W sektorze przyjmowanych prawd (wiedzy religijnej)

Prawdy wiary, które przyjmujemy wiarą, są zawarte w Bożym Objawieniu, czyli przede wszystkim w Piśmie Świętym. Żeby w nie wierzyć, należy je wcześniej poznać. A poznajemy je przez słuchanie tekstów Objawienia i przez osobistą czy wspólnotową lekturę świętych tekstów. Nad czym trzeba byłoby się zastanowić w tym sektorze wiary? Najpierw nad pytaniem, czy przyswajamy sobie prawdę objawioną, czyli czy czytamy i kontemplujemy naukę Bożą zawartą w Księdze Życia, przede wszystkim czy zgłębiamy naukę Pana Jezusa zawartą w Ewangelii? Bez kontaktu ze Słowem Bożym nasza wiara może być mało świadoma, pobieżna. Drugie ważne pytanie, które trzeba sobie postawić w tym sektorze, jest następujące, czy akceptujemy wszystkie prawdy podawane przez Pismo Święte do wierzenia? Czy nie jest tak - jak to niektórzy czynią - że prawdy trudne, wymagające usuwamy na margines. Postawa tego rodzaju nazywa się wybiórczością wiary. Zabieg ten stosują dzisiaj dość często niektórzy politycy i dziennikarze, którzy uznają się za katolików, wedle formuły „wierzę, ale…”. I trzecie pytanie, jakie w tym sektorze wiary trzeba sobie postawić, brzmi, czy fascynuję się Ewangelią, czy naukę Jezusa uważam za najważniejszą?

Odnowienie wiary w sektorze naszej więzi z Bogiem (modlitwy)

Prawdy wiary i ich akceptacja, uznanie ich za wartościowe i godne stosowania nie wystarczą. W wierze musimy sobie uświadomić, skąd te prawdy pochodzą. Jest tu potrzeba stawania przed Bogiem i podejmowania z Nim rozmowy. Prawdziwa wiara przechodzi w modlitwę. Jeśli chcemy skutecznie przekazywać wiarę, potrzebny jest element modlitwy, nie tylko tej osobistej, ale także tej wspólnotowej. Szczególną pozycję zajmuje tu uczestnictwo w Eucharystii. To nie przypadek, że Jan Paweł II ogłosił Rokiem Eucharystii właśnie ów rok, w którym - jak się później okazało - po raz pierwszy nie mógł fizycznie uczestniczyć w Wielkanocnej Eucharystii. Ta jego decyzja była opatrznościowym przejawem jego wyobraźni miłości i przypomnieniem, że może zabraknąć papieża, ale w żadnej sytuacji nie zabraknie Jezusa. Chrześcijanie wszystkich czasów żyją mocą osobistych spotkań ze Zmartwychwstałym - w Eucharystii. W Eucharystii jest On obecny dla nas i karmi nas sobą nie tylko po to, żeby nas umacniać, ale również po to, byśmy stawali się Jego świadkami. Nasze świadectwo jest potrzebne tym, którzy żyją blisko nas. Świat ciągle potrzebuje bardziej świadków niż nauczycieli, jak już zauważył papież Paweł VI.

Przypominając to, stawiamy sobie pytanie, jakie miejsce zajmuje Eucharystia w moim życiu; czy oczekuję z tęsknotą na spotkanie z Chrystusem Zmartwychwstałym, czy po prostu fascynuję się Eucharystią?

Odnowienie naszej wiary w sektorze naszego działania (codziennego życia)

W dojrzałej wierze istotnym elementem jest nasze posłuszeństwo okazywane Bogu. Dlaczego Abrahama nazywamy ojcem wiary? Dlatego że był do końca posłuszny Bogu. Jezus Chrystus przez posłuszeństwo Ojcu zbawił świat. Posłuszeństwo Bogu wyraża się w spełnianiu czynów miłości. Dojrzała wiara przechodzi nie tylko w modlitwę, ale także przechodzi w czyny miłości.

Oprac. ks. Łukasz Ziemski