Reklama

Missio - misericordiae

W styczniu 2004 r. z potrzeby serca zrodziło się Stowarzyszenie Misyjno-Charytatywne „Missio - Misericordiae”. Działa ono przy parafii pw. św. Andrzeja Apostoła w Chałupkach Dębniańskich

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Inspiratorem i założycielem Stowarzyszenia jest o. Zdzisława Grad - werbista, który od 16 lat posługuje na Madagaskarze. Przyjeżdżając na urlopy do rodzinnego Grodziska Dolnego, „zaraził” duchem misyjnym znajomych. Potem było kilka spotkań przy różnych okazjach i tak zrodziła się wspólnota ludzi świeckich, którzy pragną wspierać ludzi potrzebujących swoją modlitwą, ofiarą i konkretną pomocą materialną. Duchowym opiekunem Stowarzyszenia jest ks. Jan Szczepaniak, proboszcz parafii w Chałupkach Dębniańskich.
Członkowie Stowarzyszenia, a także wszyscy Ci, którym na sercu leży sprawa dzieła misyjnego spotykają się na Mszy św. w każdą trzecią niedzielę miesiąca o godz. 17 w kościele parafialnym w Chałupkach Dębniańskich, po której odbywa się spotkanie formacyjne.

Adopcja

O. Zdzisław Grad jest w stałym kontakcie z członkami Stowarzyszenia, wspiera ich swoją modlitwą, przesyła aktualne informacje dotyczące wydarzeń w jego malgaskiej diecezji. Zainicjował także kolejną akcję pod nazwą „Duchowa Adopcja Serca”. Projekt ten nastawiony jest na pomoc w zdobyciu wykształcenia dzieciom z najbiedniejszych rodzin na Madagaskarze. Adopcję duchową mogą podejmować: rodziny, osoby pojedyncze, grupy osób (firmy, instytucje). Każdy, kto podejmuje się adopcji, otrzymuje zdjęcie i imię dziecka. Zobowiązuje się także do: przyjęcia dziecka jako kolejnego członka swojej rodziny (choć fizycznie nieobecnego), modlitwy w intencji dziecka i misji, przekazywania kwoty pieniężnej na jego edukację (10 zł miesięcznie). Okres zobowiązania określony jest w zależności od możliwości osoby adoptującej (min.1 rok). W to wspaniałe dzieło, w niedługim okresie włączyła się bardzo duża grupa ludzi. Obecnie jest już około 600 zaadoptowanych malgaskich dzieci. Na pewno jeszcze wiele dzieci chciałoby być otoczonych opieką. Dlatego istnieje jeszcze możliwość zaangażowania się w „Duchową Adopcję Serca”. Nawiązaliśmy także kontakt z grupą misyjną z Poznania, która też podjęła duchową adopcję dzieci z Madagaskaru.

Regionalny kongres misyjny

Ponieważ nasza działalność misyjna zatacza coraz szersze kręgi w regionie Podkarpacia, Polsce, a także za granicami naszej Ojczyzny, zorganizowaliśmy w dniach 22-24 czerwca 2007 r. I Regionalny Kongres Misyjny, a w dniach 20-22 czerwca 2008 r. II Regionalny Kongres Misyjny. Miejscem spotkań była parafia Chałupki Dębniańskie i Zespół Szkół w Grodzisku Dolnym. Podczas tych dni modlili się z nami w czasie Mszy św.: o. Zdzisław Grad - werbista z Madagaskaru, ks. Jan Szczepaniak, o. Jan Grzywna OFM Conv., ks. Stanisław Nowak - michalita z Argentyny, ks. Marek Blecharczyk - misjonarz z Czadu w Afryce, s. Kinga Czerwonka, o. Ryszard Wajda i o. Jerzy Ryfa z Papui Nowej Gwinei. Szczególnym gościem ubiegłorocznego Kongresu był bp Marian Rojek, który swoją obecnością, słowem i modlitwą wspierał misjonarzy i wszystkich zaangażowanych w dzieło misyjne.
Wszyscy, którzy chcą przystąpić do projektu „Duchowa Adopcja Serca” czy pragną wesprzeć działalność misyjną mogą dokonywać wpłat na konto Stowarzyszenia Missio - Misericordiae: Bank Spółdzielczy O/Grodzisko Dolne. Numer konta: 94918 71024 2003 2000 0143 0001 lub podczas comiesięcznego spotkania Stowarzyszenia. W przypadku wpłat na Duchową Adopcję Dzieci prosimy o dopisek: Adopcja Serca i nr Dziecka.

Informacje o Stowarzyszeniu na stronie internetowej: www.misje.grodzisko.com

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pro memoria Kurii Metropolitalnej Łódzkiej

2026-03-13 13:38

[ TEMATY ]

Łódź

Archidieceja Łódzka

Archidiecezja Łódzka/archidiecezja.lodz.pl

Kuria Metropolitalna Łódzka informuje, że bp Zbigniew Wołkowicz pełni urząd Administratora Diecezjalnego Archidiecezji Łódzkiej do dnia kanonicznego objęcia Archidiecezji Łódzkiej przez nowego Arcybiskupa Metropolitę Łódzkiego kard. Konrada Krajewskiego.

Kuria Metropolitalna Łódzka w związku z mianowaniem na urząd Arcybiskupa Metropolity Łódzkiego Jego Eminencji Księdza Kardynała Konrada Krajewskiego dotychczasowego jałmużnika papieskiego, uprzejmie informuje, że Ksiądz Biskup Zbigniew Wołkowicz pełni urząd Administratora Diecezjalnego Archidiecezji Łódzkiej do dnia kanonicznego objęcia Archidiecezji Łódzkiej przez nowego Arcybiskupa Metropolitę Łódzkiego.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Niedziela Laetare: radość w środku postu. Skąd róż w liturgii?

2026-03-14 08:57

[ TEMATY ]

Niedziela

Niedziela

Karol Porwich/Niedziela

IV Niedziela Wielkiego Postu, zwana Niedzielą Laetare, przerywa pokutny charakter tego okresu subtelnym znakiem radości. W liturgii pojawia się wówczas rzadko używany kolor różowy, a sama niedziela przypomina o celu wielkopostnej drogi - świętowaniu zmartwychwstania Chrystusa. O teologicznym sensie tej tradycji, jej historii oraz o znakach, które pojawiają się w liturgii tego dnia, opowiada liturgista Dawid Makowski, koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”.

IV Niedziela Wielkiego Postu jest jedną z najbardziej charakterystycznych niedziel roku liturgicznego. To właśnie wtedy w liturgii pojawia się rzadki kolor różowy, a sama niedziela nosi nazwę Laetare.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję