Reklama

Aspekty

Zakończenie Roku Wiary

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata 24 listopada zakończył się ogłoszony przez papieża Benedykta XVI Rok Wiary. Z tej okazji we wszystkich parafiach podkreślano znaczenie Wyznania wiary – Credo oraz modlono się o to, by Rok Wiary wydawał owoce w życiu wspólnot i każdego chrześcijanina. W naszej diecezji Msze św., którym przewodzili biskupi, sprawowane były w Świebodzinie, Gorzowie Wlkp. i Zielonej Górze. W sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie 12 października rok temu zainaugurowano diecezjalne obchody Roku Wiary. Na zakończenie Eucharystii przewodził bp Paweł Socha. Po Liturgii wierni modlili się Litanią do Wszystkich Świętych, dokonali aktu intronizacji Chrystusa i uczestniczyli w poświęceniu pamiątki obchodów Roku Wiary. – To nowy krzyż misyjny. Chcieliśmy, aby on przypominał o minionym Roku Wiary i naszym Credo – mówił proboszcz ks. Zygmunt Zimnawoda. Jak w każdej parafii i tu przyszedł czas na podsumowanie inicjatyw. – Uczestniczyliśmy w dekanalnej pielgrzymce do Ziemi Świętej, powstała Straż Honorowa Najświętszego Sakramentu, pogłębiliśmy Godzinę Miłosierdzia – wymienia ks. Zbigniew.

Reklama

Wśród wielu inicjatyw Roku Wiary ks. Zbigniew Kobus, proboszcz parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie, wymienia przygotowanie Dni Kultury Chrześcijańskiej oraz serie wykładów poświęconych nauczaniu Soboru Watykańskiego II. I tu Liturgia na zakończenia Roku Wiary była rozbudowana: pokropienie wodą przypominające o chrzcie, śpiewane Credo przy zapalonych świecach, modlitwa powszechna z prośbą o utrzymanie postanowień podjętych w minionym roku. Mszy św. w katedrze przewodził bp Tadeusz Lityński.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W Zielonej Górze uroczyste obchody zakończenia Roku Wiary zorganizowano w konkatedrze. Tu m.in. przez cały rok organizowano wykłady o Credo w grupach parafialnych, poświęcano dużo uwagi Wyznaniu wiary podczas kazań zwłaszcza w pierwsze czwartki miesiąca i w czasie „Gorzkich żali”. Pamiątką tego czasu są nowe drzwi główne do kościoła, drzwi wiary – „porta fidei”. Mszy św. przewodził bp Adam Dyczkowski. – Kościół zwraca się do Chrystusa Króla, aby to On panował, aby Jego nauka panowała. Jego królestwo jest powszechne, obejmuje cały świat, a przy tym nie jest kosmopolityczne, przy swej powszechności zachowuje dorobek kulturowy każdego państwa. To królestwo nie dzieje się bez naszego udziału. Dlatego w Roku Wiary staraliśmy się realizować hasło: „Być solą ziemi”, aby wiara była praktykowana, aby kierowała każdym naszym krokiem, abyśmy wnosili wartości Chrystusowe, czyniąc świat doskonalszym, aby nam Bóg w tym dopomógł – mówił podczas homilii bp Adam.

Wraz z Adwentem rozpoczyna się w Kościele nowy rok liturgiczny i duszpasterski, jego hasło brzmi: „Wierzę w Syna Bożego”.

2013-11-26 16:08

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Skarb w glinianych naczyniach

Kończący się Rok Wiary przyniósł wiele inicjatyw. Na pewno też ugruntował w wierze wierzących i ukazał drogowskazy wątpiącym. Odpowiedzialność za wiarę nie kończy się jednak wraz z zakończeniem Roku Wiary

U jej źródeł można się doszukać wielkich rocznic. Minęło właśnie 50 lat od rozpoczęcia Soboru Watykańskiego II oraz 20 lat od opublikowania przez Jana Pawła II Katechizmu Kościoła Katolickiego. Te okoliczności m.in. skłoniły Benedykta XVI do ogłoszenia Roku Wiary, który rozpoczął się 11 października 2012 r., a zakończy 24 listopada 2013 r.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Dlaczego nie rozumiecie mojej mowy?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

„Dlaczego nie rozumiecie mojej mowy?” (J 8,43)
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję