W dniach 30-31 stycznia 2014 r. odbyło się coroczne zebranie członków Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II w Rzymie. Spotkanie rozpoczęło się uroczystą Mszą św. przy ołtarzu bł. Jana Pawła II pod przewodnictwem kard. Stanisława Ryłki. Podczas homilii powiedział on do zebranych: – Rozpoczynamy to nasze doroczne spotkanie od modlitwy w Bazylice św. Piotra, w miejscu dla nas, Polaków, szczególnie drogim i omodlonym przez licznych pielgrzymów z całego świata, przy ołtarzu, który kryje relikwie bł. Jana Pawła II. (…) Kanonizacja Jana Pawła II jest dla nas wszystkich wielkim darem i zadaniem. Na czym to zadanie polega? Musimy wszyscy na nowo uświadomić sobie wielkość daru, jakim Jan Paweł II był dla Kościoła, dla świata i dla każdego z nas osobiście. Na naszym pokoleniu – „pokoleniu Jana Pawła II” – spoczywa bowiem wielki obowiązek, aby pamięć o tym wielkim Papieżu i Polaku przekazać następnym pokoleniom. Nie wolno nam tego zaniedbać! Musimy być także uważni i czujni, aby pamięci o nim nie zniekształcić, nie spłaszczyć, nie zbanalizować! Pamięć o Janie Pawle II to nie tylko przechowywane pieczołowicie w rodzinnych albumach fotografie z nim, którymi się chlubimy! Prawdziwa pamięć o Janie Pawle II to przede wszystkim ciągły rachunek sumienia z tego, ile z jego świadectwa wiary, ile z tego, czego nas nauczał z taką pasją i miłością, żyje w nas i kształtuje nasze decyzje, nasze życiowe postawy dzisiaj.
Podczas obrad podsumowano całoroczną działalność fundacji oraz przedstawiono jej plany na kolejny rok.
Fundacja Jana Pawła II, założona przez samego Ojca Świętego Jana Pawła II, istnieje od 16 października 1981 r. Jej główne cele działalności to: pomoc edukacyjna i stypendialna dla młodzieży z Europy Środkowo-Wschodniej studiującej na KUL-u w Lublinie i UPJPII w Krakowie, zachowanie i rozwój duchowego dziedzictwa Jana Pawła II i kultury chrześcijańskiej, dokumentacja i studium pontyfikatu oraz upowszechnianie nauczania Jana Pawła II.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Piotr zaczął tonąć, gdy skupił się na falach. Zwątpienie często rodzi się z nadmiaru bodźców i braku skupienia na Bogu. Najważniejsze też dla nas, uwierzyć w Syna Bożego, w Jego boską moc, w Jego obecność, która oznacza zbawienny ratunek. Doświadczenie mocy Jezusa i Jego zbawczego działania jest uwarunkowane naszą wiarą. Piotr szedł po jeziorze, ale uląkł się i zwątpił w pomoc Jezusa. Trzeba bardziej zaprosić Go do łodzi swojego życia, mieć z Nim osobistą relację wiary i miłości. Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się.
Watykan ogłosił dziś kolejne podróże apostolskie Leona XIV. Wkrótce Papież spędzi dziesięć dni w Afryce – w Algierii, Kamerunie, Angoli i Gwinei Równikowej – odwiedzi Monako oraz uda się na sześciodniową wizytę do Hiszpanii, obejmującą Madryt, Barcelonę i Wyspy Kanaryjskie.
Po pierwszej zagranicznej papieskiej wizycie w Turcji i Libanu pod koniec 2025 roku, Papież Leon XIV wznawia swoje pielgrzymki apostolskie. Niedawno Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej poinformowało o planowanych wizytach na terenie Włoch, natomiast dziś dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Matteo Bruni potwierdził daty planowanych papieskich podróży do czterech krajów Afrykańskich, Monako oraz Hiszpanii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
