Reklama

Niedziela Świdnicka

Postawy wiary w Piśmie Świętym

Miłosierny Samarytanin

Niedziela świdnicka 28/2013, str. 7

[ TEMATY ]

Biblia

Vincent Van Gogh

"Dobry Samarytanin" (XIX wiek)

Dobry Samarytanin (XIX wiek)
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10, 30-37) przypomina dzieje całej ludzkości. Nad nami wszystkimi, okaleczonymi przez grzechy i zbolałymi prawie do utraty przytomności, pochyla się Chrystus, by opatrzyć nasze rany i by nas pielęgnować swym nieskończonym miłosierdziem. Listę „przechodzących obok” otwiera kapłan (10,31), czyli ten, po którym najbardziej można się było spodziewać miłosierdzia. Winien przecież żyć na co dzień tym, co głosił. Przypowieść nie zawiera żadnych szczegółów, które mogłyby choć w części usprawiedliwić karygodną obojętność kapłana: to, że spieszył do Jerozolimy na swój dyżur, że bał się zatrzymać na niebezpiecznej drodze. Lewici (10,32) są wspominani w Biblii prawie zawsze, ilekroć jest mowa o kapłanach. Do obowiązków lewity należało pilnowanie porządku u wejścia do świątyni, pewien udział w muzyce towarzyszącej śpiewom świątynnym i nade wszystko asystowanie kapłanom przy składaniu ofiar. Lewita zachował się wobec napadniętego przez zbójców tak samo jak kapłan, mimo iż obaj zapewne czytali następujące zalecenie Prawa: „Jeśli zobaczysz zbłąkanego wołu swego brata albo sztukę mniejszego bydła, nie odwrócisz się od nich, lecz zaprowadzisz je z powrotem do swego brata. Tak postąpisz z jego osłem, tak postąpisz z jego płaszczem, tak postąpisz z każdą rzeczą zgubioną przez swego brata - z tym, co mu zginęło, a tyś odnalazł: nie możesz się od tego odwrócić” (Pwt 22,1-3). Pouczenie moralne osiąga swój szczyt w opisie zachowania się Samarytanina (10,33-34). Wzajemna niechęć lub dokładniej nienawiść Samarytan do Żydów sięga swymi początkami czasu niewoli babilońskiej (586-538 przed Chr.) i trwa po dzień dzisiejszy. Zapominając na chwilę o tej wielowiekowej nienawiści, Samarytanin, bez jakiegokolwiek wahania, podszedł do leżącego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem. Zwyczaj dokonywania pierwszych obmyć świeżych ran winem i łagodzenia ich następnie oliwą zachował się dotychczas w medycznych obyczajach ludowych na Wschodzie. Najbliższa gospoda znajdowała się najprawdopodobniej w Jerychu. Rankiem Samarytanin wykazał dalszą troskę o nieszczęśliwego i powierzył go właścicielowi gospody, zdobywając się na niemałą ofiarę: „Wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: «Jeśli co więcej wydasz, ja, gdy będę wracał, oddam ci»”. Denar stanowił całodzienny zarobek jednego robotnika. Pozbywając się dwu denarów, Samarytanin uszczuplił dość znaczne swe oszczędności. Nie poprzestał jednak na tym. Odchodząc, powiedział, że za kilka dni odwiedzi chorego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2013-07-10 11:55

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +1 -1 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bible-Ing. Kontemplacja Słowa...

Niedziela częstochowska 21/2014, str. 1

[ TEMATY ]

Biblia

Jowita Kostrzewska

Bible-Ing, polegający na publicznej kontemplacji Słowa Bożego, po raz kolejny odbył się w Częstochowie, tym razem spotkanie zostało zorganizowane 8 maja, w ramach Tygodnia Biblijnego, z inicjatywy Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji Archidiecezji Częstochowskiej.
CZYTAJ DALEJ

Są odpowiedzi, po których zostaje już tylko milczeć albo uwierzyć

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Adobe Stock

Dwaj Świadkowie Apokalipsy zostają przedstawieni obrazem: „oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, co stoją przed Panem ziemi”. Obraz pochodzi z Zachariasza, gdzie dwie oliwki karmiły świecznik oliwą. Tam oznaczały namaszczonych, kapłana i księcia. Tu Świadkowie noszą rysy Mojżesza i Eliasza, mocarzy słowa, którzy zamykają niebo i zamieniają wody w krew. Dwóch, bo świadectwo wymaga dwóch (zob. glossę na 1 X). Kościół widział w nich Prawo i Proroków, Piotra i Pawła, albo po prostu siebie, wspólnotę świadków w mocy Ducha.
CZYTAJ DALEJ

Młodzi na drodze wiary

2026-11-21 22:01

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Ponad 400 młodych ludzi z różnych stron diecezji przyjechało do Tarnobrzega, aby wspólnie się modlić, dzielić radością wiary i spędzić czas w gronie rówieśników. W tym gronie nie zabrakło kleryków z Seminarium Duchownego. Święto Młodych zorganizowano w ramach diecezjalnych obchodów 41. Światowego Dnia Młodzieży.

Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. w kościele pw. Chrystusa Króla, której przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. Eucharystię koncelebrowali kapłani, którzy przybyli do Tarnobrzega wraz z młodzieżą ze swoich parafii, na czele z księżmi odpowiedzialnymi za duszpasterstwo dzieci i młodzieży w diecezji oraz miejscowym proboszczem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję