Autorzy – a jest ich cała plejada, próbują zdefiniować pojęcie wolności i odpowiedzieć na pytanie o jej granice. Wyjaśniają, w jaki sposób dzięki wolności pokonujemy słabości charakteru, jak wolność powinna być łączona z innymi wartościami – prawdą, miłością. Czym jest wolność w demokracji, jak interpretowali ją znakomici myśliciele, a jak współczesne media (wolność w dobie społeczeństwa informatycznego).

„Wolność jest prawdą – pisze ks. Roman Kuligowski. – Prawda i wolność wiążą się ze sobą tak ściśle, że jedna bez drugiej traci swój sens. Niewyobrażalne jest życie człowieka w prawdzie, jeśli nie towarzyszy temu wolność. Gdy wolność poddaje się blaskowi prawdy, wówczas osoba ludzka otwiera się na dobro”.

Ks. Dariusz Oko szeroką analizę wolności, głównie w ujęciu nauk filozoficznych, konfrontuje z lansowanym ostatnio i uprawomocnianym pojęciem gender. W swoim artykule podaje szokujące dane, demaskujące gender. Przypomina np., że eksplozja homoseksualizmu była jednym z przejawów kończenia się świata rzymskiego, greckiego czy tureckiego. „Widzimy dookoła siebie ocean seksu, a nie widzimy rodzących się dzieci. Jeszcze nigdy nie było tylu chorób wenerycznych i wiążącego się z tym problemu bezpłodności” – alarmuje. W innym miejscu wskazuje przykład z Niemiec, gdzie wydano broszurkę „promującą pobudzanie seksualne dzieci przez rodziców”, na szczęście zablokowaną przez oburzonych ludzi, ale uporczywie bronioną przez środowisko gender właśnie.

Z kolei Wiesława Saladra przedstawia transplantację jako piękny przykład korzystania z daru wolności i zaprasza do refleksji, jaki jest nasz stosunek do transplantacji. Przypomina, że ponad milion osób na całym świecie otrzymało bezcenny dar życia – przeszczep narządów. Zabiegi tego rodzaju wykonywane są coraz częściej, ale to wciąż kropla w morzu potrzeb (w Polsce w skali roku na ten przeszczep oczekuje 2000 chorych).

Ks. Tomasz Siemieniec pisząc o wolności, koncentruje się na Osobie Chrystusa, jako przynoszącego wolność, ale wolność w bardzo konkretnym znaczeniu – religijnym i moralnym. Wolność Jezusową interpretuje dwuwymiarowo: jako wolność „od” (grzechów i jego skutków) oraz jako wolność „do” (do czynienia dobra). Jeśli chcemy, aby wolność zatryumfowała, należy przyjąć z rąk Jezusa ten dar – wolność w wymiarach fundamentalnych. Z kolei ks. Marcin Kowalski pochyla się nad wolnością w Koryncie w interpretacji Pawła z Tarsu oraz nad miłością – jako bazą i punktem wyjścia w budowaniu wspólnoty. Za najwyższy wymiar miłości – za „absolutny wzór miłości” – autor uważa Chrystusa. Ponadto autentyczna miłość chrześcijańska przejawia się w trosce o braci. Według św. Pawła zasadą, którą koryntianie powinni się na co dzień kierować, jest budująca wspólnotę miłość. „Tylko w miłości dokonuje się prawdziwe oczyszczenie i afirmacja wolności chrześcijanina, który odkrywa, że sensem życia jest służba Chrystusowi w braciach” – podsumowuje ks. Marcin Kowalski. Ks. Wojciech Wąsik analizuje antropologiczne i kanoniczne przesłanki prawa człowieka do wolności religijnej, a ks. Adama Wąs – werbista, islamolog i arabista, rozważa tezę, czy możemy mówić o wolności religijnej w islamie? Anna Guzewicz zastanawia się, gdzie kończy się wolność, a zaczyna zniewolenie? Do zniewolenia może prowadzić skądinąd pożyteczna ciekawość, nuda, nieumiarkowanie, brak miłości i poczucia własnej wartości. Urszula Niekiera uświadamia czytelnikom, że otrzymując w darze wolność, bierzemy zarazem ogromną odpowiedzialność, a każdy z nas ponosi ją za siebie, za najbliższe otoczenie i świat, przy czym każdy ma wolność, by „czynić to inaczej”.

Ks. prof. Janusz A. Ihnatowicz – teolog, poeta, krytyk literacki, emerytowany wykładowca Houston University of Saint Thomas i członek Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce, uważnie pochyla się nad kryzysem w kapłaństwie, zestawiając doświadczenia ze Stanów Zjednoczonych z sytuacją w Polsce. Wybitny autor zachęca do poszukiwań nowych modeli apostolatu i „szukania każdej pojedynczej osoby”, przy jak najpełniejszym zaangażowaniu laikatu. „A jednak służebność” – konkluduje Ksiądz Profesor. Z kolei ks. Władysław Sowa wspomina męczennika wolności, bł. ks. Jerzego Popiełuszkę, z którym odbywał służbę wojskową.

Problematykę wolności uzupełniają ciekawe teksty historyczne (np. Macieja Guździoła „Polskie podziemie antykomunistyczne po II wojnie światowej”) recenzje, listy, kalendarium i sprawozdania z życia kleryckiego.

Reasumując, atutem wydawnictwa jest konsekwentna spójność numeru, szeroka analiza przewodniego wątku, dbałość o kompetentnych autorów, no i wiara w czytelnika: w jego rozum i wolę do refleksji nad materiałem wykraczającym poza ramy opisu, relacji, wywiadu.

Ten egzemplarz „Obecnych” warto wziąć do ręki, ale odradzam pobieżną lekturę. To zwarta, przemyślana całość, zaproszenie do wędrówki po niełatwych ścieżkach wolności. Skorzystajmy z tego zaproszenia. Warto.