Diakon Jakub Błażyński pochodzi z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu, a diakon Jakub Cieplak – z parafii św. Henryka w Sulęcinie.
Obrzęd święceń diakonatu rozpoczął się po odczytaniu Ewangelii od przedstawienia kandydatów zgromadzonym wiernym. Następnie, po wysłuchaniu homilii biskupa, kandydaci wyrazili publicznie wolę przyjęcia święceń oraz związanych z nimi zadań i wymagań, w tym obowiązku dozgonnego życia w celibacie. Przyrzekali cześć i posłuszeństwo swojemu biskupowi. Następnie - podczas gdy kandydaci leżeli krzyżem - zgromadzeni wierni odśpiewali litanię do wszystkich świętych. Po litanii biskup w milczeniu włożył ręce na głowy kandydatów oraz odmówił specjalną modlitwę. Po jej zakończeniu nowo wyświęceni diakoni otrzymali właściwy sobie strój liturgiczny, czyli stułę noszoną na lewym ramieniu oraz dalmatykę (wierzchnią szatę z rękawami). Biskup wręczył im księgę Ewangelii i udzielił pocałunku pokoju.
Nowo wyświęceni diakoni jeszcze przez rok kontynuować będą formację w seminarium przygotowując się do święceń kapłańskich, które otrzymają w przyszłym roku.
- Chcę, żebyście wszyscy wiedzieli, że mamy w diecezji taki dom, miejsce szczególne, seminarium. I to miejsce potrzebuje nieustannie naszej modlitwy, wsparcia, naszej dobrej, duchowej obecności. Osobiście bardzo się cieszę, że mamy tu w diecezji takie miejsce – mówił bp Adrian. – Chcę też zwrócić się do wszystkich młodych mężczyzn tu dzisiaj obecnych. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, czy Pan zaprasza cię do służby Bożej, to teraz, w tym miejscu bardzo wyraźnie mówię w Jego imieniu: „Pójdź za mną”. To On ciebie zaprasza, to On ciebie wzywa do drogi niełatwej, wymagającej, ale przede wszystkim Chrystusowej. Ta oblubienica, nasz Kościół diecezjalny, to Kościół Chrystusowy – i temu Kościołowi oddaj się, drogi bracie, w tej posłudze miłości. Bo nie ma co szukać idealnego Kościoła, nie ma co szukać idealnej wspólnoty, ona jest tam, gdzie dwóch lub trzech gromadzi się w imię Pana.
Więcej na ten temat ukaże się w papierowym wydaniu Niedzieli (numer z 26 maja 2024). Zapraszamy do galerii zdjęć.
14 maja w zielonogórskiej konkatedrze bp Tadeusz Lityński udzielił święceń diakonatu dziewięciu alumnom
Co się czuje na 10 minut przed taką uroczystością? – Na pewno wielką radość i wielkie emocje. Czuje się obecność Pana Boga. I też przy okazji wielki stres – mówi dk. Kamil Obała. – Dzisiaj rano skończyliśmy tygodniowe rekolekcje u sióstr w Bledzewie, w całkowitej ciszy. Rekolekcje prowadził nasz ojciec duchowny ks. Tadeusz Kuźmicki. To był czas ze Słowem Bożym, przed Najświętszym Sakramentem, w uwielbieniu Pana Boga i w dziękczynieniu za ten wielki dar, jakim jest diakonat.
W kościele oprócz kapłanów i alumnów zgromadzili się też krewni i przyjaciele nowych diakonów. – W istocie, uroczystość ta ma doniosłe znaczenie dla naszej parafii i całego miasta. Jest ona przekonującym znakiem dla nas, że Jezus nieprzerwanie powołuje nowych robotników na swoje żniwo. Uroczystość ta staje się równocześnie sposobnością, aby o nowe powołania się modlić – powiedział gospodarz parafii konkatedralnej ks. prał. Włodzimierz Lange.
Nowi diakoni będą wypełniać swoją posługę w liturgii, głoszeniu słowa Bożego i dziełach miłości – w jedności z biskupem i jego prezbiterium. – Kard. Ryłko, który odpowiada za Światowe Dni Młodzieży, powiedział, że młodzież jest oknem, przez które nadzieja przechodzi na świat. Ja chcę dodać, że nasza młodzież diakońska jest takim oknem, przez które nadzieja przechodzi do Kościoła zielonogórsko-gorzowskiego. Patrząc na obecnych tu kapłanów i wiernych, widać, że otaczają was, drodzy kandydaci, wielka miłość i życzliwość. Ale jednocześnie myślę, że towarzyszy wam wielkie poczucie odpowiedzialności za misję, za zadanie, którym Pan was obdarza. On chce was posyłać – mówił bp Lityński.
Nowi diakoni to: Adam Czeponis z parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wlkp., Barnaba Dębicki z parafii pw. św. Jadwigi Królowej we Wschowie, Kamil Obała z parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Drezdenku, Andrzej Pytlik z parafii pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Zielonej Górze, Adam Skubis z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Głogowie, Michał Szot z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wlkp., Jakub Świątek z parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krzepowie, Damian Wierzbicki z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Trzebielu i Mariusz Wysakowski z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gorzowie Wlkp.
Maryja zrozumiała wielkość Boga i dzieli się swoją wiedzą z nami. Niczego nie chce zatrzymać dla siebie. Chętnie, z radością, ze śpiewem na ustach, rozgłasza prawdę o Bogu.
„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię – a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją. On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje – jak przyobiecał naszym ojcom – na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki». Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu”.
– Daj nam siłę wiary i nadziei, którą pokładamy w Tobie, abyśmy przez wstawiennictwo Maryi przezwyciężali w sobie i w świecie mentalność cywilizacji śmierci – tymi słowami abp. Depo modlił się do Zbawiciela.
Wieczorem 15 sierpnia w Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, tradycyjnie przed Szczytem jasnogórskim sprawowana była Msza święta dla Częstochowian. Eucharystii przewodniczył abp. Wacław Depo, metropolita częstochowski, który modlił się za Częstochowę i i jej mieszkańców. Abp Depo przypomniał, że od dwóch tysięcy lat spełnia się proroctwo Maryi wypowiedziane podczas spotkania z Elżbietą: „Oto błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia”. – Maryja jest przede wszystkim Tą, która uwierzyła Bogu i całkowicie zawierzyła Mu swoje życie – podkreślał hierarcha.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
