Reklama

„Moją polityką jest miłość”

Do 27 maja w łódzkiej bazylice archikatedralnej (pl. im. Jana Pawła II) można zwiedzać wystawę poświęconą św. Urszuli Ledóchowskiej. Jest ona zatytułowana: „Moją polityką jest miłość. Św. Urszula - Julia Maria hr. Ledóchowska (1865-1939)”, a przygotowana została przez Muzeum Historyczne m. st. Warszawy i Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wzór patriotki

Reklama

Impulsem do zorganizowania wystawy stało się przyjęcie przez Senat RP w marcu tego roku uchwały w sprawie uczczenia 70. rocznicy śmierci św. Urszuli Ledóchowskiej i uznania jej za wzór patriotki.
Myślą przewodnią ekspozycji, a zarazem osią, wokół której została skonstruowana, są słowa Jana Pawła II wypowiedziane o św. Urszuli w czasie jej kanonizacji w Rzymie w roku 2003: „Wszyscy możemy się uczyć od niej, jak z Chrystusem budować świat bardziej ludzki - świat, w którym coraz pełniej będą realizowane takie wartości jak: sprawiedliwość, wolność, solidarność, pokój”.
Zwiedzający mogą się m.in. zapoznać się ze szczegółowym kalendarium życia i wszechstronnej działalności św. Urszuli, prowadzonej ku chwale Boga, dla dobra Ojczyzny i ludzi. Cenną częścią wystawy jest prezentacja myśli patriotyczno-społecznej św. Urszuli Ledóchowskiej, która niezłomnie broniła Polski, po rozbiorach wykreślonej z mapy Europy. Ze wszystkich sił angażowała się w pomoc Polakom rozproszonym po świecie, a także w wychowanie młodego pokolenia. W tym celu zakładała instytucje opiekuńczo-wychowawcze i szkoły. Dewiza - „Moją polityką jest miłość” - najpełniej wyraża zasady, którymi św. Urszula Ledóchowska kierowała się w swym postępowaniu.
Twórcom wystawy udało się zgromadzić wyjątkowo bogaty materiał ilustracyjny i archiwalny pochodzący z zasobów Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, uzupełniony fotografiami ze zbiorów rodziny Ledóchowskich. Autorkami scenariusza wystawy są: Barbara Moszczyńska i s. Małgorzata Krupecka. Projekt i wykonanie: Dorota Kanałek i Wojciech Burnatowicz. W dniach 1-15 kwietnia wystawa prezentowana była w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, a od 27 kwietnia do 16 maja na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Z Łodzi pojedzie do Muzeum Niepodległości w Warszawie.

Siostry Urszulanki w Łodzi

W latach 1921-1922, przyjmując zaproszenie ówczesnego ordynariusza diecezji łódzkiej bp. Wincentego Tymienieckiego, pierwsze Siostry Urszulanki osiedlają się w Łodzi. Roztaczają szczególną opiekę nad katechetkami pracującymi w szkołach powszechnych. Organizują dla nich kursy metodyczno-pedagogiczne, lekcje wzorcowe, a także rekolekcje, podczas których nauki głoszą wybitni kapłani. Same także realizują dzieło katechizacji nie tylko w Łodzi, ale również w Zgierzu, Tuszynie, Ozorkowie i innych miejscowościach. Prowadzą przedszkole dla dzieci z ubogich robotniczych rodzin, stołówkę dla bezrobotnych, organizują koła Sodalicji Mariańskiej dla katechetek i nauczycielek oraz koła Krucjaty Eucharystycznej. Utworzony przy ul. Czerwonej 6 dom zakonny był w latach 1928-1938 domem centralnym i siedzibą przełożonej centrum łódzkiego s. Anieli Łozińskiej. Od roku 1925 prowadzą Miejski Dom Wychowawczy przy ul. Kopernika 51. Placówka pozostaje pod pieczą Sióstr do grudnia 1939 r., kiedy to zostały one wysiedlone przez Niemców.
Niełatwo wymienić wszystkie formy posługi Sióstr Urszulanek na rzecz Łodzi i jej mieszkańców, a przede wszystkim dzieci i młodzieży. Obecnie zajmują się katechizacją, prowadzą przedszkole, dom dla studentek, świetlicę, oratorium św. Urszuli, organizują spotkania grup młodzieżowych oraz rekolekcje. Prowadzą też grotę solną z gabinetem rehabilitacji przy ul. Obywatelskiej. Pracują w Wydziale Katechetycznym łódzkiej Kurii Metropolitalnej. 18 maja uroczyście obchodzą rocznicę urodzin sługi Bożego Jana Pawła II, a także przypadającą w tym dniu rocznicę śmierci i kanonizacji matki Urszuli Ledóchowskiej. Mając za wzór swoje poprzedniczki z poświęceniem służą innym, kontynuując Boże dzieło zapoczątkowane w latach dwudziestych ubiegłego wieku.
Osoba św. Urszuli Ledóchowskiej znana jest w wielu krajach świata. Jej imię noszą parafie, ulice, placówki oświatowo-wychowawcze i inne instytucje w Polsce, na Litwie, w Austrii, we Włoszech, w Argentynie i Brazylii, a nawet w Tanzanii. Liturgiczne wspomnienie św. Urszuli Ledóchowskiej obchodzone jest 29 maja. Łódzki kościół parafialny, któremu patronuje św. Urszula znajduje się przy ul. Obywatelskiej 60. Od 15 września 2008 r. obowiązki proboszcza parafii pełni ks. Jarosław Kaliński.

Św. Urszula Ledóchowska

Julia Maria hr. Ledóchowska, późniejsza św. Urszula Ledóchowska, urodziła się w roku 1865 w Austrii. Jej ojciec był Polakiem, matka pochodziła z rodziny szwajcarsko-niemieckiej. W 1883 r. rodzina przeniosła się do Lipnicy Murowanej, położonej niedaleko Krakowa. Gdy Julia Maria ukończyła 21 lat, wstąpiła do klasztoru Sióstr Urszulanek w Krakowie. Od roku 1907 prowadziła pracę wychowawczą wśród młodzieży polskiej w Rosji. Po wybuchu I wojny światowej znalazła się w Skandynawii, gdzie podjęła działalność ewangelizacyjną, patriotyczną i nauczycielską. Jako współpracowniczka Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, założonym w Szwajcarii przez Henryka Sienkiewicza, wygłosiła kilkadziesiąt odczytów, poświęconych historii narodu polskiego, polskiej literaturze i sztuce. Była oddaną rzeczniczką kwestii niepodległości Polski oraz wszelkich akcji niesienia Ojczyźnie pomocy moralnej i humanitarnej. Poprzez specjalne wydawnictwa promowała polską kulturę w Europie.
Do Ojczyzny powróciła w roku 1920. Po zatwierdzeniu przez Kościół założonego przez nią Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, wspólnie z siostrami rozpoczęła działalność na polu nauczania i wychowania. Troszczyła się o najuboższych, najbardziej potrzebujących, a zwłaszcza o dzieci i młodzież. Z poświęceniem włączała się w urzeczywistnienie inicjatyw wszędzie tam, gdzie można było służyć pomocą człowiekowi. Była utalentowanym i doświadczonym pedagogiem. W pracy apostolskiej wykorzystywała media, uruchomiła drukarnię, wydawała czasopisma, pisała powieści dla dzieci, wygłaszała prelekcje, animowała działalność organizacji religijnych. W 1989, w pięćdziesiątą rocznicę śmierci zachowane od zniszczenia ciało bł. matki Urszuli zostało przewiezione z Rzymu do Pniew i złożone w kaplicy domu macierzystego. 18 maja 2003 r. w Rzymie Ojciec Święty Jan Paweł II kanonizował matkę Urszulę.
HT

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Amerykańscy katolicy rozpoczynają zbiórkę na tiarę papieską dla Leona XIV

2026-03-03 13:40

[ TEMATY ]

Amerykanie

Stany Zjednoczone

tiara papieska

PrtScreen/YouTube

Nowo utworzona organizacja non profit Amici Vaticani rozpoczęła zbiórkę crowdfundingową na wykonanie tiary papieskiej, która będzie zawierać symbole katolickie i amerykańskie. Plan zakłada wręczenie jej papieżowi jako daru od katolików, gdy odwiedzi on w przyszłości Stany Zjednoczone.

„Historycznie rzecz biorąc, większość tiar papieskich była darami, zazwyczaj od rodzinnej diecezji papieża lub od wspólnot zakonnych, z którymi był związany” - powiedział Isaac Smith, konwertyta na katolicyzm i założyciel Amici Vaticani, w rozmowie z EWTN News.
CZYTAJ DALEJ

Śmierć „tego samego dnia”: kanadyjski raport o granicach „pomocy w umieraniu”

Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, że w 2023 roku w tej kanadyjskiej prowincji 65 osób zmarło w ramach programu „pomocy w umieraniu” (MAiD) tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Skala tych przypadków wywołała w Kanadzie poważną debatę.

Kanada zalegalizowała „Medyczną Pomoc w Umieraniu” w 2016 roku. Początkowo prawo przewidywało 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku, a wykonaniem procedury. W 2021 roku parlament zniósł ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. W praktyce oznacza to, że w niektórych przypadkach nie obowiązuje żaden minimalny czas namysłu. Jeśli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona nawet tego samego dnia. Raport MDRC pokazuje, że taka sytuacja nie jest marginalna, a w wielu przypadkach eutanazja wykonywana jest niemalże natychmiastowo.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję