W niedzielę 20 września w parafii pw. św. Józefa Opiekuna Zbawiciela w Legnicy odbył się wernisaż ikon. Wystawa powstała jako owoc tegorocznych warsztatów ikonograficznych. Można było na niej zobaczyć wyniki pracy uczestników warsztatów, którzy pracowali od kwietnia do czerwca br.
Inspiratorem zajęć był ks. dr Jan Pazgan – proboszcz parafii, wykładowca filozofii i miłośnik ikon, prowadził też wykłady z teologii ikony. Zajęcia praktyczne przebiegały natomiast pod kierunkiem legnickiego artysty dr. Grzegorza Niemyjskiego. W tym roku uczestnicy warsztatów pisali ikonę Chrystusa Pantokratora oraz dużą wspólną ikonę Zesłania Ducha Świętego.
Określenie Pantokrator oznacza Wszechwładca i przedstawia Chrystusa z księgą w lewej dłoni, prawą zaś ręką uniesioną w geście błogosławieństwa. Podczas warsztatów powstało ok. 30 nowych ikon, gdyż w przerwie wakacyjnej niektórzy – zainspirowani warsztatami – napisali jeszcze dodatkowe. Wszystkie ikony zostały poświęcone podczas niedzielnej Mszy św. o godz. 11, a następnie można było je zobaczyć podczas wernisażu w parafialnej galerii. Na wystawie, oprócz uczestników warsztatów i ich rodzin oraz parafian, gościł również proboszcz parafii greckokatolickiej w Legnicy ks. dr Mirosław Drapała. Można było porozmawiać z twórcami ikon, usłyszeć o ich doświadczeniach w ikonografii, o tym, dlaczego chcą pisać ikony? Ciekawe też były spostrzeżenia tych, którzy w tym roku stawiali swoje pierwsze kroki w tej sztuce. Stwierdzili, że pisanie ikony uczyło ich pokory, gdyż wiele razy musieli przyznać się, że jest to trudne (choć inne rzeczy wychodziły im w życiu bez wysiłku) i zaczynać od nowa.
Taka forma warsztatów – zajęcia weekendowe i pisanie ikony w domu, ma tę dodatkową trudność, że odbywa się bez oderwania od codziennego życia. Dawniej ikony powstawały głównie w klasztorach z zachowaniem postu, uczestnictwem w codziennej Eucharystii. Wtedy łatwiej o ciszę wewnętrzną, skupienie i kontemplację postaci, którą chcemy przestawić. Niemniej jednak zarówno uczestnicy warsztatów, jak i opiekun artystyczny, byli bardzo zadowoleni z prac i nikt nie żałował poświęconego czasu.
Liczna obecność gości na wystawie i ich relacje świadczą o tym, że warto również tą drogą przybliżać Boga innym. Ważne jest również to, że coraz więcej osób przestaje kojarzyć ikonografię tylko z prawosławiem i przekonuje się, że jest to również niemałe dziedzictwo chrześcijaństwa zachodniego.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
W pierwszy weekend czerwca Sandomierz stał się stolicą kominiarstwa. Do Królewskiego Miasta przyjechali przedstawiciele tego zawodu z całego kraju oraz goście zagraniczni, aby uczestniczyć w XXIX Ogólnopolskim Święcie Kominiarzy.
Wydarzenia rozpoczęły się od spotkań integracyjnych i zwiedzania Sandomierza. Ważnym punktem programu było wręczenie prestiżowego tytułu „Kominiarza Roku”, który tradycyjnie stanowi jedno z najważniejszych wyróżnień w branży.
Leon XIV przewodniczy dziś w Madrycie procesji Bożego Ciała. W Hiszpanii uroczystość ta została przeniesiona na niedzielę. Papież podkreślił, że jest to dzień szczególny, który przywraca nas do korzeni wiary. W obecności 1,2 mln wiernych Ojciec Święty zaapelował o powrót do Jezusa obecnego w Eucharystii, bo to On ukształtował Hiszpanię, a dziś na nowo może stać się światłem i źródłem, które nawodni wyschłe obszary serca.
Podczas Eucharystii poprzedzającej procesję Papież przypomniał, że uroczystość ta od wieków kształtuje pobożność, kulturę i życie hiszpańskiego narodu. „Nie chodzi tu o zewnętrzną manifestację, folklorystyczny relikt czy zwykłą ozdobę estetyczną. Chodzi tu o wiarę w obecność Pana Zmartwychwstałego, który żyje i nadal przechodzi pośród nas, który staje się chlebem dla naszego głodu życia i nawiedza zakamarki naszego serca oraz naszej historii, także te najciemniejsze”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
