Uśmiech Ani, zaduma Patryka czy Pauliny, Alicja z papugami, zapatrzenie Ani, smutek Adasia. W twarzach dzieci z zespołem Downa można przeglądać się jak w lustrze. Mało kto, tak jak one reaguje na nastroje i uczucia innych.
2 grudnia ub.r. w Teatrze Lubuskim w Zielonej Górze odbył się niecodzienny koncert. Po raz trzeci zaproszeni muzycy zagrali na rzecz rehabilitacji dzieci z zespołem Downa. Tym razem wystąpiło Stare Dobre Małżeństwo (SDM). Na scenie zaroiło się od instrumentów: gitar, harmonijek, skrzypiec, mandoliny, tamburynów, cymbałów, kontrabasu... SDM śpiewa, gra i czaruje poezją od prawie dwudziestu lat. Muzycy znaleźli bowiem sposób na śpiewanie poezji bez smędzenia, przynudzania i cierpiętnictwa. Jest w ich śpiewaniu trochę nostalgii za czasami, co minęły, trochę humoru, wspomnień rodzinnego Złocieńca, pogmatwanych międzyludzkich relacji. Poezja w ich wykonaniu potrafi zaskakiwać i pozwala na odkrywanie wciąż czegoś nowego. SDM zafundowało słuchaczom dwie niespodzianki. Pierwszą było solowe wykonanie podróżniczej ballady przez Ryszarda Żarowskiego, a drugą recytowane przez Adama Ziemianina jego własne wiersze. Koncert tradycyjnie prowadził założyciel zespołu Krzysztof Myszkowski. Towarzyszyli mu Wojtek Czemplik, Robert Szydło i Ryszard Żarowski. Swą muzyką niosą oni radość, zachwyt i olśnienie światem czyli te wartości, które bliskie są idei, jaka przyświecała koncertowi, by pomóc dzieciom z zespołem Downa. Tą radość potrafią też zaszczepić w słuchaczach, włączając ich we wspólne śpiewanie.
Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci z Zespołem Downa, które było organizatorem koncertu, po raz trzeci wydało kalendarz z portretami "swoich" dzieci. Zdjęcia wykonała Anna Tomaszewicz, matka dziewczynki z zespołem Downa. Zebrane w ten sposób pieniądze (kalendarz kosztuje 15 zł) zostaną przeznaczone na działalność Stowarzyszenia, które m.in. prowadzi świetlicę dla dzieci niepełnosprawnych, organizuje letnie obozy rehabilitacyjne, zabawy imieninowe i mikołajkowe, zapewnia dzieciom specjalistyczną opiekę. Cieszy fakt, że wydanie kalendarza, który jest nie tylko źródłem dofinansowania działań na rzecz dzieci z zespołem Downa, ale także próbą przedstawienia niepełnosprawnego dziecka w świetle miłości i tolerancji, staje się tradycją. Kalendarz jest do nabycia w siedzibie Stowarzyszenia.
Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci z zespołem Downa, ul. Pszenna 13, tel. (0-68) 320-45-21, PKO BP I Oddział w Zielonej Górze, 29 10205402 117491070.
Mieszkańcy Łasku są oburzeni usunięciem wizerunku Matki Bożej Łaskiej - Patronki miasta i gminy Łask z urzędu. W petycji skierowanej do władz, czytamy: "nie kwestionujemy zasad funkcjonowania instytucji publicznych, jednak nie mogą one prowadzić do eliminowania symboli, które mają charakter wspólnotowy i historyczny, a nie wyłącznie światopoglądowy".
Matka Boża Łaska została ustanowiona Patronką miasta i gminy Łask w wyniku formalnej, zgodnej z prawem procedury, obejmującej inicjatywę mieszkańców, uchwałę Rady Miejskiej oraz zatwierdzenie przez Stolicę Apostolską. Dekret Dykasterii ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, wydany z upoważnienia Ojca Świętego Franciszka, jednoznacznie potwierdza ten fakt.
W encyklice „Magnifica humanitas” papież Leon nie tylko czerpie obficie ze źródeł katolickiej nauki społecznej, ale wśród łącznie 224 przypisów zawartych w dokumencie znajdują się również cztery niespodzianki. W ten sposób „Władca Pierścieni” Johna Ronalda Reuela (J.R.R.) Tolkiena znalazł się w encyklice społecznej zwierzchnika Kościoła katolickiego, podobnie jak myśli Viktora Frankla, Hannah Arendt i Platona, z których żaden nie reprezentuje katolickiego nauczania.
Obaj szanowni panowie występują wyłącznie w bieli. Jednak kolor szat nie jest najwyraźniej jedyną rzeczą, która łączy papieża Leona XIV i Gandalfa Białego, czarodzieja z „Władcy Pierścieni”. Cytat z trzeciego tomu, „Powrót króla”, dosłownie przejęty w 213. akapicie encykliki, pochodzi bowiem - choć w dokumencie nie jest to wymienione z imienia - od Gandalfa: „Ale nie do nas należy panowanie nad wszystkimi falami przepływającymi przez ten świat; my mamy za zadanie zrobić, co w naszej mocy, dla tej epoki, w której żyjemy, wytrzebić chwasty ze znanego nam pola, aby przekazać następcom rolę czystą, gotową do uprawy”.
Z wambierzyckiego wzgórza schodzimy do tętniącego życiem Wrocławia. Nasze kroki kierujemy do monumentalnej, neoromańskiej bazyliki św. Karola Boromeusza, powierzonej opiece Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, pośród wielkomiejskiego zgiełku, odnajdujemy duchową oazę – Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, które od lat jest miejscem szczególnego zawierzenia spraw rodzinnych.
Historia tego miejsca jest niezwykła i nierozerwalnie złączona z powojenną odbudową Wrocławia. Kiedy franciszkanie przejęli zniszczoną świątynię, pierwsze prace rozpoczęli od kaplicy bocznej, którą wyremontowali na wzór asyskiej Porcjunkuli. To właśnie tam w 1963 roku intronizowano cudowny obraz Matki Bożej, sprowadzony z Krakowa i zwany pierwotnie „Radosną”. Z czasem, ze względu na liczne łaski otrzymywane przez wiernych, zaczęto Ją nazywać Panią Łaskawą. Dziś wizerunek ten, ukoronowany koronami papieskimi w 1994 roku, jest sercem parafii i całej archidiecezji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
