Kościół stawia nam potężne wyzwanie w nowym roku liturgicznym, ogłaszając Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia. Zachęca nie tylko do podjęcia refleksji nad miłosierdziem, ale przede wszystkim do tego, byśmy w naszym życiu podjęli konkretne dzieła. W ten sposób stawia przed nami wyzwania miłosierdzia. Jak na nie odpowiesz?
Czym jest w ogóle miłosierdzie? Najkrócej rzecz ujmując, jest to przebaczająca i współczująca miłość, którą ty możesz okazać komuś i którą ktoś może okazać tobie. Refleksja nad miłosierdziem ma nas pobudzić do bycia miłosiernymi, a bycie miłosiernymi ma nam przypomnieć o miłosiernej miłości Boga względem nas. Dlatego spodziewaj się, że Bóg da ci się szczególnie odkrywać oraz będzie objawiał ci swoją ojcowską i bezinteresowną miłość. Ostatecznie o to właśnie chodzi, byśmy znaleźli się w centrum miłości Ojca. W najbliższych tygodniach będę stawiał przed tobą kolejne wyzwania miłosierdzia. Podejmuj je jedno po drugim. Wierzę, że przejdziemy tę drogę razem, aby na końcu okazało się, że nie zmarnowaliśmy łaski ofiarowanej nam przez Kościół w tym roku.
Zapraszam cię, abyś spojrzał na historię swojego życia i stanął w prawdzie o tym, czy przebaczyłeś wszystko wszystkim. Oddal od siebie gładkie wymówki. Bądź skrupulatny. Nie ma usprawiedliwienia dla nieprzebaczenia. Zdobądź się na odwagę i przebacz oraz proś o przebaczenie tych, których zraniłeś. Nieprzebaczenie zabija życie w tobie i blokuje przepływ łaski od Boga. Jezus postawił sprawę przebaczenia w radykalny sposób: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują”. Do postawy przebaczenia dołącz szczerą modlitwę za nieprzyjaciół. Chrześcijanie nie prześladują, ale otrzymują tę szczególną łaskę, by z nieprzyjaciół czynić przyjaciół. Oto wielka moc żyjącego w nas Ducha!
* * *
Michał Piekara Psychoterapeuta, prowadzi działalność misyjną, lider męskiej wspólnoty Przymierze Wojowników, ojciec pięciorga dzieci
Dział rodzinny – kontakt: rodzina@niedziela.pl
Dzisiejszego popołudnia papież Leon XIV wprowadza się do apartamentu w Pałacu Apostolskim, przenosząc się wraz ze swoimi najbliższymi współpracownikami do pomieszczeń, z których korzystali jego poprzednicy - informuje Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.
Ostatnim papieżem, który mieszkał w tym apartamencie, był Benedykt XVI do czasu swej rezygnacji w lutym 2013 roku. Papież Franciszek wolał zamieszkać w watykańskim Domu Świętej Marty, tym samym naznaczony historyczną obecnością wielu papieży apartament w Pałacu Apostolskim opustoszał i niezamieszkany zaczął powoli niszczeć. „Il Messaggero” informuje, że gdy Leon XIV udał się tam po swym wyborze, zobaczył pleśń i zacieki na ścianach. Remontu wymagała instalacja wodno-kanalizacyjna, a instalację elektryczną trzeba było całkowicie przerobić, dostosowując do nowych norm. Ostatni remont papieski apartament przeszedł po wyborze Jana Pawła II, Benedykt XVI poprosił jedynie o odświeżenie niektórych pomieszczeń.
Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
„The Girl Who Cried Pearls” Maćka Szczerbowskiego i Chrisa Lavisa została doceniona w nocy z niedzieli na poniedziałek Oscarem dla najlepszej krótkometrażowej animacji.
Maciek Szczerbowski i Chris Lavis od 1997 r. tworzą wspólnie grupę artystyczną Clyde Henry Productions. Ich pierwszy profesjonalny film „Madame Tutli-Putli”, zrealizowany w 2007 r., otrzymał dwie nagrody w Cannes oraz nominację do Oscara. Dostrzeżony w tym roku przez Akademików obraz „The Girl Who Cried Pearls” opowiada historię biednego chłopca zakochanego w dziewczynce, której smutek przemienia się w perły. Sprzedaje je pracownikowi lombardu, który zawsze pragnie więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
