Reklama

Niedziela Lubelska

W trosce o parafię

Rozpoczynasz nowy etap twojej służby Bogu i człowiekowi w Kościele. Nie mamy wątpliwości, że zostawisz tu piękny i trwały ślad – mówił abp Stanisław Budzik do ks. prał. Tadeusza Pajurka

Niedziela lubelska 37/2015, str. 6-7

[ TEMATY ]

proboszcz

Stanisław Sadowski

Na pierwszym planie od lewej: ks. Ryszard Jurak, abp Stanisław Budzik i ks. Tadeusz Pajurek

Na pierwszym planie od lewej: ks. Ryszard Jurak, abp Stanisław Budzik i ks. Tadeusz Pajurek

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niedzielny wieczór 23 sierpnia podczas Eucharystii oficjalnie objął urząd nowy proboszcz parafii pw. Świętej Rodziny w Lublinie. Wcześniej, podczas wszystkich Mszy św., spotykał się z wiernymi i poszczególnymi grupami parafialnymi. – Wierzymy, że Święta Rodzina będzie ci błogosławić; że w naszej wspólnocie odnajdziesz ciepło rodzinnego domu, zrozumienie i wsparcie w poczynaniach dla wspólnego dobra – podkreślali parafianie, zapewniając nowego proboszcza o nieustannej modlitwie w jego intencji.

Kapłan, nauczyciel i przewodnik

Pracowity dzień poznawania nowej wspólnoty zakończyła uroczysta Liturgia. Eucharystia pod przewodnictwem Metropolity Lubelskiego odbyła się z udziałem arcybiskupa seniora Stanisława Wielgusa, grona kapłanów i osób życia konsekrowanego, a także rzeszy wiernych, w tym rodziny i przyjaciół nowego proboszcza oraz przedstawicieli różnego szczebla władz i instytucji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Liturgiczne wprowadzenie rozpoczęło się odczytaniem dekretu przez dziekana ks. prał. Józefa Dziducha. Następnie abp Stanisław Budzik przedstawił nowemu proboszczowi najważniejsze zadania. – Kościół powierza ci troskę o parafię, która jest podstawową cząstką Kościoła, środowiskiem życia sakramentalnego, ewangelizacji oraz kształtowania żywej i odpowiedzialnej wiary. Podejmij obowiązki proboszcza jako nauczyciel, kapłan i przewodnik wiernych powierzonych twojej duszpasterskiej trosce – mówił Ksiądz Arcybiskup. W odpowiedzi ks. Pajurek zadeklarował nieustanną troskę o parafię ku chwale Bożej i dla zbawienia świata, a także złożył uroczyste Wyznanie wiary.

Podczas Liturgii abp Stanisław Budzik wyjaśniał, że w dawaniu świadectwa Chrystusowej Ewangelii szczególnie ważna rola przypada wspólnocie tworzonej przez wiernych i kapłana, który jej przewodzi. – Proboszcz jest powołany, by troszczyć się o człowieka; przyjmuje na siebie zadanie nauczania, uświęcania i kierowania. Jego zadaniem jest troska, by w parafii było głoszone Słowo Boże, by Eucharystia stała się centrum wspólnoty jej życia i jej działania, by wierni pojednali się z Bogiem i doświadczali Jego miłosierdzia, by uczestniczyli w Liturgii. Zadaniem proboszcza jest też troska o wychowanie dzieci i młodzieży, o chorych, cierpiących i osamotnionych i o biednych. Proboszcz ma zabiegać o to, by orędzie Ewangelii docierało do wszystkich, także do tych, którzy stoją z dala od Kościoła – wyjaśniał Pasterz.

Sztafeta pokoleń

Reklama

Przedstawiając wspólnocie nowego przewodnika, Ksiądz Arcybiskup zapewniał, że ks. Tadeusz Pajurek dobrze wywiąże się z pokładanych w nim nadziei i powierzanych obowiązków. – Pałeczkę w sztafecie przejmuje kapłan, który pochodzi z Końskowoli. Przynosi ze sobą imponujące doświadczenia na wielu ważnych frontach archidiecezji i miasta – mówił Metropolita. Przywołując najważniejsze zadania i osiągnięcia ks. Pajurka, abp Budzik wymienił m.in. jego związek z Ruchem Światło-Życie, oddanie pracy charytatywnej i osobom niepełnosprawnym, działalność kapelana więzienia oraz duszpasterza służby zdrowia i tworzącej się „Solidarności”, a także budowniczego kościoła rektoralnego pw. św. Judy Tadeusza w Lublinie, twórcę Charytatywnego Stowarzyszenia Niesienia Pomocy Chorym „Misericordia”, wieloletniego ekonoma diecezji i prezesa Centrum Jana Pawła II. Zdaniem Księdza Arcybiskupa, ten kapłan z 35-letnim stażem doskonale wpisze się w historię parafii pw. Świętej Rodziny.

Wprowadzenie nowego proboszcza stało się okazją do wyrażenia wdzięczności przechodzącemu w stan emerytalny dotychczasowemu proboszczowi ks. kan. Ryszardowi Jurakowi, który przez 33 lata od postaw tworzył parafię. Dziękując ks. Jurakowi, Metropolita przywołał najważniejsze wydarzenie, jakie miało miejsce w parafii pw. Świętej Rodziny. – Ks. Ryszard miał szczęście gościć św. Jana Pawła II, który u stóp budującej się świątyni sprawował Eucharystię – mówił Pasterz. Ksiądz Arcybiskup dziękował za wybudowanie na Czubach obiektów sakralnych, w których swoje miejsce znalazły m.in. archidiecezjalna rozgłośnia Radio eR, dom generalny Zgromadzenia Sióstr Betanek, a także wielu kapłanów, w tym arcybiskup senior Stanisław Wielgus. Ku radości wspólnoty parafialnej abp Budzik zapewnił, że ks. Jurak pozostanie w parafii, u boku nowego proboszcza, swojego przyjaciela i wychowanka.

Służyć Bogu i ludziom

W pierwszych słowach skierowanych do wiernych ks. Tadeusz Pajurek przywołał myśl św. Jana Pawła II i uczynił ją mottem swojej pracy: „Służyć Bogu, służyć ludziom na tej polskiej ziemi, na której potrzebna jest posługa prawdy ewangelicznej, prawdy wyzwalającej każdego człowieka”. – Pragnę, aby słowa naszego wielkiego rodaka św. Jana Pawła II, wypowiedziane w tym miejscu ponad 28 lat temu, stały się moim szczególnym zadaniem w pełnieniu posługi proboszcza tej pięknej papieskiej parafii – mówił nowy Ksiądz Proboszcz. – Dziękuję Bogu za dar życia i powołania do kapłaństwa. Moim nieżyjącym rodzicom za wychowanie i ukształtowanie serca i umysłu. Dziękuję wszystkim, którzy stanęli na mojej drodze: najbliższej rodzinie z siostrą i braćmi, nauczycielom, wychowawcom i kapłanom. Szczególne słowa wdzięczności kieruję do arcybiskupów: Bolesława Pylaka, śp. Józefa Życińskiego, a nade wszystko do Stanisława Budzika, któremu jestem wdzięczny za okazywane serce, zrozumienie i powierzanie odpowiedzialnych zadań w naszej archidiecezji. To dzisiejsze liturgiczne wprowadzenie na urząd proboszcza do parafii pw. Świętej Rodziny jest szczególnym wyróżnieniem, ale również wielkim zobowiązaniem – podkreślał ks. Pajurek.

Zgromadzonych zapewniał, że doświadczenie zdobywane przez 35 lat kapłaństwa zostanie przez niego w pełni wykorzystane w pracy duszpasterskiej. – Całym sercem pragnę budować wraz z kapłanami tu pracującymi i ludem wiernym wspólnotę Kościoła zgromadzoną wokół ołtarza Chrystusowego. Cieszę się, że ta wspólnota parafialna pięknie realizuje zadanie parafii, które określił Sobór Watykański II, mówiąc, że żywy Kościół we wspólnocie parafii jest wtedy, kiedy jest ona wspólnotą wspólnot. Tych wspólnot jest tu bardzo dużo – mówił nowy duszpasterz. Rozpoczynając posługę proboszcza, nowy duszpasterz wyraził wielką radość, że w parafii zostaje charyzmatyczny kapłan, budowniczy i pierwszy proboszcz tej wspólnoty ks. Ryszard Jurak. Dziękował wszystkim za życzliwość i okazywane serce i prosił o jedno: o pamięć w modlitwie na czas pełnienia przez niego posługi proboszcza w parafii pw. Świętej Rodziny.

2015-09-10 09:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ks. Jacek Michalewski nowym duszpasterzem akademickim i proboszczem

[ TEMATY ]

proboszcz

diecezja

Magdalena Niebudek

Ks. Jacek Michalewski

Ks. Jacek Michalewski
Ks. Jacek Michalewski, dotychczasowy proboszcz parafii Najświętszego Imienia Maryi w Gaszynie oraz Diecezjalny Asystent Kościelny Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej został mianowany przez abp. Wacława Depo metropolitę częstochowskiego nowym duszpasterzem akademickim i proboszczem personalnej parafii akademickiej pw. św. Ireneusza w Częstochowie. Ks. Jacek Michalewski został równocześnie mianowany dyrektorem ds. marektingu i promocji Katolickiego Radia Fiat.
CZYTAJ DALEJ

Dzisiejsza przypowieść, mimo takich czy innych trudności, jest pełna nadziei

2026-09-16 13:22

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pl.wikipedia.org

"Przypowieść o robotnikach w winnicy"

Przypowieść o robotnikach w winnicy

Dzisiejsza przypowieść, mimo takich czy innych trudności, jest pełna nadziei. Któż z nas, patrząc uczciwie na swoje życie, może powiedzieć, że pracuje dla Pana od pierwszej godziny?

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”. A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».
CZYTAJ DALEJ

Cios w plecy - 17 września 1939 roku

2026-09-17 08:27

[ TEMATY ]

17 września 1939 r.

Armia Czerwona

cios w plecy

Wikimedia Commons/dp. Źr.: TASS

Wkroczenie wojsk sowieckich do Polski w 1939

Wkroczenie wojsk sowieckich do Polski w 1939

Wkroczenie Armii Czerwonej na teren Rzeczpospolitej zdezorientowało Polaków, a skuteczna obrona i wola walki osłabła - tak o 17 września 1939 roku mówi historyk, prof. dr hab. Marek Wierzbicki z Katedry Systemów Politycznych i Komunikowania Międzynarodowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Jak dodaje ekspert KUL, 19 miesięcy sowieckiej okupacji Ziem Wschodnich Polski przebiegało pod znakiem terroru, eksterminacji oraz rabunku mienia obywateli i instytucji państwa polskiego.

Genezy września 1939 roku należy szukać w skutkach I wojny światowej i zakwestionowania układu wersalskiego. Republika Weimarska jako państwo pokonane, bardzo boleśnie odczuwało utratę swojej mocarstwowej pozycji. Podobnie Rosja bolszewicka (późniejszy Związek Sowiecki), której próbę szerzenia rewolucję proletariacką na całą Europę powstrzymała Polska w wojnie lat 1919-1920. Te dwa rewizjonistyczne państwa nie wyzbyły się jednak planów ekspansji: Niemcy na wschód Europy, a Sowieci na zachód.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję