Dziewięciu alumnów V roku Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu przyjęło święcenia diakonatu. Uroczystościom odbywającym się 18 maja w zielonogórskiej konkatedrze przewodniczył bp Tadeusz Lityński
Droga, którą idziecie, zwłaszcza od teraz, kiedy przyjmujecie święcenia diakonatu, ma być służbą pełnioną z wdzięcznością i radością. Cieszcie się i bądźcie wdzięczni, ale nie triumfujcie! - przypominał w homilii bp Tadeusz Lityński, który podkreślał szczególny charakter wybrania przez Boga oraz jego konsekwencje. - Z tych święceń nikt Was nie zwolni, nawet wtedy, gdy przyjmiecie kapłaństwo czy biskupstwo. Zawsze będziecie diakonami, czyli tymi, którzy służą. Diakonat to nie ucieczka od świata, od problemów, od człowieka, to gotowość do służenia, dlatego potrzebna jest konsekracja, dar Ducha Świętego, aby to w Jego mocy głosić Ewangelię życia współczesnemu człowiekowi.
Reklama
W tym roku święcenia diakonatu przyjęli alumni: Damian Drop - parafia pw. św. Mikołaja w Głogowie, Łukasz Grzendzicki - parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Koronowie (diecezja koszalińsko-kołobrzeska), Paweł Grzesiak - parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Kostrzynie nad Odrą, Tomasz Janczewski - parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gorzowie Wlkp., Norbert Lasota - parafia pw. Trójcy Świętej w Gubinie, Łukasz Mielnik - parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Dychowie, Dawid Siwak - parafia pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wlkp., Józef Suchan - parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szprotawie oraz Maciej Żurawski - parafia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gorzowie Wlkp. Jako diakoni będą oni jeszcze przez rok kontynuować formację w seminarium, przygotowując się do święceń kapłańskich.
Podczas ceremonii kandydaci zostali przedstawieni zgromadzonym wiernym, publicznie wyrazili wolę przyjęcia święceń oraz związanych z nimi zadań i wymagań - w tym postanowienie dozgonnego życia w celibacie i przyrzeczenie czci i posłuszeństwa swojemu biskupowi. Po odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych biskup w milczeniu nakładał ręce na głowy kandydatów oraz odmawiał specjalną modlitwę. Nowo wyświęceni diakoni otrzymali strój liturgiczny - stułę noszoną na lewym ramieniu oraz dalmatykę.
- W jedności z biskupem i jego prezbiterium wypełniają oni swoją posługę w liturgii, głoszeniu słowa Bożego i dziełach miłości. Diakoni odczytują Ewangelię podczas Mszy św. i usługują przy ołtarzu. Mają prawo rozdzielać wiernym Komunię św. Mogą głosić kazania, udzielać chrztu, asystować przy zawieraniu małżeństw, przewodniczyć modlitwom i prowadzić pogrzeby - przypomina ks. Andrzej Sapieha, rzecznik prasowy Kurii Biskupiej.
Niewątpliwie do historycznych wydarzeń w życiu Kościoła bielsko-żywieckiego należeć będą święcenia biskupie ks. prał. Romana Pindla, które 6 stycznia o godz. 15 odbędą się w katedrze św. Mikołaja, połączone z ingresem nowego ordynariusza diecezji. W takim momencie nie może zabraknąć modlitw wierzących
Głównym konsekratorem biskupich święceń będzie kardynał Stanisław Dziwisz, a współkonsekratorami – nuncjusz apostolski w Polsce, arcybiskup Celestino Migliore oraz biskup senior diecezji bielsko-żywieckiej Tadeusz Rakoczy. Nowo wyświęcony Ordynariusz otrzyma insygnia biskupiej władzy: pierścień, mitrę i pastorał oraz zasiądzie na katedrze – miejscu, z którego będzie nauczał i przewodniczył Liturgii. Następną częścią ingresu będzie homagium, czyli oddanie aktu czci, szacunku i chrześcijańskiego posłuszeństwa nowemu biskupowi składane przez przedstawicieli duchowieństwa i świeckich.
Na doniosłość tych wydarzeń zwrócił uwagę biskup pomocniczy naszej diecezji Piotr Greger. W rozmowie z KAI stwierdził, że święcenia biskupie to historyczny moment, nie tylko dla diecezji, ale i całego regionu Śląska Cieszyńskiego. – To ogromnie ważny moment ewangelizacyjny. Przychodzi z namaszczenia Chrystusa ten, który ma przewodzić ludowi Bożemu przez najbliższe 20 lat. Jedno pokolenie wychowa się pod płaszczem posługi biskupa Romana – zaznaczył biskup Greger. Z kolei Biskup Senior w specjalnym liście zachęcił wiernych do udziału w Liturgii święceń i poprosił wiernych o modlitwę w intencji swojego następcy, „aby mógł owocnie służyć Kościołowi na Podbeskidziu, trafnie odczytując współczesne znaki czasu i podejmując z odwagą wyzwania duszpasterskie trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa”.
W tak ważnym dla naszego partykularnego Kościoła momencie nie może zabraknąć modlitwy wierzących, którzy wspólnotę wiary, nadziei i miłości na podbeskidzkiej ziemi tworzą. Jak najbardziej modlitwy potrzebuje nowy ordynariusz, biskup nominat Roman Pindel. Nie można zapomnieć także o biskupie seniorze Tadeuszu Rakoczym, bo przecież pod jego płaszczem wychowało się jedno pokolenie chrześcijan w naszej diecezji. Zresztą nie chodzi tu jedynie o modlitwę za biskupów. Modląc się za nich, modlimy się za Kościół, który prowadzony przez pasterzy ma wzrastać, ma się budować. Zresztą o tym mówią zestawione ze sobą zawołania biskupie pierwszego i drugiego ordynariusza diecezji bielsko-żywieckiej: „In aedificationem Corporis Christi” oraz „Verbum vitae continentes”. Biblijne cytaty układają się w jedną historię:
„W budowaniu Ciała Chrystusa trzymajcie się Słowa Życia”. Właśnie o to mamy się modlić.
Andrzej Poczobut i ks. prof. Ryszard Czekalski oraz dr Adam Buława (pierwszy z lewej)
Na UKSW gościł dzisiaj Andrzej Poczobut, dziennikarz i działacz polskiej mniejszości na Białorusi, uwolniony z białoruskiego więzienia w kwietniu 2026 r. W wypełnionej po brzegi Auli Schumana w kampusie przy ul. Wóycickiego spotkał się ze studentami.
Poczobut jako więzień polityczny stał się symbolem represji reżimu Aleksandra Łukaszenki wobec niezależnego dziennikarstwa. Na UKSW przybył w odpowiedzi na zaproszenie ks. prof. Ryszarda Czekalskiego, rektora uczelni.
Z okazji jubileuszu 800-lecia obecności zakonu Dominikanów we Wrocławiu Biblioteka Uniwersytecka oraz klasztor przy kościele św. Wojciecha przygotowały wystawę „Skarby Dominikanów”. Zaprezentowano na niej unikalny księgozbiór oraz cenny skarbiec klasztorny.
W gmachu Biblioteki Uniwersyteckiej przy ul. Joliot-Curie pokazano cymelia, czyli najcenniejsze rękopisy, inkunabuły oraz druki pochodzące ze zbiorów dominikańskich. – Historia jest taka, że władze pruskie na początku XIX wieku skasowały prawie wszystkie śląskie klasztory, a księgi zwiozły w jedno miejsce. Następnie trafiły one do Nowej Pruskiej Biblioteki Uniwersyteckiej. My po wojnie przejęliśmy to dziedzictwo i z tego powodu znaczący Księgozbiór Dominikanów Wrocławskich znalazł się w naszych murach. Dzisiaj nim dysponujemy, ale jest on oczywiście dostępny dla badaczy, digitalizujemy go i konserwujemy, więc myślę, że Dominikanie nie mają nam tego za złe. Dlatego też została otwarta wystawa „Skarby Dominikanów” – wyjaśnia Adam Poznański z Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, przybliżając kulisy przejęcia tych bezcennych zbiorów i wskazując: – Mamy bardzo stare rękopisy. Jeden z fragmentów jest prawdopodobnie najstarszy w Polsce. To pergaminowy fragment kroniki Euzebiusza w tłumaczeniu św. Hieronima, który w XV wieku został użyty do oprawy innego kodeksu. Później okazało się jednak, że elementy użyte do wzmocnienia oprawy są cenniejsze niż sam kodeks. Poza tym mamy piękne rękopisy dotyczące kaznodziejstwa czy komentarzy biblijnych, kodeks ze średniowiecznym polskim kazaniem, druki prawnicze oraz efektowne oprawy pochodzące z lokalnego warsztatu, czyli sporządzone przez wrocławskich Dominikanów. Ponadto prezentujemy siedemnastowieczny plakat zapraszający na debatę filozoficzną w kościele św. Wojciecha oraz pierwsze wydanie Elementów Euklidesa z odwzorowanymi figurami geometrycznymi, co w XVI wieku stanowiło niemałe wyzwanie dla pierwszych drukarzy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
