy na kartach Księgi Sędziów, tylko raz natrafiamy na chwilę, w której modli się do Boga. Przytoczony tekst jest ostatnim akordem jego życia. Oślepiony, zostaje wysłuchany i jeszcze raz odnosi zwycięstwo nad Filistynami. Słowa modlitwy Samsona przyszły mi na pamięć, kiedy spojrzałem na stronę internetową zgromadzenia Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, zgromadzenia znanego jako Zmartwychwstańcy. Odwiedzającego stronę gościa wita piękny tekst: „Jesteśmy z duchowych potrzeb człowieka pozbawionego ojczyzny, domu rodzinnego, przyjaciół. Jesteśmy duchowymi synami Bogdana Jańskiego «pierwszego jawnego pokutnika Wielkiej Emigracji» oraz jej apostoła. To on dał początek naszemu Zgromadzeniu 17 lutego 1836 r. w Paryżu”.

CZYTAJ DALEJ

Uzdrowienia i ogłoszenie bliskości królestwa Bożego tworzą jedną całość

2026-01-20 10:52

Ks. Krzysztof Młotek

Adobe Stock

Fragment Dziejów Apostolskich rozgrywa się w Antiochii Pizydyjskiej, podczas pierwszej wyprawy misyjnej. Po pierwszym nauczaniu Pawła „w następny szabat zebrało się niemal całe miasto”, a część słuchaczy odpowiada zazdrością i sprzeciwem. Paweł i Barnaba mówią „odważnie”, a greckie słowo (parrēsiazomai) oznacza mówienie wprost, bez lęku. Paweł nie rzuca przekleństwa. Wskazuje na odpowiedzialność słuchaczy. „Sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego”. Jan Chryzostom zwraca uwagę na to przesunięcie akcentu. Nie pada zdanie: „jesteście niegodni”. Pada zdanie o samym osądzie człowieka. Zwrot ku poganom ma uzasadnienie w Piśmie. Paweł cytuje Iz 49,6: Sługa Pana zostaje ustanowiony „światłością dla pogan” i ma nieść zbawienie „aż po krańce ziemi”. W Izajaszu chodzi o misję większą niż odnowa Izraela. Łukasz pokazuje, że ta perspektywa działa w historii Kościoła. Poganie reagują radością i wielbieniem słowa Pana. Wers 48 mówi o tych, którzy zostali „przeznaczeni do życia wiecznego”. Chryzostom objaśnia to jako „oddzielenie dla Boga”. Zaraz potem pada zdanie o szybkim rozszerzaniu się słowa Pana. Chryzostom zauważa czasownik (diēphereto), „rozchodziło się” po całej okolicy. Tertulian przytacza tę scenę jako świadectwo posłuszeństwa nakazowi Jezusa - najpierw Izrael, potem narody. W święto Cyryla i Metodego widać drogę tej samej misji. Ewangelia przechodzi do nowych ludów i nowych języków bez utraty mocy.

CZYTAJ DALEJ

Dobry chłopak. Po prostu

2026-02-14 06:13

Samuel Pereira

[ TEMATY ]

Samuel Pereira

Materiały własne autora

Samuel Pereira

Są takie historie, które nie potrzebują wielkich słów. Wystarczy jedno: normalność. Kacper Tomasiak, 19-letni lektor z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej, zdobywa srebro olimpijskie w Predazzo. Skacze 103 metry, potem 107 – zachowuje spokój, gdy inni odpadają. Najmłodszy wśród polskich medalistów zimowych igrzysk. Debiut w Pucharze Świata trzy miesiące wcześniej. I wraca do parafii, do studiów, do codzienności.

Kiedyś to było oczywiste. Pracowitość, uczciwość, pokora – fundamenty wychowania, nie nagłówki gazet. Dziś stają się zjawiskiem. W epoce krótkotrwałych emocji, zapalania się i gaśnięcia, spektakularnych startów i równie szybkich rezygnacji, konsekwencja zaczyna wyglądać jak coś nadzwyczajnego. A przecież to nie fajerwerki budują świętość. Buduje ją codzienność dobrze przeżyta.

CZYTAJ DALEJ

Reklama