– Jest tylu przestępców, którzy chodzą po ulicach, tyle gwałtów i morderstw. Policja powinna się skoncentrować na tym, a nie na ludziach, którzy bronią prawa – powiedziała Małgorzata Torończak, koordynator rejonowy Fundacji Życie i Rodzina.
W czwartek 28 sierpnia fundacja zorganizowała pikietę przed budynkiem Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie przy ul. ks. Popiełuszki. Jednym z powodów była chęć wyrażenia sprzeciwu wobec działań miejscowych mundurowych.
– Po zeszłorocznej kontrmanifestacji do Marszu Równości częstochowska policja wezwała na przesłuchanie bardzo dużo osób z naszej fundacji, a następnie założyła im sprawy w sądzie, które przegrała. Takich spraw było już 30 – poinformowała Torończak. Wskazała również na aspekt finansowy takich działań. – Jako podatnicy wszyscy za to płacimy. Po co więc wyrzucać pieniądze w błoto?
Drugim z motywów pikiety wolontariuszy Fundacji Życie i Rodzina był sprzeciw wobec ideologii gender, z którą wiążą się liczne przestępstwa popełniane na tle seksualnym wobec dzieci. – Uważam to za bardzo duży problem, któremu powinniśmy się sprzeciwiać jako społeczeństwo. Policja powinna nas wspierać, a nie ciągać nas po sądach – stwierdziła Torończak. – Jest to bardzo niegodziwe, ponieważ chyba wszyscy zgadzamy się z tym, że nie wolno wykorzystywać dzieci, gwałcić ich, molestować ani zachęcać do zmiany płci czy wmawiać im, że jest 50 płci. Nie wolno też szerzyć propagandy genderowej, a czynią to np. uczestnicy marszów równości. Nie zgadzamy się z ich postulatami i obnażamy kłamstwa w tej dziedzinie – podkreśliła koordynator.
Reklama
Zaznaczyła, że pikiety i manifestacje organizowane przez fundację odbywają się w pokojowej atmosferze i zgodnie z prawem, jednak ze względów ideologicznych nie wszystkim to odpowiada.
– Chodzi nam o to, żeby zwrócić uwagę społeczeństwa na konkretny problem. Pokazujemy prawdę i chcemy, żeby polskie prawo było przestrzegane – podsumowała.
Pikieta zorganizowana w Częstochowie była wcześniej zgłoszona i odbyła się w asyście funkcjonariuszy policji.
Lektorzy nabrali jeszcze większego zapału do tego, by być opiekunami słowa
Konferencje, zwiedzanie bazyliki archikatedralnej i Msza św. z wręczeniem księgi Pisma Świętego – w Niższym Seminarium Duchownym w Częstochowie lektorzy przeżywali dzień skupienia.
Do udziału szczególnie byli zaproszeni tegoroczni absolwenci kursu lektorskiego. Uczestnicy są zgodni – takie spotkanie było bardzo potrzebne.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Wspólnoty Apostolatu Maryjnego z całej diecezji zielonogórsko-gorzowskiej wzięły udział w dniach 5-7 października w rekolekcjach w sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie.
Pod hasłem „Uczniowie-Misjonarze – wzorem Niepokalanej” odbyły się w sanktuarium w Rokitnie trzydniowe rekolekcje członków Stowarzyszenia Cudownego Medalika. Poprowadził je opiekun duchowy ks. Zygmunt Zimnawoda.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
