Reklama

Myśl na tydzień - bp Krzysztof Nitkiewicz

2014-07-17 08:59

Bożena Sztajner/Niedziela

17.09.2018 – 24.09.2018 Każdy z nas potrzebuje duchowego przewodnika i opiekuna, który będzie go inspirował, doradzał w podejmowaniu decyzji, dodawał otuchy w trudnościach i pomagał powstawać z upadków.

10.09.2018 – 17.09.2018 Pan Bóg nie zadowala się świętowaniem i obrzędami. To człowiek tego potrzebuje, nierzadko dla zdobycia rozgłosu. Liczy się natomiast radykalne pójście za Chrystusem. Nie możemy zatrzymywać dla siebie naszego życia, ale mamy dzielić się nim z innymi.

20.08.2018 - 27.08.2018
Nie możemy pozostać jedynie na poziomie teoretycznym ani ograniczać głoszenia Ewangelii do określonych miejsc lub sytuacji. Nasze chrześcijańskie świadectwo nie powinno być uzależnione od tego, czy ktoś na nas patrzy, czy nie. Czy ktoś nas zauważy, pochwali albo czy uzyskamy jakieś wymierne korzyści.

13.08.2018 - 20.08.2018
Pielgrzymowanie przemienia pątników i tych, którzy się z nimi spotykają.

06.08.2018 - 13.08.2018
Jako chrześcijanie powinniśmy mieć pozytywne spojrzenie na nas samych, na innych ludzi i na świat. Naszym Zbawicielem, Obrońcą i Przewodnikiem jest przecież Chrystus.

30.07.2018 - 06.08.2018
Słowa modlitwy nie giną w potoku innych słów. One są zawsze wysłuchiwane przez Boga i pozwalają przebywać blisko Niego, a to daje radość i szczęście.

23.07.2018 - 30.07.2018
Można powiedzieć, że synonimem słowa „przebaczać” jest słowo „kochać”, przebaczam równa się kocham. Bez miłości przebaczenie pozostaje formułką, którą określają czasami wyroki sądu, z nakazem jej opublikowania w środkach masowego przekazu. Takie przebaczenie niczego nie zmienia na lepsze. Skonfliktowane osoby myślą o sobie tak samo negatywnie jak wcześniej, a może i gorzej. Tymczasem przebaczenie powinno prowadzić do tego, że od tej chwili jesteśmy znowu razem...

16.07.2018 - 23.07.2018
Obierając Chrystusa za Pana swojego życia, nie sposób jednak zatrzymać Go dla siebie. Nie można oddzielić Pana Jezusa od rzeczywistości ziemsko- ludzkiej przyjmującej wielorakie formy i obecnej w różnych miejscach. On – Syn Boży w niej żył przyjąwszy ludzkie ciało. Jest w niej nadal obecny i będzie dalej przebywał aż do końca świata. Taki jest sens Bożego wcielenia.

09.07.2018 - 16.07.2018
Odkrycie Bożej miłości owocuje radością, pokojem, miłością, która ogarnia cały świat.

02.07.2018 - 09.07.2018
Z różnych powodów słowo Boże nie dociera do naszych uszu. Nierzadko słyszymy tylko to, co chcemy usłyszeć. Innym znów razem słowo Boże jest zagłuszane. Rośnie także liczba osób, które w ogóle nie słyszały, albo nie są w stanie go zrozumieć, właściwie zinterpretować.

25.06.2018 - 02.07.2018
Kapłan ma żyć dla wszystkich, kochać każdego. Jakże to czasami trudne, nieraz wydaje się wręcz niemożliwe, kiedy jesteśmy pomawiani i wyśmiewani. Ile osób ma na ustach piękne słowa, w ręku kwiaty, a za plecami spiskują przeciwko tobie. Szukajmy wówczas schronienia w sercu Pana Jezusa, przytulmy się do Maryi – Matki Kapłanów. Uczyńmy to nie dlatego, żeby uratować nasze dobre imię, czy nawet życie, ale żeby nie przestać kochać.

18.06.2018 - 25.06.2018
Jeśli najważniejsze jest niewidoczne dla oczu, to rzeczywistość Kościoła, gdzie łaska Boża dokonuje cudów dyskretnie i bez rozgłosu, wydaje znacznie więcej owoców, niż te które możemy zobaczyć oczami.

04.06.2018 - 11.06.2018
Trzeba z optymizmem patrzeć w przyszłość, gdyż nie zabraknie nam Chrystusowej łaski. Ta świadomość powinna jednocześnie rozpalać nasz zapał, zwiększać gorliwość.

28.05.2018 - 04.06.2018
Zadaniem Kościoła, duchownych i świeckich jest przypominanie, ukazywanie i obrona prawdy o małżeństwie i rodzinie.

21.05.2018 - 28.05.2018
Zrobienie Bogu należnego miejsca w naszym życiu, w narodzie i świecie, jest warunkiem ładu i pokoju.

14.05.2018 - 21.05.2018
Wszystko, co posiadamy, jest niezasłużonym darem, jaki otrzymaliśmy z Bożych rąk, jest darem, który ma służyć całej społeczności ludzkiej.

07.05.2018 - 14.05.2018
Kościół jest coraz piękniejszy także dzięki wam. Młodość zawsze jest piękna. Kościół był i pozostanie do końca świata domem otwartym dla każdego.

30.04.2018 - 07.05.2018
Powinniśmy iść z Chrystusem i Dobrą Nowiną do tych, którzy się z nas naśmiewają, upokarzają, przeszkadzają czy przypisują najgorsze zbrodnie. Podobnie jak niegdyś w starożytnym pogańskim Rzymie, kiedy działo się coś złego, winni byli chrześcijanie.

16.04.2018 - 23.04.2018
Potrzebujemy radykalnego odrodzenia, rekonstrukcji naszej osobowości. Świat wmawia nam, że możemy zbawić się sami, że sami jesteśmy w stanie pokonać zło, zaradzić wszelkim problemom, ale to jest tylko kłamliwa propaganda. Taką możliwość daje nam Chrystus zmartwychwstały, którego spotykamy w sakramentach świętych, w Ewangelii i we wspólnocie Kościoła.

09.04.2018 - 16.04.2018
Pismo Święte powinno stanowić centrum życia chrześcijańskiego. Sam Bóg przemawia do człowieka z kart Pisma Świętego, pozwalając mu się poznać i prowadząc go najpewniejsza droga do zbawienia.

03.04.2018 - 10.04.2018
Każda niedziela jest pamiątką Zmartwychwstania. Jeżeli będziemy przeżywali ją po chrześcijańsku, uczestnicząc w liturgii Mszy św. i powstrzymując się od pracy, spotkamy Chrystusa zmartwychwstałego podobnie jak Maria Magdalena i Apostołowie, a On obdarzy nas nowym życiem.

12.03.2018 - 19.03.2018
W tej duchowej wędrówce bardzo pomocne jest nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Ono polega nie tylko Na rozważaniu Męki Pańskiej, na towarzyszeniu cierpiącemu Chrystusowi, ale każe spojrzeć w głąb własnej duszy.

05.03.2018 - 12.03.2018
W nabożeństwie Drogi Krzyżowej nie chodzi o kultywowanie cierpiętnictwa, lecz o to, aby towarzysząc Chrystusowi widzieć, przeżywać i zwracać się ku Bożemu Miłosierdziu.

26.02.2018 - 05.03.2018
Bóg mówi, że mamy wszystkich kochać. Trzeba pokochać również osoby żyjące na peryferiach społeczeństwa, pokochać będących w konflikcie z prawem Bożym i prawem ludzkim. Umiłować ich z całego serca, potępiając złe czyny, które popełnili. Skarcić, a jednocześnie pomóc wyzwolić się z więzów zła, wyleczyć się z niego, szczególnie gdy mamy do czynienia z recydywą i patologiami.

19.02.2018 - 26.02.2018
Zapłaczmy nad sobą. Uznanie własnych win i skrucha otwierają serce na interwencje miłosiernego Boga, aby je oczyścił i dał nowe spojrzenie.

12.02.2018 - 19.02.2018
Okres Wielkiego Postu daje szczególną szansę odkrycia prawdy o sobie, zobaczenia siebie w całej ostrości i wyrazistości. Może przynajmniej zapali się nam czerwona lampka, taka duchowa kontrolka, która będzie niepokoiła i zachęcała do podjęcia jakiegoś działania. W przeciwnym razie nigdy nie podniesiemy się z upadku i nie skorzystamy z Bożego Miłosierdzia. Zamiast tracić energię na robienie dobrego wrażenia zainwestujmy wszystkie nasze siły w bycie dobrymi ludźmi.

05.02.2018 - 12.02.2018
Musimy widzieć współczesne problemy, stawiać właściwe diagnozy i podejmować działania zgodne z magisterium Kościoła. Zacząć od tego, co udało się przed laty, a jednocześnie otworzyć się bezgranicznie na natchnienia Ducha Świętego.

29.01.2018 - 05.02.2018
Radując się Chrystusem, mamy iść z Nim i z Jego Dobra Nowina do świata. Do ludzi myślących podobnie jak my, do naszych współwyznawców, abyśmy się wzajemne umacniali i utwierdzali w wierze. Mamy iść również do naszych Sióstr i Braci, nieznajacych jeszcze z różnych powodów Chrystusa. Iść i dzielić się skarbem, który przypadł nam w udziale.

22.01.2018 - 29.01.2018
Chrystus nie poprzestawał na pięknych słowach, ale wyrażał zawsze swoją miłość konkretnymi czynami.

15.01.2018 - 22.01.2018
Potrzebujemy uzdrowienia, abyśmy nie żyli tylko dla siebie, lecz na wzór Chrystusa potrafi li kochać sercem niepodzielnym, miłością ofiarną, wolną od ograniczeń i lęków.

08.01.2018 - 15.01.2018
Bóg przebacza nam wszystkie winy i okazuje miłosierdzie. Wskazuje kierunek codziennej wędrówki i wypełnia swoja mocą nasza niemoc.

25.12.2017 - 01.01.2018
Betlejemskie Światło Pokoju zgromadziło nas razem, a jednocześnie połączyło z milionami ludzi w Ojczyźnie i na świecie. Oby nas zawsze tak łączyło i nie stało się kolejnym pustym gestem.

11.12.2017 - 18.12.2017
Chrześcijanin musi być gotowy podzielić się z tymi, którzy są w potrzebie, podzielić się w sposób całkowicie bezinteresowny.

04.12.2017 - 11.12.2017
Odkrycie Bozej miłosci prowadzi do miłosierdzia wobec bliznich. Człowiek, który tego nie dostrzega i nie wierzy w Boze miłosierdzie, jest pograzony w smutku, który przeradza sie w rozpacz i nienawisc do wszystkich.

27.11.2017 - 04.12.2017
Okres Adwentu jest wspaniałą okazją do odkrycia tej niezwykłej rzeczywistości przez wewnętrzne wyciszenie, refleksję i modlitwę. Przez unikanie powierzchowności, rutyny i pośpiechu.

20.11.2017 - 27.11.2017
Prawdziwa miara sprawiedliwości i dobrobytu są piękne i szczęśliwe rodziny.

13.11.2017 - 20.11.2017
Człowiek nigdy nie jest tak ubogi, jak wtedy – gdy zaczyna rozumieć, że brakuje mu wszystkiego. Jednocześnie nigdy nie jest tak bogaty, jak wówczas – gdy z tego ubóstwa wyciąga ręce do Chrystusa i otwiera przed Nim serce.

30.10.2017 - 06.11.2017
Takie momenty jak święto odzyskania niepodległości wydobywają nas ze świata własnych spraw i problemów, a także z wrogich sobie bastionów.

23.10.2017 - 30.10.2017
Korzystając z rzeczy doczesnych, człowiek nie może jednak stracić odniesienia do Boga.

02.10.2017 - 09.10.2017
Postawa Maryi na weselu w Kanie Galilejskiej zachęca nas do tego, abyśmy czuli się odpowiedzialni za innych.

25.09.2017 - 02.10.2017
Różaniec spaja fundamenty naszych parafii, w których nieraz brakuje wielu rzeczy. Na szczęście są Kółka Różańcowe. One dają parafiom żywotność.

18.09.2017 - 25.09.2017
Drodzy młodzi, chociaż wasza liczba tutaj robi wrażenie, bo jest was naprawdę wielu, to jednak jesteście mniejszością w odniesieniu do całego środowiska ludzi młodych. Jesteście jednak mniejszością kreatywna, która wpływa na życie świata, na współczesne obyczaje. Wasz entuzjazm, pragnienie dobra i piękna zaniesie do środowisk, z których pochodzicie. Niech przeżycie jedności z Chrystusem i między sobą przynosi w waszym życiu wiele dobrych owoców.

04.09.2017 - 11.09.2017
Chrystus nas miłuje i ma na uwadze jedynie nasze dobro, dlatego powierza nas swojej Matce. Jeżeli uznamy Maryję za swoją Matkę, jeżeli Ją pokochamy całym sercem i pójdziemy Jej śladami, staniemy się podobni do Chrystusa.

28.08.2017 - 04.09.2017
Przeciwieństwem wiary nie są wątpliwości religijne, nie jest nawet ateizm, ale oddawanie czci bożkom, bez względu na to, czy to będą ludzie, czy rzeczy. Przeciwieństwem wiary jest odejście od prawdziwych wartości i kierowanie się doraźnymi impulsami i potrzebami. Przeciwieństwem wiary jest pogrążenie się w nocy pogaństwa.

21.08.2017 - 28.08.2017
Pielgrzymowanie sprzyja bardziej ewangelicznemu stylowi życia. Patrząc na was, już widać tego rezultaty – wspaniałe owoce pomimo zmęczenia, dolegliwości i różnych problemów. Trudno pozostać obojętnym wobec takiego świadectwa. Ono skłania do refleksji, pobudza do dobrych czynów. To również jest ewangelizacja, niesienie światła Ewangelii, jej uzdrawiającej mocy.

14.08.2017 - 21.08.2017
Drodzy pielgrzymi, jesteście znakiem ufności w Bożą Opatrzność i w siłe wspólnoty, znakiem, który skłania do refleksji i budzi podziw. W ten sposób umacniacie swoja wiarę i cały Kościół, jesteście umocnieniem dla każdego z nas. Pragniemy włączyć się w wasze świadectwo poprzez modlitwę i pomoc świadczoną na pielgrzymim szlaku.

07.08.2017 - 14.08.2017
Pielgrzymi, będziemy zawsze z wami w deszczu i w żarze słońca, w radości i w znużeniu, wierząc głęboko, że wasz trud wyda wiele wspaniałych owoców.

31.07.2017 - 07.08.2017
Chociaż jesteśmy kruchymi istotami, każdy z ochrzczonych otrzymał od Chrystusa misję prorocką i powinien ją wypełniać zgodnie z wolą Bożą oraz w sposób określony przez zwierzchnią władzę Kościoła.

24.07.2017 - 31.07.2017
Jedynie starając się żyć zgodnie z nauką Ewangelii w sposób bezwarunkowy, możemy w niej zasmakować, a ona staje się do tego stopnia pasja, ze wychodzimy z chrześcijańskim świadectwem do innych.

17.07.2017 - 24.07.2017
Dla wielu osób Bóg stał się idea, która można przyjąć lub odrzucić, jednak nie ma ona większego wpływu na życie. Jego kierunek oraz formy wyznaczają natomiast konsumpcja i postęp techniczny. Są one jednak dalece niewystarczające w stosunku do oczekiwań człowieka.

10.07.2017 - 17.07.2017
Kościół jest wspólnota zbawienia, w której jedni służą drugim, każdy zgodnie z własnym stanem i funkcja. Wymiar duchowy Kościoła idzie w parze z jego widzialnymi strukturami, charyzmaty z władza, doczesność z wiecznością.

03.07.2017 - 10.07.2017
Misja jednania jest chrześcijańskim powołaniem i obowiązkiem. Dotyczy każdego, od najmłodszych po najstarszych. Szczególnie bliska powinna być kapłanom, teologom, siostrom zakonnym, studentom teologii.

26.06.2017 - 03.07.2017
Trzeba nam wspólnie dziękować za łaskę zbawienia, a jednocześnie pokornie prosić o przebaczenie i wielkodusznie przebaczać.

19.06.2017 - 26.06.2017
Chrystus wzywa nas dzisiaj do wytrwałości, do cierpliwości w dawaniu chrześcijańskiego świadectwa życia przez miłosierdzie i mówi: „Ufajcie, «miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat»”.

12.06.2017 - 19.06.2017
Miłość powinna być znakiem rozpoznawczym każdego chrześcijanina. Musimy leczyć się z egoizmu, podłości i znieczulicy.

05.06.2017 - 12.06.2017
Współczesny człowiek jest zdominowany przez różnego rodzaju pragnienia, odczucia oraz przez świat, który angażuje go bez reszty. Pielgrzymka jest szansa na odzyskanie harmonii wewnętrznej oraz tej w relacjach z innymi ludźmi.

29.05.2017 - 05.06.2017
Duch Święty zstępuje na nas w Kościele, w jego sakramentach, On porusza i poucza przez Pismo Święte, które jest Słowem życia. Otwórzmy się na Jego tchnienie.

22.05.2017 - 29.05.2017
Fatima jest zachęta do tego, by poświęcić się drugiemu człowiekowi. Bez ludzi ofiarnych nie ma mowy o szczęściu, o harmonii, o pokoju.

15.05.2017 - 22.05.2017
Maryja była wierna Chrystusowi zarówno jako Matka, jak i Ta, która pierwsza uznała w Nim Bozego Syna.

08.05.2017 - 15.05.2017
Szkoła powinna współdziałać z Kościołem. Bez dobrej szkoły naród nie ma przyszłości.

01.05.2017 - 08.05.2017
Pokładamy ufność w Bożym Miłosierdziu, liczymy na nie, ale jego wymiar zawsze nas zaskakuje.

24.04.2017 - 01.05.2017
Bądźcie apostołami umiłowania Pisma Świętego.

17.04.2017 - 24.04.2017
Prawda o Bożym Miłosierdziu jest czymś niezwykłym, a zarazem naturalnym, gdyż Bóg był, jest i zawsze będzie miłosierny. Z kolei każdy człowiek potrzebuje stale Bożego Miłosierdzia, a nie tylko od czasu do czasu. Potrzebuje także miłosierdzia ze strony innych ludzi, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i wspólnotowym.

03.04.2017 - 10.04.2017
Pan Jezus nazywa grzech po imieniu i piętnuje złe czyny, jednak nigdy nie potępia człowieka, który je popełnił. Jeśli karci, to skarcenie ma charakter wychowawczy, leczniczy. Nie jest odrzuceniem, ale daniem szansy, żeby wszystko w naszym sercu wróciło na właściwe miejsce

27.03.2017 - 03.04.2017
Zachodzi potrzeba dalszego budowania wspólnoty Kościoła lokalnego przez ustawodawstwo partykularne, które przy uszanowaniu bogactwa różnych miejscowych tradycji, poszerzy płaszczyznę wspólnotowego przeżywania wiary.

20.03.2017 - 27.03.2017
Dla chrześcijanina najważniejsza jest jedność z Chrystusem, gdyż to ona stanowi gwarancję zbawienia.

13.03.2017 - 20.03.2017
Prośmy Pana Jezusa, żeby chwycił nas mocno za rękę i poprowadził właściwą drogą. Potrzebujemy przewodnictwa Chrystusa i Jego wsparcia, aby sprostać wyzwaniom, jakie przed nami stoją.

27.02.2017 - 06.03.2017
Okres Wielkiego Postu daje szczególna szanse odkrycia prawdy o sobie, zobaczenia siebie w całej ostrości i wyrazistości.

20.02.2017 - 27.02.2017
Praktyka chrześcijańskiego miłosierdzia polega nie tylko na dobrych uczynkach, ale i na modlitwie za tych, którzy upadli, pobłądzili. Często nie potrafią wydostać się z ciemności, zerwać z siebie łańcuchów zła; bywa, ze nie zdają sobie nawet sprawy z własnego położenia.

13.02.2017 - 20.02.2017
Bóg oczekuje, abyśmy byli Jego współpracownikami w dziele zbawienia świata.

06.02.2017 - 13.02.2017
Do pełnienia służby publicznej potrzeba wielkiego serca, o które trzeba stale prosić Boga.

30.01.2017 - 06.02.2017
Podziały wśród chrześcijan są grzechem, a ekumenizm jest próbą przezwyciężenia tego grzechu. Przecież Chrystus w przededniu swojej Męki modli się o jedność swoich uczniów. Modląc się razem, rozmawiając ze sobą i współdziałając z innymi chrześcijanami, wypełniamy wolę samego Chrystusa.

23.01.2017 - 30.01.2017
Prawda o Bożym Miłosierdziu powinna w dalszym ciągu nieść radość, otuchę i silę, a także inspirować relacje społeczne. Jest ona czymś niezwykłym, a zarazem naturalnym, gdyż Bóg był, jest i zawsze będzie miłosierny. Z kolei każdy człowiek potrzebuje stale Bożego Miłosierdzia, a nie tylko od czasu do czasu. Potrzebuje go także ze strony innych ludzi, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i wspólnotowym.

16.01.2017 - 23.01.2017
W Kościele każdy ma swoje miejsce oraz zadania, i w ten sposób służy braciom.

09.01.2017 - 16.01.2017
Idziemy na spotkanie Chrystusa razem, bo we wspólnocie jest łatwiej być człowiekiem wierzącym.

02.01.2017 - 09.01.2017
Pośród tych ciemności, których symbolem jest betlejemska noc, Bóg wskazuje nam ratunek w swoim Synu, który przyjął ludzkie ciało i narodził się w mieście Dawida.

26.12.2016 - 02.01.2017
Cechą każdego chrześcijanina powinno być podobieństwo do Chrystusa w myślach, słowach i czynach, bez wzgledu na status społeczny, sprawowany urząd, funkcję czy czas.

12.12.2016 - 19.12.2016
Pan Jezus zaprosił nas do współpracy w dziele zbawienia, polecił iść i głosić Ewangelię, wyprowadzać z błędu i wskazywać właściwą drogę.

05.12.2016 - 12.12.2016
Jako chrześcijanie otrzymaliśmy wielkie dziedzictwo: skarby wiary, Słowa Bożego, sakramentów, świętych i błogosławionych, skarby kultury.

28.11.2016 - 05.12.2016
Odkrycie Bożej miłości prowadzi do miłosierdzia wobec bliźnich.

21.11.2016 - 28.11.2016
Jeżeli szkoła będzie uczyła miłości, przebaczenia i szacunku dla drugiej osoby, życie stanie się piękniejsze, a z nim cała nasza ojczyzna.

14.11.2016 - 21.11.2016
Wiara nie jest czymś abstrakcyjnym, oderwanym od rzeczywistości. Wiara to życie ze świadomością, ze stwórca i rządca wszystkiego jest Bóg, który pragnie naszego szczęścia. Dlatego troska o umocnienie wiary owocuje pięknem człowieczeństwa, wyraża się w miłości do drugiego człowieka i do wspólnoty ludzkiej – ziemskiej ojczyzny.

07.11.2016 - 14.11.2016
Nasza ojczyzna jest symbolem i zapowiedzią ojczyzny niebieskiej, do której prowadzi nas Chrystus.

31.10.2016 - 07.11.2016
Jako uczniowie Chrystusa nie możemy zaakceptować tego, że ludzie, którzy ulegli złu, stają się jeszcze gorsi, biedni pogrążają się w większej nędzy, a smutni w rozpaczy. Nie możemy przyglądać się temu biernie. Mamy podejmować działania, które wprowadzą zmiany na lepsze, nawet jeśli w pierwszej chwili mogą się one wydawać mało istotne.

24.10.2016 - 31.10.2016
Święty Augustyn naucza, że chrześcijańskie życie jest poszukiwaniem Boga, śmierć to spotkanie z Nim, a życie wieczne polega na Jego posiadaniu. Nieuniknioność śmierci każe nam zmierzyć się z prawdą o samych sobie. Tak, gdyż obecna nasza egzystencja jest zadatkiem wieczności.

17.10.2016 - 24.10.2016
Wiadomość o tym, jak bardzo Bóg mnie kocha, musi dotrzec do mojego serca i umysłu. To zmienia wszystko.

10.10.2016 - 17.10.2016
Zamiast bawić się w to, kto kogo bardziej wystraszy i propagować brzydotę, kicz i mroczne rytuały, spójrzmy raczej na sympatyczne i uśmiechnięte twarze świętych.

03.10.2016 - 10.10.2016
Pielęgnowanie tradycji jest jak budowanie wieży w wymiarze nie tylko teraźniejszości i przyszłości, ale także w wymiarze eschatologicznym – w drodze do wieczności.

26.09.2016 - 03.10.2016
Jako chrześcijanie powinniśmy mieć pozytywne nastawienie do drugiego człowieka, do problemów pojawiających się na naszej drodze, pozytywne nastawienie do świata. Mamy za przykładem Maryi być bardziej na „tak” niż na „nie”.

19.09.2016 - 26.09.2016
Rodzina jest prawdziwym arcydziełem Boga. Jesteście nim wy – małżonkowie, rodzice, dzieci, dziadkowie złączeni więzami pięknej miłości na wzór Chrystusa, Boskiego Oblubieńca, i Kościoła, jego oblubienicy.

12.09.2016 - 19.09.2016
Kariera w pozytywnym tego słowa znaczeniu powinna polegać na jak najlepszym wykorzystaniu swoich talentów i zdolności dla dobra własnego i społeczeństwa. Owocem tego będzie wytworzone dobro i wewnętrzna satysfakcja.

05.09.2016 - 12.09.2016
Przygotowanie do życia w małżeństwie i rodzinie ma zmierzać do uświadomienia przyszłym małżonkom bezgranicznej Bożej miłości, jaka objawiła się na krzyżu Chrystusa, aby mogli naśladować tę miłość w codziennych relacjach. Dlatego przekazywanie potrzebnej wiedzy należy połączyć z formacją duchową, z modlitwą i z Eucharystią.

29.08.2016 - 05.09.2016
Misjonarze nie szukają ani własnej chwały, ani ucieczki z diecezji do lepszego świata. Są błogosławieństwem nie tylko dla młodych, lokalnych Kościołów, w których posługują, ale i dla nas w Polsce. Ich przykład pociąga, owocuje nowymi wyjazdami na misje i wiekszym zaangażowaniem w dzieło głoszenia Ewangelii.

22.08.2016 - 29.08.2016
Ojciec Święty chce przenieść ciężar pracy duszpasterskiej na peryferia. Tam też są ludzie potrzebujący drugiego człowieka, potrzebujący miłosierdzia.

15.08.2016 - 22.08.2016
Następuje niebezpieczna, wręcz destrukcyjna fuzja tego, co wirtualne, i tego co, istnieje naprawdę. Tymczasem święci mówią nam, że o wiele piękniejsze jest życie w realnym świecie, mierzenie się z jego problemami i z własną słabością.

08.08.2016 - 15.08.2016
„Pielgrzymki są Bożym błogosławieństwem dla tych, którzy w nich podążają osobiście, ale i dla całej wspólnoty wierzących”.

01.08.2016 - 08.08.2016
Często zapominamy o tym, że Kościół w Polsce jest tylko cząstka Kościoła powszechnego i że od innych wiernych, od ludzi innych narodowości możemy się naprawdę wiele nauczyć.

18.07.2016 - 25.07.2016
Ojciec Święty Benedykt XVI powiedział kiedyś, że ludzie głęboko wierzący mogą wydawać się być mniejszością, ale są z pewnością mniejszością kreatywną. Mniejszością kreatywną, która wpływa na życie świata, na współczesne obyczaje. Wasz entuzjazm, pragnienie dobra i piękna zanieście do środowisk, z których pochodzicie.

11.07.2016 - 18.07.2016
Brak miłości leży u podstaw wielu obecnych problemów w przestrzeni społecznej, w polityce, w relacjach międzynarodowych.

04.07.2016 - 11.07.2016
Im bliżej jesteśmy Chrystusa, tym bardziej zbliżamy się do siebie.

27.06.2016 - 04.07.2016
Kapłan, składający in persona Christi, Najświętszą Ofiarę, musi być gotowy poświęcić całkowicie swoje życie tym, którzy zostali mu powierzeni.

13.06.2016 - 20.06.2016
Pełnijcie dzieła miłosierdzia i bądźcie dyspozycyjni dla Kościoła i dla ludzi. Wiernie trwajcie przy Chrystusie.

06.06.2016 - 13.06.2016
Jeżeli będziemy trwali przy Chrystusie, On nas nie opuści i uzdolni do rzeczy niezwykłych. Da nam siłę wytrwania w dobrych zamiarach i działaniach, pomimo naszych ograniczeń i nieprzychylnych okoliczności.

23.05.2016 - 30.05.2016
Pobożność maryjna należy do alfabetu wiary za pomocą, którego kształtujemy i wyrażamy naszą relację z Bogiem. „Ksiegi łask” prowadzone przy sanktuariach, odnotowują nieprzerwanie przypadki uzdrowień duszy i ciała, mówią o uratowanych rodzinach i o tych, którzy znaleźli cudowne ocalenie.

16.05.2016 - 23.05.2016
Niech niepełnosprawni będą zawsze obecni w naszych sercach, niech staną się dla nas najdrożsi i najbliżsi.

02.05.2016 - 09.05.2016
W jedności rodziny i jej umocnieniu widzimy wzmożenie jedności narodu, a naród składa się z rodzin i dlatego trzeba pracować nad umocnieniem rodziny.

25.04.2016 - 02.05.2016
Wspaniałą okazją do umocnienia relacji pomiędzy małżonkami, rodzicami, dziećmi i parafią, są chrzest, Pierwsza Komunia św., bierzmowanie oraz zawarcie małżeństwa.

18.04.2016 - 25.04.2016
W roku 1050-lecia Chrztu Polski podkreśla się często, że z chwilą jego przyjęcia dołączyliśmy do kręgu cywilizacji zachodniej. To jest jak najbardziej prawdziwe, ale niepełne, bo nasi przodkowie otrzymali znacznie więcej. Ewangelia stanowi drogę do życia wiecznego. Ona niesie ze sobą wartości uniwersalne, niezależnie od okoliczności. Te wartości były, są i będą najlepsze dla człowieka w wymiarze indywidualnym i wspólnotowym.

11.04.2016 - 18.04.2016
Żyjemy w czasach Ducha Świętego, w epoce Jego natchnień i charyzmatów. Podobnie jak Apostołowie spotykamy Chrystusa Zmartwychwstałego, a właściwie to On nas odnajduje, przychodzi do nas w różnych życiowych okolicznościach.

04.04.2016 - 11.04.2016
Autentyczność przeżywania wiary w Zmartwychwstanie wyraża się m.in. w budowaniu jedności. Chrześcijanie mogą różnić się poglądami, ale w imię Chrystusa zmartwychwstałego muszą unikać agresji. Mają budować, a nie burzyć.

07.03.2016 - 14.03.2016
Człowiek potrzebuje w życiu momentów zatrzymania i refleksji, aby przemyśleć ważne aspekty swojej codzienności. W dobrym przeżyciu tego czasu pozwalają jałmużna, modlitwa i post, czyli wyrzeczenie.

29.02.2016 - 07.03.2016
Pokuta podoba się Bogu, gdyż oznacza dostrzeżenie zła, jakie niesie grzech oraz potrzebę zadośćuczynienia za popełnioną winę. Jest jednocześnie pomocna w leczeniu skutków grzechu. One są niestety długotrwałe, dotkliwe i niebezpieczne: osłabienie woli, rozbudzone pożądania, niewłaściwe nawyki. Jeśli je zlekceważymy będą niczym pasożyty wyczerpywały siły i wprowadzały do serca smutek, stając się korzeniem nowego zła.

22.02.2016 - 29.02.2016
Wielki Post jest wędrówką od głowy posypanej popiołem do stóp obmywanych w Wielki Czwartek. Mamy czterdzieści dni na pokonanie odległości nie większej niż dwa metry. Pozornie nic prostszego. Czasami jednak może nie starczyć życia, aby zrozumieć, iż za przykładem Chrystusa powinniśmy służyć innym.

08.02.2016 - 15.02.2016
Potrzeba nam proroków, którzy będą przypominali Bożą naukę i świadczyli własnym życiem o tym, że tylko ona daje gwarancję prawdziwego szczęścia.

01.02.2016 - 08.02.2016
Istotne są racje polityczne, ekonomiczne, osobiste, jednak chrześcijanin nie powinien rezygnować ani na chwilę z perspektywy wiary.

25.01.2016 - 01.02.2016
Nie możemy dzielić ludzi na lepszych i gorszych, tworzyć jakieś własne środowisko patrzące z góry na innych. Mamy wychodzić do każdego człowieka z otwartymi ramionami.

11.01.2016 - 18.01.2016
W Sandomierzu mamy spore doświadczenie w przyjmowaniu osób bezdomnych czy pozbawionych wszystkiego, co jest potrzebne do życia. Powodzie, które nawiedziły miasto, szczególnie ta w 2010 r., nauczyły nas, co to znaczy solidarność z innymi.

28.12. 2015 - 04.01.2016
Praktyka chrześcijańskiego miłosierdzia polega nie tylko na dobrych uczynkach, ale i na modlitwie za tych, którzy upadli i pobłądzili.

07.12. 2015 - 14.12.2015
1050. rocznica Chrztu Polski jest dobra okazja do sporządzenia „raportu o stanie naszej wiary”.

30.11.2015 - 07.12.2015
W celu umocnienia, ożywienia naszej wiary, musimy ciągle na nowo odkrywać prawdę o Bożym Miłosierdziu. Miłosierdziu, które przez Chrystusa udziela się nieustannie światu, ogarnia świat.

23.11.2015 - 30.11.2015
Potrzebujemy Maryi, by otwierała nasze serca na Boże Miłosierdzie.

16.11.2015 - 23.11.2015
Pan Jezus odrzuca logikę piaru. Odrzuca efekciarstwo. Jego interesują przede wszystkim nasze prawdziwe intencje, to co nosimy w sercu.

09.11.2015 - 16.11.2015
Świętość jest czymś w rodzaju ekstremalnej wspinaczki po pionowej ścianie.

2.11.2015 - 09.11.2015
Ludzie, którzy w swoim życiu utożsamili się całkowicie z_ Chrystusem, podobnie jak On fascynują i pociągają.

26.10.2015 - 02.11.2015
Wiara ma nas wspierać w poszukaniu prawdy i w konsekwentnym podążaniu za nią.

19.10.2015 - 26.10.2015
Jeżeli nasze życie religijne będzie głębokie, a patriotyzm autentyczny, wówczas nikt nam nie narzuci nowej religii, nikt nie odbierze suwerenności.

12.10.2015 - 19.10.2015
Modlitwa różańcowa wyprasza nam pomoc w trudnościach i pokusach, wlewa do serca pokój, pozwala zrozumieć wole Bożą i ją wypełniać.

5.10.2014 - 12.10.2014
Ważną role odgrywają katolickie poradnie rodzinne i inne placówki prorodzinne. Pełniąc funkcje informacyjna, wychowawcza, terapeutyczna, wychodzą one naprzeciw potrzebom narzeczonych, małżonków, dzieci.

28.09.2015 - 5.10.2015
Różaniec buduje relacje duchowe i społeczne. Jego paciorki, jak ogniwa łańcucha, łącza ludzkość z Bogiem i ludzi miedzy sobą.

21.09.2015 - 28.09. 2015
Uczmy się kochać od Chrystusa. Nie stawiajmy granic miłości, bez różnicy czy to będą małe czy duże sprawy.

14.09.2015 - 21.09. 2015
Musimy uderzyć się w piersi, bo chociaż staramy się na różne sposoby pomagać potrzebującym, moglibyśmy zrobić więcej.

07.09. 2015 - 14.09. 2015
Bądźcie solidarni z chrześcijanami, którzy z powodu wiary w Boga, z powodu wierności Ewangelii doświadczają męczeństwa na Bliskim Wschodzie, w Afryce i innych częściach świata

31.08.2015 - 07.09.2015
Polska wieś jest nadal strażniczka wiary, a przez to również wartości moralnych, szlachetności, solidarności. Niech tak będzie nadal.

24.08.2015 - 31.08.2015
Wniebowzięcie Matki Bożej z duszą i ciałem ukazuje prawdę o człowieku i o jego powołaniu.

10.08.2015 - 17.08.2015
Aborcja i metoda zapłodnienia in vitro to dwie rzeczy na pierwszy rzut oka sobie przeciwne, jednakże i w jednym, i w drugim przypadku deptane jest życie ludzkie, dar Stwórcy, poczęty człowiek. Przecież te «zarodki» to ludzie. Aby mógł się narodzić w ten sposób jeden człowiek, może umrzeć kilkunastu lub kilkudziesięciu innych. Szkoda, że tak mało się o tym mówi.

03.08.2015 - 10.08.2015
Szukajcie zawsze oparcia we wspólnocie. Bliskość innych, którzy tak samo zaufali Chrystusowi i wyznają podobne ideały jest wielką pomocą, najlepszym środkiem na zniechęcenie, lek i trudności.

27.07.2015 - 03.08.2015
Okazujcie zawsze serce skrzywdzonym i poszkodowanym. Bądźcie przykładem pięknego człowieczeństwa dla tych, którzy zagubili się i popełnili zło. Troszczcie się o dobro wspólne w wymiarze narodowym i lokalnym.

20.07.2015 - 27.07.2015
Nawet jeśli ktoś deklaruje się jako osoba niewierząca, posiada to wewnętrzne światło, które mu przypomina o odwiecznym, uniwersalnym i nienaruszalnym prawie. A ono nakazuje: czyń dobro i unikaj zła. Czyń dobro w każdym miejscu. Unikaj zawsze zła, przeciwstawiaj się złu.

13.07.2015 - 20.07.2015
Oaza pomaga otworzyć szerzej serce, aby było w nim miejsce dla Boga i dla drugiego człowieka.

06.07.2015 - 13.07.2015
Polska staje sie coraz bardziej srodowiskiem wielokulturowym. Musimy zdawac sobie z tego sprawe, ze taki jest dzisiejszy swiat.

22.06.2015 - 29.06.2015
Jeżeli wierzę, staję się narzędziem Bożym.

15.06.2015 - 22.06.2015
W dzisiejszym świecie za bardzo koncentrujemy się na zmianie systemów i struktur, zbyt wielką wagę przywiązujemy do osób pełniących konkretne funkcje, a za mało czasu poświęcamy przemianie serc.

08.06.2015 - 15.06.2015
Chcemy strzec i rozwijać w naszych sercach przykład serca Chrystusowego, tak jak Maryja strzegła w swoim sercu Słowo Boże. Niech nasze serca prowadzą dialog, rozmawiają z Sercem Chrystusa.

01.06.2015 - 08.06.2015
Duch Święty daje entuzjazm wiary, entuzjazm posługi, bez którego trudno byłoby głosić skutecznie Ewangelię.

18.05.2015 - 25.05.2015
Powołaniem diakona jest służba, którą należy realizować poprzez dzieła miłości.

11.05.2015 - 18.05.2015
Wiara nie jest czymś oderwanym od życia. Wiara to przylgniecie do Boga W domu rodzinnym, szkole, miejscu pracy, w dobrym i złym.

04.05.2015 - 11.05.2015
Jeżeli zauważymy, że ktoś rozważa możliwość wstąpienia do seminarium, albo posiada ku temu predyspozycje, decydującą rolę będzie miała wtedy zachęta ojca i matki, kapłana, czy katechety.

27.04.2015 - 04.05.2015
Niech krzyż będzie dla was duchową mocą przez całe życie. Byście w tym znaku widzieli zawsze nadzieję na lepsze jutro oraz źródło łaski i miłości.

20.04.2015 - 27.04.2015
Każda parafia jest miejscem szczególnej obecności Chrystusa Zmartwychwstałego i Jego znakiem. Jest wieczernikiem podobnym do jerozolimskiego Wieczernika, w którym Chrystus ukazał się Apostołom po swoim zmartwychwstaniu.

07.04.2015 - 13.04.2015
Ewangelizacja współczesnego świata wymaga nowych metod duszpasterskich, nowego języka, bardziej otwartego sposobu bycia, posługiwania się zdobyczami techniki.

07.04.2015 - 13.04.2015
Światowe Dni Młodych są ogromną szansa dla duchowego odrodzenia w Polsce, a także w naszej diecezji. Są szansa ożywienia i umocnienia naszej wiary.

23.03.2015 - 30.03.2015
Odzyskujemy pełnie życia powracając do Boga.

16.03.2015 - 23.03.2015
Podczas Wielkiego Postu nie chodzi o jakąś formę duchowej higieny, czy estetyczny zabieg, ale o radykalną, gruntowną przemianę. Chodzi o przejście z krainy śmierci do krainy życia.

09.03.2015 - 16.03.2015
Indywidualizm, który charakteryzuje nasze czasy niesie bardzo często poczucie samotności. Powinniśmy uczyć się bardziej być ze sobą i być dla siebie - w rodzinach i w Polsce.

02.03.2015 - 09.03.2015
Maryja zaufała Bogu i przyjęła dar życia, które poczęło się pod Jej sercem. Każda kobieta ma szczególne zadanie, jeśli chodzi o przekazywanie życia, pielęgnowanie go i obronę.

23.02.2015 - 02.03.2015
Obdarowujemy się nawzajem tym, co najlepsze i najpiękniejsze.

16.02.2015 - 23.02.2015
Kiedy jesteśmy blisko ludzi chorych i cierpiących, jesteśmy bliżej Chrystusa.

09.02.2015 - 16.02.2015
Dodajcie Chrystusa do waszego życia. To poprawi smak waszego życia.

02.02.2015 - 09.02.2015
Kościół nigdy nie był obojętny na ludzkie cierpienie, którego szczególnym przejawem jest choroba i niemoc fizyczna.

26.01.2015 - 02.02.2015
Uczymy się szacunku do wiary, tej naszej wyniesionej z domu, ale także do wiary wyznawanej przez ludzi należących do innych Kościołów i religii.

19.01.2015 - 26.01.2015
Podejmijmy wspólnie pokutę i modlitwę przebłagalną za zniewagę Najświętszego Sakramentu.

12.01.2015 - 19.01.2015
Na granicy starego i nowego roku, odczuwamy przemijanie czasu i to, że Bóg jest jego jedynym Panem.

05.01.2015 - 12.01.2015
Bóg wcielił się na zawsze w nasze człowieczeństwo i każdy bez wyjątku jest Jego obrazem. Jest Jego obrazem na swój własny niepowtarzalny sposób i nikt mu tego prawa nie może odbierać. Mamy kochać ludzi jak samych siebie.

29.12.2014 - 05.01.2015
Trzeba ściągnąć niebo na ziemię. Naszym celem jest zbawienie. Trzeba nam, abyśmy konsekwentnie wyznawali naszą wiarę w codziennym życiu. Nasza ojczyzna jest w niebie i do niej zmierzamy.

08.12.2014 - 15.12.2014
Niech Słowo Boże dokona w Waszym życiu duchowej przemiany, niech zburzy to, co pozorne i grzeszne, niech odbuduje prawdę i miłość.

01.12.2014 - 08.12.2014
Pokój jest darem Boga. On nam go daje, kiedy kroczymy Jego drogami.

24.11.2014 - 01.12.2014
Trzeba ściągnąć niebo na ziemię. Naszym celem jest zbawienie. Trzeba nam, abyśmy konsekwentnie wyznawali naszą wiarę w codziennym życiu.

17.11.2014 - 24.11.2014
Osoby życia konsekrowanego są w świecie odblaskiem Bożej miłości i mocy.

10.11.2014 - 17.11.2014
Zostaliśmy powołani do świętości, to znaczy do wiecznego szczęścia, którego źródłem jest Bóg, Jego obecność, Jego bliskość.

03.11.2014 - 10.11.2014
W kapłaństwie wszystko jest istotne, każdy dzień jest najważniejszy, każdy człowiek jest naszym wiernym, któremu należy okazać pasterską miłość.

27.10.2014 - 03.11.2014
Każdy chrześcijanin jest powołany do świętości, Ewangelia nie jest utopią, doktryną oderwaną od życia - jest pięknem życia i człowieczeństwa.

20.10.2014 - 27.10.2014
Jeżeli ktoś jest człowiekiem ochrzczonym, należy do Kościoła, niech naśladuje w swojej misji Chrystusa, najlepszego Mistrza i Nauczyciela.

13.10.2014 - 20.10.2014
Misjonarski zapał powinien być cechą każdego chrześcijanina.

06.10.2014 - 12.10.2014
Wiara i modlitwa są od siebie nierozdzielne. Modlitwa ożywia wiarę, wiara wyraża się w wytrwałej modlitwie.

29.09.2014 - 06.10.2014
Rozważając tajemnice życia Jezusa i Maryi, włączamy w naszą modlitwę wszystkie sprawy i problemy, które dotykają nas samych, naszych bliskich czy też całą Ojczyznę.

22.09.2014 - 29.09.2014
Uczmy się kochać od Maryi, bo przecież Kościół to wspólnota z miłości.

15.09.2014 - 22.09.2014
Błogosławiony ks. Jerzy organizował modlitwę za Ojczyznę, za Polskę wolną i sprawiedliwą. On nie tylko wzywał do modlitwy, ale nią żył, będąc dla innych przykładem człowieka zasłuchanego w głos Boga.

08.09.2014 - 15.09.2014
Nie uciekajcie od trudnych tematów, nie róbcie dyplomatycznych uników, lecz starajcie się ukazać je w sposób kompetentny i zrozumiały.

01.09.2014 - 08.09.2014
Polska wieś jest nadal strażniczką wiary, a przez to również wartości moralnych, szlachetności i solidarności.

25.08.2014 - 01.09.2014
Drodzy uczniowie, życzę wam gorliwego zdobywania wiedzy, a jednocześnie odwagi do przemieniania samych siebie

18-25.08.2014
Módlcie się o powołania kapłańskie i zakonne dla waszych synów i córek. Nie obawiajcie się oddać ich na służbę Bożą.

11-18.08.2014
Idziemy w duchu ofiary, ale radośnie. Poprzez pielgrzymkę uczymy się wspólnotowego przeżywania wiary i przynależności do Kościoła. Poprzez wspólną drogę jesteśmy blisko Boga i blisko siebie...

04-11.08.2014
Chrystus uczy nas, że warto z czegoś zrezygnować, warto coś zostawić, aby mieć jeszcze więcej...

28.07-04.08.2014
Wiara to wielka łaska i Boży dar, który nadaje ludzkiemu życiu szczególny wymiar. Musimy go strzec i rozwijać we współpracy z Bogiem.

21-27.07.2014
Jak Ksiądz Biskup spędza wolny czas?
- Lubię książki z historii Kościoła. Trochę jeżdżę na rowerze. Nie zapominam o kajaku.

Tagi:
Myśl na tydzień bp Krzysztof Nitkiewicz

Bp Nitkiewicz: człowiek musi wybrać pomiędzy Bogiem i bożkami

2018-08-10 18:30

apis / Olbierzowice (KAI)

Współczesny człowiek ma problem z dokonaniem właściwego wyboru pomiędzy prawdziwym Bogiem i różnymi bożkami – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz 10 sierpnia w Olbierzowicach. Podczas Mszy w kościele pw. św. Wawrzyńca diakona i męczennika biskup sandomierski konsekrował kamienny ołtarz, wykonany z inicjatywy ks. kanonika Zbigniewa Kurasa przy wsparciu parafian i dobroczyńców. Umieszczone zostały w nim relikwie św. Wawrzyńca, sprowadzone z Rzymu.

Bożena Sztajner/Niedziela

Biskup przywołał w kazaniu historię św. Wawrzyńca, będącego jednym z siedmiu diakonów Kościoła rzymskiego, który został zamęczony na rozpalonej kracie 10 VIII 258 r., gdy odmówił wydania dóbr kościelnych (rozdanych wcześniej ubogim) oraz złożenia ofiary pogańskim bożkom.

Zauważył, że miejsca życia, pracy i rozrywki przekształcają się w pogańskie świątynie, zaś z chrześcijaństwa pozostaje obrzędowość, która choć piękna, często nie ma jednak przełożenia na życie chrześcijanina.

– Chęć zysku, wygoda, presja środowiska i środków masowego przekazu sprawiają, że odsuwamy na drugi plan Boga i nie troszczymy się o życie religijne. Pozwalamy się nieść nurtowi laicyzacji, dorzucając do niego nasze „co nieco”. Tymczasem, podobnie jak św. Wawrzyniec, stoimy zawsze przed koniecznością wyboru: spokojne życie na ziemi, czy życie z Bogiem, który chce nas obdarować pełnią szczęścia i to na całą wieczność? Niech dzisiejsze poświęcenie ołtarza jedynemu i prawdziwemu Bogu oraz przykład św. Wawrzyńca skłaniają nas do refleksji: Co jest dla mnie najważniejsze? Do jakiego celu dążę? Na co liczę? Jeszcze jest czas, żeby skorygować naszą postawę – mówił ordynariusz.

Kaznodzieja zaznaczył również, że oddając cześć św. Wawrzyńcowi, należy pamiętać o współczesnych chrześcijańskich męczennikach. Nie dotyczy to wyłącznie Bliskiego Wschodu, czy np. Nigerii, gdzie trwają krwawe prześladowania. Dyskryminacja wyznawców Chrystusa i Kościołów postępuje także w krajach Unii Europejskiej, tyle że niekiedy w subtelnej formie.

– Fenomenem sierpniowych nocy są spadające gwiazdy. Ludowa tradycja widzi w deszczu gwiazd łzy, jakie miały płynąć z oczu św. Wawrzyńca podczas męczeństwa. I chociaż wiadomo, że chodzi o okruchy komet, ludzie nieraz wypowiadają życzenia, przekonani, że zostaną one w jakiś sposób spełnione. Niech te sierpniowe spadające gwiazdy nazywane „łzami świętego Wawrzyńca” przypominają nam o siostrach i braciach, którzy podobnie jak św. Wawrzyniec cierpią i umierają z powodu wiary w Chrystusa. Pamiętajmy również o ubogich, którym służył z miłością diakon Wawrzyniec – wskazywał biskup.

Nazwa Olbierzowice pochodzi od Marcina Szitki Olbierza, który był właścicielem miejscowości. Według tradycji parafia Olbierzowice swoimi początkami sięga XII w. Pierwotny drewniany kościół pw. MB Bolesnej istniał do połowy XV w. W 1468 r. w Olbierzowicach stanęła gotycka, modrzewiowa świątynia, która przetrwała do 1910 r. W drugiej połowie XVI w. kościół wraz z częścią parafii przejęli arianie. Jan Zbigniew Ossoliński, wojewoda sandomierski, nabywszy Olbierzowice w 1604 r., usunął ich i przekazał parafię klasztorowi dominikanów w Klimontowie.

Obecny kościół pw. św. Wawrzyńca zbudowano w latach 1910-1913. Kamień węgielny pod tę świątynię wmurował bp M. Ryx 20 sierpnia 1910 r. Świątynia jest najwyższym budynkiem sakralnym diecezji sandomierskiej. Jej bryła, a zwłaszcza wieża, licząca 64 m, widoczna jest w całej pagórkowatej okolicy z dużej odległości. Kościół dzięki swemu architektonicznemu rozmachowi zalicza się do grupy tzw. „wiejskich katedr”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kościół katolicki na Litwie przed wizytą Franciszka

2018-09-21 12:17

Irena Mikłaszewicz / Wilno (KAI)

W sobotę rano papież Franciszek przybędzie do Wilna, w ramach swej wrześniowej pielgrzymki do Krajów Bałtyckich. Na Litwie będzie przebywać 22 i 23 września, a następnie uda się na Łotwę i do Estonii. Z tej okazji publikujemy obraz Kościoła na Litwie, prezentujący jego działalność, wyzwania i problemy z jakimi się zmaga.

rh2010/Fotolia.com

Przygotowania do wizyty

Na spotkanie z papieżem w Wilnie i Kownie zarejestrowało się już ponad 200 tys. osób. Organizatorzy zapewniają, że można będzie też trafić do sektorów bocznych bez rejestracji, a zobaczyć papieża na trasie przejazdu w Wilnie i w Kownie.

W księgarniach pojawiało się dużo książek ze zdjęciem Franciszka: to jego encykliki, przemówienia, wywiady z nim. Na portalach katolickich i w niedzielnych kazaniach przytaczane są fragmenty katechez Franciszka. Od 18 sierpnia do 16 września w wileńskiej katedrze prowadzony jest cykl niedzielnych wykładów o papieżu, transmitowany też w programie Litewskiego Radia „Kultura“.

Wizyta papieża Franciszka nie wzbudza takich emocji i kontrowersji, jak jego poprzednika Jana Pawła II przed 25 latami. Wówczas lewicowe media pytały, ile taka wizyta będzie kosztować kraj pogrążony w kryzysie transformacji ustrojowej. Dziś koszty organizacji pielgrzymki papieskiej nie wzbudzają już emocji.

Odbyła się pierwsza tura szkoleń dla 500 wolontariuszy w Kownie, 8 września kolejnych pół tysiąca osób weźmie udział w analogicznych szkoleniach w Wilnie. Warto zaznaczyć, ze zainteresowanie było olbrzymie: napłynęło ponad 1800 zgłoszeń na wolontariuszy, organizatorzy wybrali tysiąc. Wolontariuszy czeka praca kilka dni przed przybyciem papieża i kilka dni po jego wyjeździe.

Kościół robi bardzo wiele, aby wzbudzić zainteresowanie społeczeństwa litewskiego tą wizytą. Z nadzieją, że zaowocuje ona nadzieją, do czego nawiązuje zresztą oficjalne hasło papieskiej wizyty: „Jezus Chrystus naszą nadzieją“.

Litwinom chodzi nie tylko o nadzieję w znaczeniu transcendentalnym, ale i o nadzieję, że da się żyć godnie we własnym kraju. Bo przecież Litwa przoduje w Europie pod względem emigracji. Większość jest przekonana, że nie można tu na życie godne zarobić. Poza granicą ubóstwa, która wynosi 307 euro na osobę, znajduje się 23 proc. ludności. Na dodatek ludności, której liczba z każdym kolejnym rokiem się kurczy...

Nadziei na Litwie naprawdę potrzeba. I takie jest główne oczekiwanie związane z wizytą Franciszka.

Nieco historii: Represje i prześladowania

Zakończenie II wojny światowej nie było dla Litwy i sąsiednich państw bałtyckich Łotwy i Estonii powiewem wolności, tylko powrotem w objęcia groźnego sąsiada – ZSRR, „bratniego uścisku” którego bałtyckie narody doświadczyły już w latach 1940 – 1941. Za jednego z najgroźniejszych wrogów systemu radzieckiego uznano Kościół katolicki, do którego na Litwie należało ponad 80 procent mieszkańców republiki. Była to jedyna w ZSRR republika, w której dominowali katolicy. Kościół cieszył się ogromny autorytetem w społeczeństwie, co władzom sowieckim utrudniało podporządkowanie go własnym interesom, jak i fakt, że podlegał Stolicy Apostolskiej.

Walka o ”rząd dusz” trwała aż do rozpadu systemu komunistycznego i ZSRR w 1990 roku. Była prowadzona różnymi metodami: w czasach stalinowskich represjonowano ponad 360 księży z 1200 pełniących posługę. W 1944 r. aresztowano biskupów, na wolności pozostawał tylko jeden. Podczas „odwilży” po śmierci Stalina, z łagrów wracali uwięzieni kapłani, ale za czasów Chruszczowa rozpętano masową akcję ateizacji społeczeństwa: od przedszkoli po instytucje naukowe. Księży masowo wciągano w „walkę o pokój”, organizując kongresy przedstawicieli różnych związków wyznaniowych, na których przyjmowano deklaracje skierowane przeciwko wyścigowi zbrojeń i demaskowano politykę imperializmu.

Za najbardziej „reakcyjny” element w Kościele katolickim uznano zakonników i zakonnice. Wspólnoty zakonne stanowiły w pojęciu radzieckich urzędników formacje antyspołeczne, nie mające prawa do istnienia. Pierwsza próba zlikwidowania klasztorów nastąpiła w latach 1940-1941, kiedy znacjonalizowano budynki klasztorne i mienie zakonów. Po wkroczeniu w 1944 r. Armii Czerwonej na teren Litwy rozpoczął się nowy etap prześladowań: wojsko zajmowało klasztory, konfiskując zapasy żywności. Na początku 1947 roku opracowano szczegółowy plan likwidacji zakonów na Litwie, zgodnie z którym należało pozostawić dla każdego zgromadzenia tylko po jednym klasztorze. Zakonnicy mieli tworzyć „kolektywy produkcyjne”, które społeczno-użyteczną pracą zarabiałyby na własne utrzymanie.

Proces ten trwał do lipca 1948 roku, kiedy to po przyjęciu rzez Radę Ministrów Litewskiej SRR uchwały o trybie nacjonalizacji domów modlitewnych i klasztorów, przystąpiono do akcji całkowitej likwidacji zakonów. Księża zakonni musieli „dobrowolnie” złożyć rezygnację na ręce Pełnomocnika ds. Kultów z przynależności do zakonu i przejść do diecezji. Według danych z 1959 roku na Litwie posługę w parafiach pełniło 53 kapłanów zakonnych. Włączali się oni także aktywnie w formację członkiń zakonów i zgromadzeń zakonnych żeńskich, które zostały zlikwidowane całkowicie. Zakonnice miały odtąd prowadzić życie „świeckie”, szukając mieszkania i pracy na własną rękę.

Likwidacja zgromadzeń żeńskich odbywała się w zawrotnym tempie, litewski pełnomocnik w piśmie z 27 sierpnia 1948 roku do władz moskiewskich donosił: „24 sierpnia br. prowadzono pracę zgodnie z powziętym planem i w ciągu dnia w Kownie żeńskich klasztorów nie zostało”. W październiku 1949 r. litewski pełnomocnik pisał, że nastąpiła „samolikwidacja” zakonów i zgromadzeń zakonnych, kościoły żeńskich zgromadzeń zamknięto, a męskich - większość zamknięto, niektóre pozostawiono, jako parafialne. Likwidacja legalnej działalności zgromadzeń zakonnych, jaka nastąpiła w okresie stalinowskim nie oznaczała, że życie zakonne przestało istnieć. Rozproszone zakonnice katechizowały, pomagały na plebaniach, pracowały tak jak osoby świeckie w placówkach zdrowia czy w oświacie. Kapłani prowadzili dla nich dni skupienia i rekolekcje i nawet mimo trudnych warunków wszystkie zgromadzenia zakonne żeńskie prowadziły formację nowicjuszek.

Rozproszone i ukryte życie zgromadzeń zakonnych próbowano kontrolować. Już w 1951 roku litewski pełnomocnik ds. kultów na polecenie z Moskwy miał ustalić, czym się zajmują byli członkowie zakonów i zgromadzeń zakonnych. Okazało się, że zadanie to jest trudne do wykonania, ponieważ zakonnice, pracując jako osoby świeckie, ukrywały przed obcymi informację o swej przynależności do zakonów. Nieraz pełniły odpowiedzialne funkcje w placówkach oświatowych i nawet były nagradzane za dobrą pracę. Stan taki trwał do momentu, aż władze nie ustaliły tożsamości sióstr. Wiele z nich w ukryciu prowadziło katechizację, przygotowywało dzieci do I Komunii św., było organistkami. Niezależnie od pracy, jaką wykonywały, szerzyły wiarę, a właśnie likwidacja zgromadzeń miała na celu zanik życia religijnego w społeczeństwie radzieckim. Można więc stwierdzić, że ukryte życie zakonne przyczyniało się do zachowania wiary w społeczeństwie poddawanemu ateistycznej indoktrynacji.

Jednym z pierwszych posunięć władz radzieckich było zamykanie seminariów duchownych: na początku 1945 roku zamknięto seminaria w Wilnie i Telszach, po wojnie nie wznowiło działalności seminarium w Wyłkowyszkach (Vilkaviškis). Zezwolono tylko na działalność jednego – Kowieńskiego Seminarium Duchownego, które miało kształcić księży dla całej Litwy. Liczbę kleryków w tym seminarium sukcesywnie władze sowieckie ograniczały: pod koniec lat 40. do 150 kleryków, a od lat 60. do 25. Każdy kandydat musiał uzyskać zgodę na studia w seminarium z urzędu Pełnomocnika ds. Kultów Religijnych, który służył jako przykrywka dla służb specjalnych. Na przykład, w roku 1959 złożono 35 podań o przyjęcie na pierwszy rok, pozwolenie uzyskało tylko 13 chłopców, z których trzech odrzuciło kierownictwo seminarium. Zaostrzenie rekrutacji miało doprowadzić do „naturalnego” zaniku duchowieństwa katolickiego na Litwie. W 1961 r. komunistyczne władze litewskie zamierzały nawet zrezygnować z przyjmowania kandydatów do seminarium, ale pod presją argumentów pełnomocnika, że mogłoby to wywołać niezadowolenie wśród wierzących, nabór ograniczono do pięciu osób. Dopiero lata 80. i radziecka „pierestrojka” pozwoliły na zwiększenie liczby kleryków.

Momentem zwrotnym w powojennej historii Kościoła katolickiego na Litwie był rok 1988: w kwietniu podczas wizyty „ad limina“ biskupów Litwy do Watykanu bez uprzedniego uzgodnienia z władzami sowieckimi, nowym przewodniczącym Konferencji Episkopatu Litwy został administrator diecezji koszedarskiej bp Vincentas Sladkevičius (1920 -2000). Jeszcze w 1957 roku otrzymał on od papieża Pius XII nominację na biskupa pomocniczego „sedi datus“ diecezji koszedarskiej i został potajemnie wyświecony przez bp. Tofiliusa Matulionisa na plebanii w Birsztanach. Władze sowieckie nie zezwoliły Sladkevičiusowi na pełnienie obowiązków biskupa, do 1959 r. mieszkał w prywatnym mieszkaniu, był stale nękany przez KGB, wiosną 1959 r. został zesłany do rejonu birżańskiego. Dopiero w 1982 r. wrócił do diecezji, jako administrator apostolski, popierał nielegalne wydawanie „Kroniki Kościoła Katolickiego na Litwie“, udzielał święceń kapłańskich księżom, którzy ukończyli nielegalne seminarium, za okazaną niezłomną postawę duchową papież Jan Paweł II w maju 1988 r. nadał mu godność kardynała.

3 sierpnia 1988 r. w Kownie do ponad 250 księży kardynał V. Sladkevičius wygłosił przemówienie, w którym potępił politykę wyznaniową władz i ogłosił, że odtąd hierarchowie Kościoła Katolickiego będą sprawami Kościoła zarządzać bez uzgadniania swych decyzji z władzami, które tylko będą informowane o dokonanych zmianach w parafiach czy w instytucjach kościelnych. Jesienią tego roku wiernym została zwrócona Katedra i kościół św. Kazimierza w Wilnie. W 1989 r. Jan Paweł II mianował bp. Sladkevičiusa arcybiskupem kowieńskim. Rządził nią do 1995 r., kiedy to, z powodu choroby, złożył rezygnację z urzędu. Był jednym z największych autorytetów moralnych na Litwie. Podczas burzliwego okresu przemian społecznych w latach 1988 -1990 jednoznacznie wypowiadał się za wolnością Kościoła i narodu.

Kościół katolicki na Litwie dzisiaj

Odzyskanie przez Litwę niepodległości w 1990 r. zagwarantowało pełnię wolności religijnej, znormalizowało stosunki między państwem a związkami religijnymi, pozwoliło też na uporządkowanie granic diecezji Kościoła katolickiego na Litwie, tak aby pokrywały się one z granicami państwa. Dekretem z 19 grudnia 1991 r., ogłoszonym w Wigilię Bożego Narodzenia, papież Jan Paweł II utworzył w obecnych granicach Republiki Litewskiej dwie prowincje kościelne: wileńską i kowieńską. Miało to ogromne znaczenie, ponieważ Litwini od lat zabiegali o uregulowanie granic archidiecezji wileńskiej. Stolica Apostolska, która nigdy nie uznała aneksji krajów bałtyckich do ZSRR, zwlekała z reorganizacją granic tej podzielonej między Polskę, Białoruś i Litwę archidiecezji, do momentu rozpadu ZSRR. W 1997 r. utworzono nową diecezję szawelską jednocześnie korygując granice innych diecezji metropolii kowieńskiej. Obecnie prowincja wileńska obejmuje archidiecezję wileńską, diecezje poniewieską i koszedarską; metropolię kowieńską zaś tworzą archidiecezja kowieńska, diecezje wylkowyska, szawelska i telszewska.

Biskupi i diecezje

Pierwszym metropolitą wileńskim został mianowany bliski współpracownik Jana Pawła II w Watykanie abp Audrys Juozas Bačkis (ur. w 1937 r., swięcenia kapłańskie przyjął w 1961 r., biskupie w 1988 r., w 2001 r. został podniesiony do godności kardynalskiej, od 20013 r. emeryt).

W 2013 roku metropolitą wileńskim został arcybiskup Gintaras Grušas, ur. 1961 r. w Waszyngtonie, który dorastał w rodzinie litewskich emigrantów i był zaangażowany w działalność litewskich środowisk katolickich na wychodźstwie. Zanim wstąpił do seminarium skończył studia matematyczne i informatyczne na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles a także pracował w IBM. Studia teologiczne podjął na franciszkańskim uniwersytecie w Steubenville w Ohio. Później dwa lata spędził na studiach w Rzymie, w Papieskim Kolegium św. Bedy. W 1992 r. w Wilnie uzyskał święcenia diakonatu i został mianowany sekretarzem generalnym Komitetu do spraw Podróży Duszpasterskiej Jana Pawła II na Litwę. Wrócił do Rzymu, gdzie – przebywając w litewskim Kolegium św. Kazimierza – kontynuował studia i uzyskał stopień licencjata teologii na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu. 25 czerwca 1994 r. w archikatedrze wileńskiej uzyskał święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Audrysa Juozasa Bačkisa. W tym samym roku został wybrany na sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Litwy. W 1997 r. wrócił do Rzymu na Uniwersytet św. Tomasza, gdzie w 2001 r. uzyskał stopień doktora prawa kanonicznego. W latach 2001-2003 był rektorem Seminarium Duchownego św. Józefa w Wilnie, gdzie wykładał prawo kanoniczne. 2 lipca 2010 r. papież Benedykt XVI mianował go ordynariuszem polowym. Ks. G. Grušas otrzymał sakrę biskupią 4 września 2010 r. w archikatedrze wileńskiej. 5 kwietnia 2013 r. papież Franciszek mianował biskupa Grušasa arcybiskupem metropolitą wileńskim.

Metropolitą kowieńskim mianowano kardynała Vincentasa Sladkevičiusa, a jego następcą został w 1996 r. Bp Sigitas Tamkevičius SJ, ur. w 1938 r., święcenia kapłańskie przyjął w 1962 r. W latach sowieckich więzień łagrów, redagował „Kronikę Kościoła Katolickiego“, pismo nielegalne rozpowszechniane na Zachodzie i ukazujące realną sytuację wierzących w ZSRR, od 1990 r. był rektorem Seminarium Duchownego w Kownie, w 1991 r. konsekrowany na biskupa pomocniczego archidiecezji kowieńskiej, w latach 1996-2015 arcybiskup metropolita kowieński, obecnie na emeryturze.

W 2015 r. metropolitą kowieńskim został mianowany abp Longinas Virbalas SJ, ur. w 1961 r., święcenia kapłańskie przyjął w 1991 r., wyjechał na studia do Rzymu, gdzie w 1994 r. w uzyskał tytuł lic.teologii. Należy do Towarzystwa Jezusowego. W latach 2005 -2008 był pomocnikiem sekretarza Konferencji Episkopatu Litwy, w 2013 r. otrzymał święcenia biskupie i został ordynariuszem diecezji poniewieskiej, w 2015 r. – arcybiskupem metropolitą kowieńskim.

Odejście na emeryturę kard. A.J.Bačkisa, metropolity wileńskiego, i abp. S. Tamkevičiusa, metropolity kowieńskiego, w ocenie litewskich badaczy historii Kościoła katolickiego, zakończyło etap odbudowy struktur kościelnych, rozliczenia z sowieckim dziedzictwem i rozpoczyna nowy okres działań Kościoła, który pod przewodnictwem nowego pokolenia biskupów musi zmierzyć się z wyzwaniami współczesnej epoki sekularyzacji.

Obecnie Kościół katolicki na Litwie liczy 10 biskupów czynnych i 7 emerytowanych. Wszyscy ordynariusze diecezji są dobrze wykształceni, znają języki obce, mają doświadczenia powszechnego Kościoła, potrafią sprostać współczesnym wyzwaniom.

Archidiecezja wileńska poza metropolitą abp. Grušasem ma dwóch biskupów pomocniczych. Są to bp Arūnas Poniškaitis, ur. w 1966 r., i bp Darius Trijonis, ur. 1973 r. Archidiecezja liczy 95 parafii, posługuje tu ponad 190 księży, dziala 11 kongregacji i zakonow męskich oraz 25 żeńskich, do ktorych należy ponad 160 sióstr.

W archidiecezji kowieńskiej – poza ordynariuszem abp. Longinasem Virbalasem - biskupem pomocniczym został niedawno Algirdas Jurevičius, którego ingres odbył się 19 sierpnia br. Algirdas Jurevičius, ur. w 1972 r. w Jewju (Vievis). Od 2004 r. był wikariuszem generalnym diecezji koszedarskiej, wykładowcą Seminarium Duchownego św. Józefa w Wilnie. W latach 1998–2008 był notariuszem procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożego arcybiskupa Teofila Matulionisa, a w 2017 r. został mianowany postulatorem jego procesu kanonizacyjnego. Archidiecezja liczy 92 parafie, ponad 100 księży diecezjalnych i 21 zakonnych, na terenie archidiecezji są 4 zgromadzenia męskie i 13 kongregacji żeńskich, do których należy ponad 170 sióstr.

Ordynariuszem diecezji telszewskiej jest bp Kęstutis Kėvalas, ur. w 1972 r. w Kownie. W diecezji posługuje 133 księży diecezjalnych i 15 zakonnych, jest 151 parafia, kilka kongregacji zakonnych męskich i żeńskich.

Diecezją wyłkowyską od 2002 r. kieruje bp Rimantas Norvila, ur. w 1957 r. w Kownie. Diecezja liczy 104 parafie, posługuje tu ponad 120 księży, w tym kilku zakonników.

Diecezją szawelską kieruje bp Eugenius Bartulis, ur. w 1949 r. Diecezja liczy 70 parafii, w których posługuje ponad 60 księży, w tym kilku zakonników.

Diecezja poniewieską zarządza bp Linas Vodopjanovas OFM, ur., w 1973 r. w Neryndze, który jest franciszkaninem. Diecezja liczy 111 parafii, ponad 90 księży, w tym kilku zakonników.

Diecezją koszedarską rządzi bp Jonas Ivanauskas, ur. w 1960 r. w Kownie, który z ramienia Konferencji Episkopatu Litwy przewodniczy Radzie ds. Kontaktów z Episkopatem Polski. Diecezja liczy 68 parafii, ponad 50 kapłanów, działa kilka zgromadzeń żeńskich.

Specyfiką diecezji litewskich jest nierównomierna liczba parafian, na wsi może ona wynosić kilkaset osób, a w dużych miastach kilkadziesiąt tysięcy, ponieważ w nowych dzielnicach miejskich nowe parafie powstają powoli.

Stopniowa sekularyzacja

Problem polega na tym, że większość społeczeństwa, mimo iż nominalnie deklaruje przynależność do Kościoła katolickiego, jest religijnie obojętna. Według spisu ludności z 2011 r. 77, 3 proc. obywateli deklarowało przynależność do Kościoła katolickiego, 4,1 proc. było wyznania prawosławnego, 0,6 proc. stanowili ewangelicy luteranie, 0,2 – ewangelicy reformowani. Aż 10 proc. nie wskazało do jakiej wspólnoty wyznaniowej przynależy, a 6,1 proc. podało, że nie należy do żadnej ze wspólnot religijnych.

Deklarowana przynależność do Kościoła katolickiego wynika z tradycji, zazwyczaj ogranicza się do chrztu, I komunii, ślubu i pogrzebu. Praktykujących co niedzielę lub kilka razy w miesiącu jest kilkanaście procent, natomiast katolików, którzy uczestniczą we Mszy św. tylko z okazji świąt rocznych: Wielkanocy i Bożego Narodzenia – 40 proc. Według danych za lata 2009 – 2013 zebranych od proboszczów wynika, że katolicy praktykujący stanowią około 15 proc. Przekłada się to na współczesny model życia, gdzie związki przedmałżeńskie stanowią normę, wyznacznikiem udanego życia są dobra materialne, a niemożliwość ich zdobycia prowadzi do głębokiego rozczarowania, emigracji, samobójstwa.

Główne wyzwania duszpasterskie

Główne kierunki duszpasterstwa to troska o rodzinę, katecheza i praca z młodzieżą. Mimo że na mocy zawartych w 2000 r. porozumień między Republika Litewską a Stolicą Apostolską w „O współpracy w dziedzinie oświaty i kultury“, w szkołach można nauczać religii, nie wszyscy z tego korzystają, większość wybiera lekcje etyki. Wyjątek stanowią szkoły katolickie i szkoły z polskim językiem wykładowym na Wileńszczyźnie, gdzie niemal wszyscy uczęszczają na religie. Przygotowanie do I Komunii i bierzmowania odbywa się w parafiach.

W każdej diecezji działają centra duszpasterstwa młodzieży, od kilkunastu lat powoli na uniwersytety wchodzi duszpasterstwo studenckie. Przy dużym obciążeniu księży w parafiach, którzy muszą godzić swoje zajęcia z pracą z młodzieżą, wydaje się, że model ten musi ulec zmianie, aby mógł być bardziej skuteczny. Jakość duszpasterstwa zależy od poszczególnych charyzmatycznych duchownych, więcej czasu młodzieży udzielają księża zakonni, których na Litwie nie jest tak wielu.

Wiele inicjatyw należy też do świeckich, w archidiecezji kowieńskiej działa kilka wspólnot charyzmatycznych, które prowadzą działalność ewangelizacyjną w mieście, organizując comiesięczne dni skupienia i rekolekcje. Ostatnio wielką popularnością cieszy się akcja „Walentynki inaczej“, która z ulic miasta przeniosła się do hali koncertowej, gdzie odbywają się koncerty muzyki chrześcijańskiej. Świeccy też prowadzą katechezy dla nowożeńców, ośrodki poradnicze dla rozwiedzionych, itp.

Media

Ważną rolę spełniają świeccy katolicy zaangażowani w media katolickie. Najbardziej popularne jest dobrze zarządzane „Radio Maryja“, którego słuchają nie tylko katolicy, ma ono ciekawe programy na żywo dla młodych, rodzin, uzależnionych, stałą rubrykę mają w nim prawosławni, wszystkie audycja nadawane są w języku litewskim. Redakcja mieści się w Kownie, ale w Wilnie niedaleko Ostrej Bramy radio też ma swoje studio. Jego praca opiera się przede wszystkim na wolontariacie.

Wydawane są katolickie miesięczniki, wydawnictwo „Katalikų pasaulio leidiniai“ co roku wydaje wiele tytułów współczesnej literatury duchowej. Od 2004 r. działa portal internetowy bernardinai.lt, który profesjonalnie naświetla najważniejsza wydarzenia w Kościele, kraju, wiele miejsca poświęca kulturze i sprawom społecznym. Działa Litewska Akademia Katolicka, która skupia naukowców katolików, prowadzi badania nad dziejami chrześcijaństwa na Litwie, od kilku lat organizuje wolne wykłady z teologii i historii Kościoła.

Powołania kapłańskie

Postawy społeczne wpływają też na powołania kapłańskie. Obecnie, oprócz Kowieńskiego Seminarium Duchownego, w którym nauki pobierają też klerycy z diecezji wyłkowyskiej i szawelskiej, działa odrodzone w 1989 r. Seminarium Duchowne im. bpa V. Borysevičiusa w Telszach oraz otwarte w 1993 r. Wileńskie Seminarium Duchowne św. Józefa, w którym studiują także klerycy z diecezji koszedarskiej i poniewieskiej.

Problem istnieje w zaniku powołań: w tym roku do tych trzech uczelni przyjęto 11 osób, 4 w Kownie i 7 w Wilnie. W zeszłym roku chętnych było 19, ale są to liczby przyjętych na rok przygotowawczy, po którym część rezygnuje, część wykrusza się w toku studiów. Istnieje też narastający problem porzucania kapłaństwa.

Relacje z państwem

Stosunki z państwem regulują podpisane w 2000 r. porozumienia między Republiką Litewską a Stolicą Apostolską „O aspektach prawnych w stosunkach między Kościołem katolickim a Państwem“, „O duszpasterstwie odbywających służbę wojskową katolików“ i „O współpracy w dziedzinie oświaty i kultury“. Pozwalają one na życzliwą współpracę z władzami kraju.

Kościół katolicki w zdecydowany sposób zabiera głos w dyskusjach nad ustawodawstwem dotyczącym ochrony życia, definicją pojęcia małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny. Spotyka się to oczywiście z krytyką mediów liberalnych, ale częściowo przynajmniej jest uwzględniane w decyzjach władz.

Działa ordynariat wojskowy, kapelani wojskowi towarzyszą żołnierzom we wszystkich jednostkach, są też kapelani w policji i kapelani w szpitalach. Od początku niepodległości działa „Caritas“, zarówno na szczeblu diecezjalnym, jak i w parafiach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

XVII Dni Długoszowskie

2018-09-21 22:33

Sławomir Błaut

W kościele św. Marcina w Kłobucku 21 września metropolita częstochowski abp Wacław Depo przewodniczył Mszy św. odprawionej w ramach XVII Dni Długoszowskich.

Magda Nowak/Niedziela

Modlitwa zanoszona podczas Dni Długoszowskich, jak przypomniał w homilii abp Wacław Depo jest okazją, aby po raz kolejny wyrazić Panu Bogu wdzięczność za osobę i dzieło arcybiskupa nominata Jana Długosza.

Przypomniał m.in., że najwybitniejszy kronikarz w dziejach polskiego średniowiecza tworzył w krakowskim domu przy ul. Kanoniczej, na którym do dziś wyryta jest łacińska sentencja: „Nil est in homine bona mente melius”, co oznacza „Nic nie ma lepszego w człowieku ponad rozum” lub „Nic nie ma lepszego w człowieku nad dobrą myśl”. Te słowa doskonale podsumowują jego życie i twórczość.


Po zakończeniu Mszy św., w pobliżu świątyni odsłonięto kamienny obelisk, na którym umieszczona jest tablica ozdobiona polskim orłem z wpisanym w niego wizerunkiem Matki Bożej. Obelisk poświęcony przez abp Wacława Depo powstał w celu upamiętnienia 100. rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. Inicjatywa ta została objęta niezwykle prestiżowym patronatem Prezydenta RP Andrzeja Dudy.

Obchodzona w naszej Ojczyźnie wyjątkowa rocznica znalazła swoje odbicie również w innych wydarzeniach XVII Dni Długoszowskich, których jednym z patronów medialnych jest Tygodnik Katolicki „Niedziela”. 20 września w siedzibie Miejskiego Ośrodka Kultury w Kłobucku miała miejsce seria bardzo ciekawych wykładów związanych ze 100-leciem odzyskania przez Polskę niepodległości. Prelegentami byli znakomici naukowcy: prof. dr hab. Andrzej Chwalba oraz prof. dr hab. Antoni Jackowski – obaj z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, a także pani rektor Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie – prof. dr hab. Anna Wypych-Gawrońska.

XVII Dni Długoszowskie, ubogacone programem zarówno o charakterze sportowym, rekreacyjnym, jak i doskonałą strawą dla ducha, zakończą się w niedzielę 23 września.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem